جوایز حاشیه ای جام کنفدراسیون‌ها؛

... و آنهایی که فیل هوا کردند

حتی هیچ بنی‌بشری آن طرف‌ها نمی‌رود مگر آنکه عضو باشگاه طرفداران معدن پلاتینیوم باشد. تنها محل تفریح بلوم فونتین خیابانی است در حومه آن که پر از کافه‌های بدردنخور است با یک فروشگاه بزرگ، همین. پس از کیپ‌تاون و دوربان چه خبر؟ آیا روزتنبورگ و بلوم فونتین بهترین نقاط آفريقاي‌جنوبي بوده‌اند؟

کد خبر: ۵۲۸۸۵

تاریخ: ۰۳ تير ۱۳۸۸ - ۱۲:۲۸

اسپانیا با شکست دادن آفريقاي‌جنوبي میزبان به عنوان صدرنشین‌ گروهش به نیمه‌نهایی جام کنفدراسیون‌ها صعود کرد و امروز باید با یانکی‌های شگفتی‌ساز دیدار کند که با وجود برگرداندن تمام پیش‌بینی‌ها و جا گذاشتن ایتالیا و مصر پشت سر خود، باز هم بعید است که بتوانند نوار رکوردهای ماتادورها را قیچی کنند.

به نوشته وطن امروز و به نقل از منابع خارجی؛ اسپانیا با پیروزی بر آفريقاي‌جنوبي نه‌تنها رکورد 35 بازی متوالی بدون شکست برزیل‌ را شکست که با 15 پیروزی ملی متوالی خود رکوردی دیگر برپا کرد اما پیش از آنکه مرحله نیمه‌نهایی جام جهانی کوچک امروز چهارشنبه، (24 ژوئن) در بلوم فونتین آفريقاي‌جنوبي با دیدار اسپانیا – آمریکا آغاز شود، سایت ساکرنت جوایزی را در حاشیه این رقابت‌ها به شرکت‌کنندگان اهدا می‌کند:

1- جایزه «سوپرباول 2009 جکسون ویل»
سوپرباول عنوانی است که به پربیننده‌ترین و پرهیجان‌ترین مسابقه ورزشی هر ساله آمریکا اختصاص یافته که همان فینال فصل فوتبال آمریکایی است. این فینال بزرگ هر ساله جمعیتی میلیونی را همراه با دوربین‌های خبری و اسپانسرهای بی‌شمار به یکی از شهرهای توریستی ایالات متحده می‌کشاند، حالا تصورش را بکنید که چنین مسابقه پرحاشیه‌ای در شهری دور افتاده مثل جکسون ویل (معادل ناکجاآباد خودمان) برگزار شود.

بدین ترتیب جایزه «سوپر باول 2009 جکسون ویل» به خاطر برگزاری بازی‌های جام کنفدراسیون‌های 2009 در پرت‌ترین نقاط کره خاکی به کمیته سازماندهی مسابقات تقدیم می‌شود.

تنها چنین کمیته‌ای می‌توانست چنین مکان‌های دلربا و شهرهایی خیره‌کننده را از آفريقاي‌جنوبي به جهانیان معرفی کند و میلیون‌ها توریست را ترغیب کند که برای جام‌جهانی سال آینده به شهرهایی مثل روزتنبورگ و بلوم فونتین قدم رنجه کنند.

به هرحال شک دارم که هیچ یک از اعضای کمیته برگزارکننده مسابقات حتی گذارشان به روزتنبورگ افتاده باشد. حتی هیچ بنی‌بشری آن طرف‌ها نمی‌رود مگر آنکه عضو باشگاه طرفداران معدن پلاتینیوم باشد. تنها محل تفریح بلوم فونتین خیابانی است در حومه آن که پر از کافه‌های بدردنخور است با یک فروشگاه بزرگ، همین. پس از کیپ‌تاون و دوربان چه خبر؟ آیا روزتنبورگ و بلوم فونتین بهترین نقاط آفريقاي‌جنوبي بوده‌اند؟

2- جایزه گری کاسپاروف
این جایزه به خاطر متنوع‌ترین تاکتیک‌ها به ویسنته دل‌بوسکه، سرمربی اسپانیا اهدا می‌شود. اسپانیایی‌ها پس از اینکه سال‌ها را صرف یافتن سبکی مختص به خود کردند، بالاخره به رویکردی موفق و چشمگیر در فوتبال دست یافتند اما نه توسط دل‌بوسکه بلکه به واسطه هوشمندی مربی پیش از آن لوئیس آراگونس.

با این حال سینیور دل‌بوسکه هم یک عالمه ترکیب مختلف را به نوبه خودش آزموده که همه آنها به شکلی باورنکردنی به بهترین عملکرد تیمی منجر شده‌اند. در جام کنفدراسیون‌ها، اسپانیا تا اینجا همه روش‌های زیر را امتحان کرده است: 2-4-4 هجومی دو بال، 2-4-4 کلاسیک با یک بال کاذب (یا همان بغل یا گوش میانی فابرگاس وقتی به عنوان یک بازیکن آزاد بازی می‌کند این نقش را ایفا می‌کند) و سرانجام 1-4-1-4 بویژه در مواقعی که می‌خواهد به‌طور موثر مالکیت توپ را در اختیار داشته باشد.

حتی در معدود دقایقی از بازی آخرشان مقابل آفريقاي‌جنوبي شاهد بودیم که آنها با روش دفاعی 1-4-5 هم بازی کردند، یعنی زمانی که «سرگئی بوسکتس» به جمع مدافعان میانی پیوست تا قابلیت پاس‌دهی در خط دفاعی را افزایش دهد. تازه این روش‌های متنوع در شرایطی پیاده شده‌اند که اسپانیا و دو مهره کلیدی خط میانی (مارکوس سنا و آندرس اینیستا) را به خاطر مصدومیت به همراه ندارد.

3- جایزه «فیلیپ کاتلر»
جایزه «فیلیپ کاتلر» به خاطر بهترین استراتژی بازاریابی به لیگ برتر انگلستان تقدیم می‌شود، چون در جام کنفدراسیون‌ها اتفاقاتی رخ دادند که به بحث همیشگی در این باره که کدام لیگ اروپایی در جهان از همه سرتر و برتر است پایان دادند. ثابت شد که انگلیسی‌ها در فروش محصول فوتبالشان، یعنی لیگ برتر به جهانیان، نظیر ندارند.

تصورش را بکنید این روزها در اردوی اسپانیا در آفريقاي‌جنوبي ژاوی هرناندس بهترین بازیکن یورو 2008 و بهترین هافبک حال حاضر جهان که آخرین لیگ قهرمانان اروپا را هم با بارسا فتح کرده، داوید ویا به عنوان بهترین گلزن یورو 2008 و لالیگای 9-2008 و همین‌طور ایکر کاسیاس که عناوین متعددی را با اسپانیا و رئال مادرید برده است حضور دارند آن وقت همه نگاه‌ها به دنبال فرناندو تورس و سسک فابرگاس، لژیونرهای لیگ برتری لافوریا (لقب تیم ملی اسپانیا) هستند. حتی آلوارو آربلوآ به خاطر حضور در لیورپول بیش از سوپراستارهای اسپانیا مورد توجه خبرنگاران و عکاسان قرار می‌گیرد.

این تورنمنت هشداری بزرگ برای فدراسیون فوتبال اسپانیا و لیگ حرفه‌ای فوتبال (همان بدنه اجرایی لالیگا) است. سال‌هاست که آنها در فروش فوتبال ناب اسپانیا به جهان کوتاهی کرده‌اند و باید چیزهایی را از همتایان انگلیسی‌شان بیاموزند، البته اگر می‌خواهند از موج جهانی ورزش منفعتی ببرند.

4- جایزه «لوید کریسمس»
این جایزه به خاطر آزاردهنده‌ترین صداها به «وو- وو- زلا» اهدا می‌شود. «وو- وو- زلا» با آن طراحی شیطانی‌اش نوعی ساز بوق مانند محلی در آفريقاي‌جنوبي است که از پلاستیک ساخته می‌شود.
وقتی در آن دمیده می‌شود انگار یک فیل به صدا درمی‌آید. این همان صدای کرکننده‌‌ای است که در سراسر طول مسابقات جام کنفدراسیون‌های 2009 به گوش می‌رسد و چندین مربی و بازیکن از آلودگی صوتی ناشی از آن ابراز انزجار کرده‌اند. مثلاً «دانیل گیسا»ی اسپانیایی می‌گوید: «این صدا من را میخکوب می‌کند».

چابی آلونسو هم‌تیمی او هم اعتقاد دارد که میزبان جام جهانی آینده باید از ایجاد چنین صداهایی منع شود، در حالی که روزنامه‌نگاران محلی معتقدند فوتبال آفريقاي‌جنوبي دنیایی متفاوت از فوتبال جهان است البته هرگز سروصدای حاشیه‌ای در فوتبال معضل به حساب نیامده‌ است. ما همه دوست داریم در طول مسابقه هلهله کنیم، فریاد بکشیم، هو کنیم و سوت بزنیم.

اما مشکل «وو- وو- زلا» از آنجا ناشی می‌شود که وقتی خود آفريقاي‌جنوبي بازی ندارد صدای آن کر‌کننده‌تر می‌شود. این بوق‌ها به شکلی بی‌وقفه و غیرمنطقی در سراسر زمان بازی به صدا در می‌آیند و حس ویژه نقاط عطف بازی را می‌کشند. حتی وقتی زمین مسابقه خالی است هم فیل‌های آفریقایی ممکن است باز به همان شکل لحظات پس از گل در بوق‌شان بدمند. البته ممنوع ساختن استفاده از این ساز در جام‌جهانی آفریقای‌جنوبی 2010 درست مثل آن است که مکزیکی‌ها را از انجام موج مکزیکی منع کنیم. هواداران باید قادر باشند به شور و هیجان روی سکوها بیفزایند اما به شکلی منطقی.

5- جایزه اسکروچ
این جایزه به خاطر خساست‌آمیزترین رفتار در زمینه شوخی و خنده به «داوید ویا» تعلق می‌گیرد که از زمانی که پا به خاک آفريقاي‌جنوبي گذاشته هنوز کسی لبخندش را ندیده است. او همه رسانه‌ها را از خودش ناامید کرده، حتی خبرنگاری مثل «سارا کاربونرو» (که در شرح ششمین جایزه درباره او هم خواهیم گفت). ویا در انظار عمومی با یک جفت هدفون غول‌پیکر روی گوش‌هایش ظاهر می‌شود تا از هرگونه پرسش از سوی خبرنگاران و هواداران اجتناب کند. حتی شادی پس از گل او به آفريقاي‌جنوبي بسیار نامتعارف بود و بدون حتی یک لبخند کوچک و البته نه بدین خاطر که قبل از آن یک پنالتی را هدر داده بود.
داوید عزیز! وقتی یک فوتبالیست سطح بالا باشی و گزینه فصل بعد تو هم تیم‌هایی مثل رئال مادرید، بارسلونا یا چلسی و حقوقی که انتظارت را می‌کشد آنقدر نجومی باشد که تصورش را هم نتوان کرد، پس اینکه دیگران را به یک لبخند دوستانه دعوت کنی خیلی برایت هزینه نخواهد داشت!

6- جایزه بهترین خبرنگار میدانی
این جایزه به «سارا کاربونرو» گزارشگر اسپانیایی شبکه «تله‌سینكو» اهدا می‌شود. او مصداقی از یک خبرنگار است که به کنار زمین مسابقه می‌رود تا سوژه‌ها را شکار کند و آنوقت خودش سوژه می‌شود و حتی در مواقعی حواس بازیکنان، مربیان و سایر خبرنگاران را هم پرت می‌کند. او تنها کسی است که توانسته در این مدت لبخند را به لب داوید ویای از خود راضی بیاورد، چرا؟ چون او تنها گزارشگر خانم مسابقات است که می‌تواند تا لب خط زمین برود و این در دنیای مردانه فوتبال تعجب‌برانگیز است.