با پیرگوشی چه کنیم؟

کد خبر: ۵۲۹۲۷۷

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۳۹۴ - ۱۳:۰۴

یک متخصص گوش و حلق و بینی گفت: ساختمان سلول​های شنوایی به گونه​ای است که فعالیت آنها به مرور زمان یا در اثر عواملی کاهش خواهد یافت، این فرایند منجر به کند شدن عمل انتقال صدا خواهد شد که به آن پیرگوشی می‌گویند.

به گزارش ایسنا، دکتر نادر صاکی اظهار کرد: کندی ایجاد شده در انتقال صدا موجب کاهش برداشت‌های فرد از مفاهیم شنوایی می​شود، بنابراین افرادی که در محیط​های پر سروصدا کار می​کنند، ممکن است زودتر از بقیه دچار این عارضه شوند.

وی افزود: البته چنانچه افراد در محیط​های پر سروصدا هم کار نکنند، مرور زمان و کندی فعالیت سلول‌ها موجب کاهش دریافت​های صدا در افراد پس از 50 سالگی می​شود.

این متخصص گوش، حلق و بینی ادامه داد: پیرگوشی می​تواند جنبه ژنتیکی نیز داشته باشد، یعنی این پدیده در برخی خانواده​ها زودتر اتفاق می​افتد. معمولا علائم بالینی پیرگوشی پس از 60 سالگی بروز می‌یابد، هرچند ممکن است فرایند پیرگوشی از 50 سالگی آغاز شده باشد.

وی با اشاره به روند بروز پیرگوشی گفت: سه نوع فرکانس شنوایی بالا، حد وسط و بم وجود دارد. آغاز بیماری پیرگوشی در ابتدا با کاهش میزان شنوایی در فرکانس​های بالا و ایجاد وز وز در گوش خود را نشان می‌دهد که برای فرد آزاردهنده خواهد بود.

این متخصص گوش، حلق و بینی اظهار کرد: به مرور زمان و با افزایش سن، فرکانس​های وسط نیز دچار بحران و ضعف عملکردی شده و این حالت موجب بروز پدیده کم​شنوایی می‌شود. پس از فرکانس​های وسط، فرکانس​های بم نیز دچار عارضه پیرگوشی خواهند شد و به تدریج هر سه طبقه فرکانس شنوایی دچار افت می​شوند.

وی افزود: افت شنوایی ایجاد شده در فرد ناشی از پدیده پیرگوشی گاهی با پدیده وز وز، خواب فرد را نیز دچار اختلال می​کند. با توجه به مشاهدات و مطالعات انجام شده، احتمال ابتلا به این عارضه بین مردان بیشتر از زنان است. همچنین سابقه برخی بیماری‌ها در گذشته فرد مانند دیابت، افزایش فشارخون، تنگی عروق عمومی در بدن یا عفونت​های قدیمی در ناحیه گوش در تسریع عارضه پیرگوشی تاثیرگذار هستند.

وی گفت: برخی افراد به دلیل ابتلا به پیرگوشی به تدریج منزوی و افسرده می​شوند؛ در حالی که می​توان با استفاده از روش​های گوناگون درمانی موجود، به زندگی خود و تعامل اجتماعی با دیگران ادامه داد.

این متخصص گوش، حلق و بینی ادامه داد: متاسفانه هنوز استفاده از سمعک به درستی بین مردم رواج پیدا نکرده و گاه به عنوان عیب شمرده می​شود. معمولا افراد سمعک​هایی بزرگ و با کارآیی پایین را در ذهن خود تصور می​کنند در حالی که با توجه به پیشرفت​های حاصل شده در صنعت سمعک، با ابزاری بسیار کوچک، دقیق و کیفیتی نزدیک به طبیعی می​توان نقص کم​شنوایی را جبران کرد.

وی اظهار کرد: در نهایت بیمارانی که تمایلی به استفاده از سمعک ندارند، می‌توانند با توجه به تکنولوژی​های پیشرفته در تقویت عصب شنوایی از پروتزهای گوش میانی استفاده کنند.