واقعیتی که دولتمردان آمریکائی باید بدانند

اظهارات خارج از چارچوب‌های مشخص شده در توافق هسته‌ای که در هفته‌ها و روزهای گذشته از بعضی مسئولان آمریکائی شنیده شده، در نهایت به زیان خود آمریکا تمام خواهد شد، زیرا این آمریکاست که بیش از همه به این توافق نیاز دارد.

کد خبر: ۵۲۹۱۴۶

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۳۹۴ - ۰۷:۴۶

جمهوری اسلامی در سرمقاله امروز نوشت:

اعترافات پیاپی رئیس جمهور، وزیر خارجه و سایر مسئولان سیاسی دولت آمریکا به اینکه اگر کنگره این توافق را تایید نکند در جهان منزوی خواهد شد، روشن‌ترین نشانه نیاز شدید آمریکا به توافق هسته‌ایست. اینکه جان کری، وزیر خارجه آمریکا، با پای شکسته‌اش 18 روز در وین ماند تا مذاکرات هسته‌ای با ایران به نتیجه برسد و توافق اعلام شود، نشانه عملی نیاز شدید آمریکا به این توافق است. این را هم می‌دانیم که در جریان مذاکرات هسته‌ای چند بار رئیس‌جمهور روحانی به اعضاء گروه مذاکره کننده کشورمان به دلیل زیاده خواهی‌های طرف آمریکائی دستور داد میز مذاکره را ترک کنند و به ایران برگردند ولی چون گروه مذاکره کننده آمریکائی کوتاه آمدند، مذاکرات ادامه یافت.

اینها و بسیاری نشانه‌ها و دلایل دیگر به روشنی اثبات می‌کنند که دولت آمریکا بیش از همه به پایداری توافق هسته‌ای و اجرای آن نیاز دارد و چاره‌ای غیر از تلاش برای جلوگیری از فروپاشی آن ندارد. در این نکته نیز تردیدی وجود ندارد که از مجموعه 1+5 فقط آمریکاست که طرف اصلی ماجراست و همانطور که رهبر معظم انقلاب حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار اعضاء مجلس خبرگان رهبری تاکید کردند طرف اصلی ما آمریکاست.

نکته قابل تامل اینست که دولتمردان آمریکائی علیرغم اینهمه نیاز که به توافق هسته‌ای با ایران دارند، این روزها حرف‌هائی می‌زنند که با واقعیت‌های مورد نظر و نیاز خودشان منطبق نیست. روشن است که اقتضائات رقابت انتخابات ریاست جمهوری آتی میان دموکرات‌ها و جمهوریخواهان و همچنین تلاش رئیس‌جمهور آمریکا و دستیارانش برای به تصویب رساندن برجام در کنگره این کشور، دو عامل مهم این سخنان غیرمنطبق با چارچوب‌های توافق هسته‌ای هستند. با اینحال، بهیچوجه قابل قبول نیست که آوارهای رقابت‌ها و دعواهای دو جناح عمده سیاسی داخل آمریکا بر سرتوافقی که عمده‌ترین طرف آن دولت آمریکاست خراب شود و اساس توافق را زیر سئوال ببرد. مشکل رئیس‌جمهور آمریکا در مورد تصویب برجام در کنگره با عبور تعداد سناتورها از حداقل لازم که 34 نفر است و نزدیک شدن آن به 40 نفر، اکنون حل شده است. موضوع انتخابات ریاست جمهوری آمریکا نیز باید در به نتیجه رسیدن توافق در مرحله اجرا به سود حزب دموکرات تمام شود و نباید آنها را وادار به گفتن حرف‌هائی کند که ممکن است در طرف ایرانی تردیدهائی نسبت به اصل توافق پدید آورد.

آن دسته از دولتمردان آمریکائی که این سخنان غیرمنطقی و خارج از چارچوب توافق را به زبان می‌آورند ممکن است در پاسخ به این اعتراضات بگویند در ایران هم افرادی سخنان تندی علیه آمریکا به زبان می‌آورند و چارچوب‌های برجام را رعایت نمی‌کنند.

پاسخ اینست که گویندگان این سخنان در ایران دو دسته هستند؛ یک دسته کسانی هستند که از آمادگی رزمی نیروهای مسلح ایران برای دفاع از کشور در برابر هرگونه تهاجمی سخن می‌گویند و دسته دوم آنها که نظر خود را درباره مفاد برجام و اینکه آیا منافع کشور را تامین می‌کند یا نه، اظهارنظر می‌کنند. به دسته اول باید کاملاً حق داد که قدرت رزمی ایران را به رخ تهدید کنندگان بکشند و به دولتمردان آمریکائی که حتی بعد از اعلام توافق هسته‌ای با ایران هنوز هم از روی میز بودن گزینه نظامی حرف می‌زنند هشدار بدهند که برای دفاع از کشور آمادگی کامل دارند. تفاوت، بقدری روشن است که مقایسه این دو نوع سخن گفتن با همدیگر یک مقایسه ناشیانه است. سخن از گزینه نظامی گفتن، از جنس تهدید است ولی اعلام آمادگی برای مقابله با تهاجم نظامی کردن دفاع است و چه کسی است که تفاوت آشکار این دو را نفهمد؟

در مورد دسته دوم، نکته قابل توجه اینست که اظهارنظر در مورد هر اقدام یا توافق و یا برنامه و پیشنهادی آزاد است. علاوه بر این، طبیعی است که در ایران نیز جناح‌های سیاسی براساس رقابت‌های موجود به عملکرد همدیگر ایراد بگیرند ولی نکته اساسی اینست که دولتمردان ایرانی که مسئولیت کار را برعهده دارند و طرف مذاکره هسته‌ای بوده‌اند و هستند، محتوای برجام را زیر سئوال نبرده‌اند. دولتمردان ایرانی و اعضاء گروه ایرانی مذاکرات هسته‌ای تاکنون هر جا و هر زمانی سخنی درباره توافق هسته‌ای گفته‌اند، دفاع از محتوای آن بوده و اگر اعتراضی کرده‌اند اعتراض به سخنان نامربوطی بوده که دولتمردان آمریکائی خارج از چارچوب توافق هسته‌ای به زبان آورده‌اند. این اعتراض، حق دولتمردان ایرانی است و توجیهاتی از قبیل اینکه این سخنان دولتمردان آمریکائی مصرف داخلی دارد نیز قابل قبول نیست.

با توجه به این نکات روشن، می‌توان به این نتیجه رسید که علاوه بر تکرار بیهوده و موهوم روی میز بودن گزینه نظامی، تردیدافکنی‌هائی که دولتمردان آمریکائی درباره لغو کامل تحریم‌ها از لحظه اجرائی شدن توافق هسته‌ای به عمل می‌آورند نیز مطلقاً قابل قبول نیست و همانگونه که رهبر انقلاب در بیانات روز پنجشنبه اعلام کردند و رئیس‌جمهور روحانی و اعضاء گروه مذاکره کننده ایرانی نیز همواره مورد تاکید قرار داده‌اند، بدون لغو کامل تحریم‌ها از لحظه اجرائی شدن برجام و تجدیدنظر دولتمردان آمریکا در لحن گفتارهایشان در مورد ایران، آنها نباید هیچ امیدی به توافق هسته‌ای داشته باشند.

دولتمردان آمریکائی باید این واقعیت را درک کنند که نمی‌توانند با ملت ایران با زبان و لحن قبل از انقلاب سخن بگویند. تجربه 36 سال گذشته اگر به مسئولین کنونی دولت آمریکا نیاموخته باشد که با ملت ایران نمی‌توانند با زبان زور سخن بگویند، باید گفت آنها فاقد استعداد کافی برای اداره یک کشور هستند. آنها باید از فرصت توافق هسته‌ای حداکثر استفاده را برای اینکه به ملت ایران ثابت کنند در نگاه خود به این ملت و در رفتارهای گذشته خود تجدیدنظر اساسی کرده‌اند به عمل آورند تا شاید بتوانند زمینه‌ای برای کاهش نگاه منفی ملت ایران به دولت آمریکا فراهم آورند. این را هم باید بدانند که دولت و ملت ایران با تمام توان و در نهایت هوشیاری در هر حال، در برابر زیاده‌خواهی آمریکا و هر دولت دیگری خواهند ایستاد و با اقتدار به راه انقلابی خود ادامه خواهند داد.