دختر کوچولوي بريتانيا باخت اما

به زودي دنيا را تصرف مي کند

هم اکنون براي لوراي کوچک دنيا به پايان نرسيده است. او در 15سالگي مقابل رقيبان بزرگ تجربه اندوزي کرد و به عنوان دومين تنيسور جوان تاريخ ويمبلدون (پس از مارتينا هينگس) سرويس هاي اميدوارکننده يي به زمين هانتچوا فرستاد؛ از همان ضربات خاص پديده هايي که مي توانيد روي آينده درخشان آنها شرط ببنديد.

کد خبر: ۵۲۸۵۷

تاریخ: ۰۳ تير ۱۳۸۸ - ۱۱:۴۱

لورا رابسون جوان ترين تنيسور حاضر در ويمبلدون امسال راه به جايي نبرد اما بيش از فدرر که به شکلي برق آسا رقيب نگون بخت تايواني را شکست داد، مورد تمجيد قرار گرفت.

به نوشته اعتماد و به نقل از تایمز؛ حتي خبر حذف زودهنگام جيمز بلک امريکايي و انصراف ليوبيچيچ کروات به دليل آسيب ديدگي نيز تحت الشعاع شکست نوجوان 15ساله انگليسي مقابل هانتچوا قرار گرفت.نمي توانستيد بدون تعصب بازي زمين شماره دو ويمبلدون را نظاره کنيد.

رابسون آنجا حاضر و آماده به نظر مي رسيد اما خب، مشخص بود مقابل يک تنيسور متوسط کم مي آورد، با اين حال اميدواري موج مي زند. در جريان بازي هر ضربه لورا بي اختيار کلمه «برو جلو» را بر زبان ها جاري مي ساخت.

رابسون به عنوان نفر چهارصد و هشتاد و هشتم رنکينگ جهاني شکست از نفر سي و دوم جهان را نمي پذيرد و همين نارضايتي دائمي اسباب موفقيت هاي آتي او را فراهم مي آورد. حتي اگر 11 سال اختلاف سني طرفين را ملاک قضاوت قرار دهيم، شکست رابسون را توجيه پذير مي يابيم.

تنيسور نوجوان درباره شکست زودهنگام دلايل زيادي دارد؛ «در برهه يي از جريان رقابت خوب ظاهر شدم اما اتفاقات ناخوشايند متعاقب موجب سرنگوني من شد.»

او در جواب کارشناساني که اعتقاد داشتند غلبه بر هانتچوا سخت نبود، پاسخ مناسبي ارائه کرد؛ «در ست دوم نگراني به درونم رخنه کرد و به همين دليل بيش از حد معمول دچار اشتباه شدم.» گذشته ها گذشته اما آيا او در يک دهه آينده شوق عمومي دوستداران تنيس انگليس را به فرياد شادي بابت پيروزي هايش تبديل مي کند يا يک دهه در حسرت به هدف نشستن سرويس هايش روزگاري مي گذراند؟

لورا 21 سرويس بدون بازگشت نواخت که رقم زدن اين آمار از يک تازه کار کمي بعيد به نظر مي رسد. براي انگليسي هاي متخصص در بازي چمن، رابسون يک هديه بزرگ است؛ به شرطي که هنگام نواختن سرويس دوم کمي هدفمندتر و با سعه صدر بيشتري عمل کند. بدبختانه هرگاه از نقاط قوت تنيسورهاي بريتانيايي صحبت مي شود، کارشناسان تنيس اين کشور لکنت زبان مي گيرند. به بازي لورا رابسون بنگريد.

کدام مولفه اميدوارکننده يي (قدرت بدني، تکنيک، سرويس هاي بدون خطا و...) را به طور خاص و پررنگ در يک بريتانيايي مي بينيد؟ تقريباً هيچ، پس ديگر نپرسيد چرا بريتانيا در 70 سال گذشته حتي يک قهرمان ويمبلدون را هم تربيت نکرده است. از طرفي نمي توان اين مقاله را بدون ذکر جنب و جوش هاي رابسون به پايان برد.

اين دختر 15ساله مدام به اين طرف و آن طرف مي دويد اما هيچ کس را متعجب نکرد چون اولاً هنوز در دوران نوجواني به سر مي برد و دوماً همه تنيسورهاي 14 تا 20ساله چنين خصوصياتي دارند. شهرت ناشي از شرکت در ويمبلدون در زندگي شخصي اين دختر تاثير نگذاشته و او هنوز خاصيت اجتماعي بودن خود را از دست نداده است.

رابسون در کنفرانس مطبوعاتي پس از پايان اولين بازي خود گفت؛ «هنوز همان آدم سابق هستم. انتظار داريد به خاطر شهرت دوستانم را از دست بدهم؟»به هر حال اين سرمايه جوان که در ابتداي راه دوران حرفه يي همه انگليسي ها را اميدوار کرده، نسبت به سال گذشته چند اينچ بلندتر به نظر مي رسد اما هنوز صورتي بچگانه و زباني ناپخته دارد.

اميدواري ها براي امضاي اولين قرارداد رسمي لورا با يک باشگاه بزرگ افزايش يافته چون همه خيلي خوب مي دانند بدون تمرين منظم کنار يک مجموعه، امکان موفقيت در تورنمنت هاي بزرگ وجود ندارد.

چنانچه رابسون بار ديگر در ميادين مهم ظاهر شود، مطمئناً نتايج مطلوب تري به دست مي آورد زيرا از هوش لازم جهت درس گرفتن از اشتباهاتش برخوردار است و خيلي خوب مي دانيم خوشبختانه به اندازه کافي در ويمبلدون دوران آزمون و خطا را پشت سر گذاشته.

احتمالاً بانوان ورزش دوست انگليس به جاي سرودهاي سنتي از اين پس شعر «رابسون برو جلو» را خواهند خواند.