معضلی به نام شترهای سرگردان در هرمزگان

از بندرعباس به سمت شرق یا غرب که به حرکت در می آیی به راحتی می توان دسته ای از شترهای سرگردان را در کنار جاده ها دید که ممکن است فقط برای لحظاتی وارد جاده شوند و حادثه بزرگی در اثر برخورد خودروها با این شترها به وقوع بپیوندد.

کد خبر: ۵۳۱۶۵۸

تاریخ: ۲۳ شهريور ۱۳۹۴ - ۱۵:۴۷

تقریبا در تمامی محورهای مواصلاتی استان تابلوهای خطر برخورد با شترهای سرگردان نصب شده است و تقریبا هفته ای نیست که خبری از تصادف یک خودرو با این شترها که صاحبانشان آنها را در بیابان برای چرا رها می کنند و بعد از مدتی به دنبال آنها می آیند شنیده نشود.

به گزارش تابناک هرمزگان، از بندرعباس به سمت شرق یا غرب که به حرکت در می آیی به راحتی می توان دسته ای از شترهای سرگردان را در کنار جاده ها دید که ممکن است فقط برای لحظاتی وارد جاده شوند و اتفاق بزرگی در اثر برخورد خودروها با این شترها به وقوع بپیوندد.

برخورد شبانه با شتر!

این اتفاق شب ها ابعاد فاجعه بارتری به خود می گیرد و از آنجایی که شترها در طول شب نیز در بیابان های اطراف جاده سرگردان هستند با دیدن نور ممتد چراغ های خودروها به سمت جاده حرکت می کنند و از آن جایی که اغلب خودروها به خصوص خودروهای داخلی از وضعیت مناسبی در نور چراغ جلو برخوردار نیستند با این شترها برخورد و شمار زیادی تاکنون در استان در اثر برخورد با شتر در جاده جان خود را از دست داده اند.

در همین زمینه مصطفی طاهر زاده نماينده استان هرمزگان در شوراي عالي استان‌ها بحث شترهاي سرگردان را يکي از معضلات اساسي مردم مناطق جنوبي کشور عنوان می کند و می گوید: مردم مناطق جنوبي اکنون با معضل شترهاي سرگردان مواجه هستند. بسياري از شترهايي که در صحراها رها شده اند از جاده‌ها سر درمي‌آورند و همين موضوع منجر به‌ تصادفات بسیار شدیدی می شود که با توجه به قامت شتر این تصادفات در عمده مواقع به مرگ سرنشینان خودرو می انجامد.

وي می افزاید: بر اساس آمار ارائه‌شده از سوي پزشکي قانوني کشور، 80 درصد تصادف‌هاي خودروها با شترها منجر به فوت مي‌شود و ضرورت دارد تا صاحبان شترها با شناسنامه دار کردن این شترها و هدایت آنها به سوی مناطق امن و دور از جاده ها زمینه مهار این معضل بزرگ را فراهم کنند.

کسی مسئولیت تصادف با شتر را نمی پذیرد

پس از وقوع هر تصادفی طرفین تصادف باید با یکدیگر مصالحه کرده و یا خسارت یکدیگر را جبران کنند اما در مورد تصادفات وحشتناک برخورد خودروها با شترهای سرگردان در جاده های مختلف هرمزگان بخصوص در جاده میناب و رودان در شرق هرمزگان، مشکل آنجاست که اساسا کسی مسئولیت برخورد با شترهایش را بر عهده نمی گیرد و در عمده مواقع فرد صاحب شتر وقتی از تصادف مطلع می شود بکلی داشتن شتر را انکار می کند و این موضوع سبب آن شده که عملا امکان جبران خسارت نیز وجود نداشته باشد.

برخورد شتر با خودروهای وطنی

در اثر سوانح مختلفی که تاکنون در برخورد خودروها با شتر در محورهای مواصلاتی هرمزگان رخ داده، گاهی صحنه هایی بوجود آمده که از سوی بسیار ناراحت کننده است و از سوی دیگر یک واقعیت تلخ را نشان می دهد که اساسا خودروهای وطنی از ایمنی و استقامت کافی برخوردار نیستند.

در شبکه های مجازی عکس هایی از تصادف شتر با پراید انتشار یافته که متاسفانه همه سرنشینان پراید جان خود را از دست داده اند اما شتر همچنان زنده و سرپا ایستاده است!!!

این صحنه تلخ بیانگر واقعیتی است که عملا دلیل عمده حجم تلفات بالا در برخورد خودروها با شتر در جاده های استان، عدم ایمن بودن بسیاری از این خودروها است که سبب می شود سرنشینان خودرو یا جان خود را از دست بدهند و یا بشدت زخمی شوند.

قامت شتر در شمار تلفات بی تاثیر نیست

سیستم بدنی شتر با پاهای بلند و چثه قوی و فشرده و سخت در بالای این پاها و رنگ بدن شتر گاهی در جاده ها به خوبی دیده نمی شود و یا زمانی راننده متوجه وجود شتر در جاده می شود که عملا کار از کار گذشته است!

قامت درشت شترها پس از برخورد با خودروهایی نظیر پژو و پراید و نیسان از ناحیه شکمی وارد شیشه جلویی خودرو شده و عملا برخورد دومی شکل می گیرد که بسیار مهلک تر از برخورد سپر ماشین با پاهای شتر است و موجب خرد شدن سر و دست و اندام سرنشینان داخل خودرو می شوند و چون در اغلب مواقع سر شتر از برخورد مصون می ماند، شترها در چنین سوانحی با آسیب های جزئی و یا شکستگی های محدود زنده می مانند اما سرنشینان 80 درصد این تصادفات جان خود را از دست می دهند.

چه می شود کرد؟

برای حل ریشه ای این موضوع نماینده مردم شرق هرمزگان راهکار جالب توجهی دارد که البته استانداری هرمزگان و فرمانداری های هر کدام از شهرهای هرمزگان بخصوص میناب، رودان، جاسک و بندرخمیر و قشم و بندرعباس در حال بررسی برای اجرای آنند.

در گام اول این پیشنهاد، می بایست شترهای سرگردان در جاده ها را شناسنامه دار کرد. به طوری بتوان تشخیص داد که هر شتر متعلق به چه کسی است. در گام دوم باید گله های شتر دارای ساربان باشند تا هدایت شترها به شکل مناسبی صورت گیرد و شترها از ورود به جاده ها توسط ساربان ممانعت شوند و از سوی دیگر در قالب طرح های ساماندهی ویژه، محوطه هایی محصور در اختیار پرورش دهندگان شتر قرار داده شود تا شترها از سطح بیابان های استان جمع آوری و در این محوطه های محصور نگهداری شوند.

عمل کردن به این پیشنهاد اگر چه کاری سخت و زمان بر است اما می توان با اجرای تدریجی آن، تلفات جاده ای را در این بخش مهار کرد.