نقش حیاتی بهورزان در تامین سلامت جامعه

کد خبر: ۵۲۸۸۹۶

تاریخ: ۱۲ شهريور ۱۳۹۴ - ۱۳:۲۰

قائم مقام وزیر بهداشت در امور مشارکتهای مردمی ضمن سخت و طاقت فرسا خواندن حرفه بهورزی و برشمردن وظایف آنها بویژه در روستاها، بر نقش حیاتی بهورزان در تامین سلامت جامعه تاکید کرد.

به گزارش ایسنا، دکتر سیدمحمد ایازی در یادداشتی با عنوان "بهورزان؛ نگاه آکنده از مهرتان مستدام باد" آورده است:" 12 شهریور ماه به عنوان روز بهورز با هدف کمک رسانی هر چه بیشتر به بیماران روستایی نامگذاری شده است. نامگذاری این روز به دنبال تحقیق گسترده ای است که وزارت بهداشت در سال ۱۳۶۳ هجری شمسی، برای آگاهی از وضعیت خدمات بهداشتی و درمانی انجام داد و این نتیجه به دست آمد که40 درصد از مرگ و میرهای کشور، در ۵ سال اول زندگی کودکان اتفاق می افتد و80 درصد آن نیز در یک سال اول زندگی است. بنابراین می توان با آموزش های عمدتا ساده و اولیه از وقوع این مرگ و میرها جلوگیری کرد. این نتایج سرآغاز تلاش در مسیر راه اندازی شبکه های بهداشتی درمانی به نام "خانه بهداشت” در روستاهای کشور و تربیت نیروهای اصیل و بومی به نام "بهورز” شد.

در اینجا بی مناسبت نیست که از بنیانگذاران شبکه مراقبت‌های اولیه بهداشتی کشور ، دکتر کامل شادپور و دکتر سیروس پیله رودی که در طراحی نظام شبکه مراقبت‌های اولیه بهداشتی نقش بسیار ارزنده ای را ایفا کردند،

نیز یادی داشته باشیم.

همه ما می دانیم که، تقلیل چشمگیر شکاف سنتی در شاخص های سلامت و تندرستی جوامع شهری و روستایی که مورد توجه ویژه و تقدیر سازمان بهداشت جهانی و دیگر نهادهای بین المللی نیز قرار گرفته است مرهون فعالیت صمیمانه

بهورزان که در مراکز آموزش بهورزی زیر نظر مربیان مجرب به ارائه خدمات در خانه بهداشت می پردازند بدست آمده است.

بهورزان، نخستین محل دسترسی مردم به شمار می روند و نقشی بسیار حیاتی را در سلامت ‌جامعه‌ به عهده دارند. بهورزان، نمونه بسیار مناسبی از فناوری کم هزینه، پرثمر و بهترین پیام آوران سلامت در کشورند که با تلاش مضاعف خود و با کمترین امکانات و با تلاش و فعالیت شبانه روزی، نقش مهمی در پیشگیری از بیماری ها و صیانت از سلامت مردم دارند.

اگرامروز شاهد ریشه کنی بیماریهایی مانند فلج اطفال،کاهش مرگ و میر کودکان و مادران و کاهش بیماریهای واگیر در کشور هستیم باید همه‌ را مرهون ‌زحمات‌ و تلاش‌ بهورزان‌ بدانیم‌، زیرا ارتقای‌ شاخص ‌های‌ بهداشتی‌ کشور به ویژه در روستاها در گروی تلاش‌ و فعالیت‌ این‌ عزیزان‌ است‌.

ایجاد ارتباط تنگاتنگ با زندگی مردم روستا و هم قدم بودن با زندگی اهالی روستا کاری بسیار دشوار است، اما عشق کمک به مردم محروم برای داشتن وضعیتی برابر با سایر نقاط کشور، بهورزها را برای ادامه فعالیت امیدوار می‌سازد.

بهورزی از مشاغل بسیار سخت و طاقت‌فرسا است چرا که در کنار ارائه خدمات بهداشتی در بین مردم روستا باید بسیاری از مسائل بهداشتی و درمانی را در بین مردم روستا نهادینه کنند و اطلاع رسانی را در این زمینه به درستی انجام دهند که این کار مهم به زمان بسیار زیادی احتیاج دارد. علاوه بر زمان به اعتمادسازی و ایجاد ارتباط قوی در بین مردم روستا نیز احتیاج است

همین کار به ظاهر ساده زمان و انرژی بسیار زیادی را می‌طلبد تا بتوان اصول بهداشتی را دریک منطقه نهادینه کرد. معمولا بهورزها در معرض خطر بعضی از بیماری‌ها قرار می‌گیرند، دشواری خدمت و سوانح و گرفتاری‌های آنها در روستاهای دور افتاده بسیار زیاد است.

نقش کلیدی بهورزان زمانی مشخص می شود که در دور افتاده ‌ترین ‌روستاهای‌ کشور با ارائه خدمات‌ بهداشتی‌ لازم‌ به‌ روستاییان ، از بروز ‌بیماری‌ در جامعه‌ پیشگیری می کنند. با این‌ وصف‌ بهورزان‌ نه‌ تنها موجب ‌سلامت‌ روستاییان‌ می ‌شوند، بلکه‌ به ‌تامین‌ سلامت‌ جامعه‌ شهری‌ نیز کمک ‌می‌کنند، زیرا بیماری‌ حد و مرز نمی ‌شناسد و در صورت‌ عدم‌ رعایت‌ بهداشت‌ و عدم ‌ارایه‌ مراقبت‌ های‌ بهداشتی‌ در شهر و روستا، فقیر و غنی‌ در معرض‌ خطر ابتلا به‌ انواع‌ بیماری ها قرار خواهند گرفت.

همه ما واقفیم که، اعتلای سلامت روان، ارائه خدمات پیشگیرانه، بهبود کیفیت و شیوه زندگی و گسترش زندگی توام با شادابی و سرزندگی از

ماموریتهای مهم بهورزان در مناطق روستایی است. در حال حاضر 29 درصد از جمعیت کشور در مناطق روستایی ساکن هستند و بدون توسعه روستا ، توسعه شاخصهای سلامت امکان پذیر نیست و با توجه به تغییر نیازها نقش موثر بهورزان بسیار مهم و تعیین کننده است .

سخن آخر اینکه، اهمیت نقش‌آفرینی در نظام سلامت بسیار مشخص است، با وجود اینکه بسیاری از این افراد در نظام سلامت کارهای پیچیده انجام می‌دهند و نقش‌های فناورانه پیچیده‌ای ایفا می‌کنند آنچه که در نظام سلامت بیشترین تاثیر را دارد نقش بهورزان است که با زبان ساده با مردم ارتباط برقرار می‌کنند چراکه با نگاه پیشگیری از بیماریها تربیت می شوند و اکثر اقدامات و آموخته هایشان از این نوع است.