روایت عکاس ترک از پیدا کردن جسد کودک سوری

من فکر می‌کردم که این تنها راهی است که از طریق آن می‌توان فریاد جسم خاموش او را به گوش جهانیان رساند.

کد خبر: ۵۲۹۰۲۲

تاریخ: ۱۳ شهريور ۱۳۹۴ - ۰۷:۱۵

نیلوفر دمیر چهارشنبه 11 شهریور پسر خردسالی را با یک تی‌شرت قرمز، شلوار آبی و کفش‌های سیاه در ساحل بدروم ترکیه یافت که با صورت روی شن‌ها افتاده بود.

به گزارش خبرآنلاین به نقل از سی.ان.ان، عکاس و خبرنگار ترک با دیدن جسد بی‌جان این کودک خردسال که موج‌های دریا به آرامی به صورتش می‌خورد، در جای خود میخکوب شد. دمیر در این باره گفت : «دیگر کار از کار گذشته بود و کاری برای بازگرداندن او به زندگی از دست ما برنمی‌آمد.» بنابراین او دست به کاری زد که توانایی انجامش را در آن لحظه داشت، و دوربین خود را آماده کرده و شروع به عکاسی از این صحنه کرد.

این خبرنگار پنج‌شنبه در مصاحبه‌ای که به صورت زنده پخش می‌شد، گفت: «در آن لحظه هیچ‌ کاری به جز عکس گرفتن از این صحنه از دستم ساخته نبود، بنابراین من هم این کار را انجام دادم. من فکر می‌کردم که این تنها راهی است که از طریق آن می‌توان فریاد جسم خاموش او را به گوش جهانیان رساند.»

آن فریاد خاموش اکنون در جهان طنین‌انداز شده است. عکس‌های نیلوفر دمیر از جسد پسر خردسال آواره، آیلان کردی 2 ساله در صفحه نخست روزنامه‌ها و سایت‌های خبری سراسر جهان قرار گرفت، تا چهره ترسناک بحران مهاجران در اروپا را آشکار کند. این مسئله علاوه بر این بازتاب بسیار گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داشت، جایی که تصاویر آیلان به شکل‌های گوناگون منتشر شده و تبدیل به نماد تلخ اندوه شد.

عبدالله کردی پدر دو کودک سوری که جنازه‌ی آن‌ها در ساحل بدروم پیدا شد

بر اساس گزارش CTV این پسربچه و خانواده او از کرد‌های آواره سوریه بودند، که قصد داشتند تا با گذر از دریای اژه خود را به خویشاوندانشان در ونکوور کانادا برسانند. آن‌ها به همراه تعدادی دیگر از آوارگان سوار بر یک قایق کوچک قصد عبور از دریای اژه و رسیدن به یونان را داشتند، اما قایق‌ حامل آن‌ها در میان امواج خروشان دریا درهم‌شکست و 12 مهاجر در این حادثه جان خود را از دست دادند.

دمیر 29 ساله برای آژانس خبری دوغان ترکیه کار می‌کند. او و همکارانش جسد برادر آیلان، گالیپ را نیز با فاصله کمی از جنازه او یافتند. دمیر در این باره گفت : «جسد او نیز به همان شکل در ساحل افتاده بود. آنها هیچ وسیله ایمنی برای شناور ماندن در سطح آب همراه خود نداشتند. این مسئله نشان دهنده این است که لحظه وقوع این حادثه تا چه اندازه غم‌انگیز بوده است.» این خبرنگار گفت که بعد از این ماجرا فهمیده که جسد مادر این دو برادر در فاصله 225 کیلومتری از اجساد آن‌ها به ساحل رسیده است.

او در ادامه گفت : «من گمان می‌کردم تنها کاری که در آن لحظه می‌توانم انجام دهم این است که از این اجساد عکس‌برداری کنم، تا دنیا آنها را ببیند.»

عبدالله کردی پدر خانواده تنها فرد خانواده کردی است که از این حادثه جان سالم به در برده است. او درباره این اتفاق به سی‌ان‌ان گفت : «من دیگر هیچ چیزی از این جهان نمی‌خواهم. همه رویاهای من به باد رفته‌اند. اکنون تنها خواسته‌ام این است که کودکانم را به خاک بسپارم و تا زمان مرگ خود کنار مزارشان بنشینم.»

دمیر ماه‌هاست که اخبار بحران آوارگان را پوشش می‌دهد و در طول این مدت از مهاجران بسیاری که جان خود را از دست داده‌اند، عکاسی کرده، اما هیچ‌کدام از عکس‌های او تاثیری تا این اندازه بزرگ نداشته است.

او با اشاره به این که گمان نمی‌کرده این عکس تا این اندازه توجه جهانیان را به خود جلب کند، گفت : « با وجود دردی که از دیدن آیلان احساس می‌کردم، تنها چیزی که در ذهنم می‌گذشت انتقال این حس به عموم مردم بود. به چیز دیگری فکر نمی‌کردم. تنها خواسته‌ام این بود که تراژدی آن‌ها را به نمایش بگذارم.»