اثبات توانايي برايانت

اين چهارمين قهرماني برايانت در اين رقابت‌ها محسوب مي‌شود و البته اولين موردي است كه بدون «شك» حاصل مي‌آيد. در آن سال‌هاي اوج و در ايام همكاري مؤثر در ليكرز برايانت و اونيل با يكديگر اختلاف نيز داشتند و نوعي چشم و هم چشمي و لجاجت بين آنها برقرار بود و در فصل آخر اين عناد و احساس منفي را از يكديگر پنهان هم نمي‌كردند.

کد خبر: ۵۲۷۳۹

تاریخ: ۰۲ تير ۱۳۸۸ - ۱۳:۰۹

كوبي برايانت از اين كه لس‌آنجلس ليكرز فينال فصل پيش ليگ حرفه‌اي بسكتبال امريكا (N.B.A) را به بوستون سلتيكز واگذار كرد، بسيار ناراحت شد اما تأسف‌آورتر از آن شنيدن مكرر اين فرضيه بود كه اگر وي پيشتر با ليكرز به عنوان قهرماني اين ليگ رسيده، به خاطر حضور شكيل اونيل در كنار وي بوده است و از آن جا كه «شك» در سال 2004 از لس‌آنجلس رفت او ديگر نمي‌تواند طعم قهرماني در اين ليگ را بچشد.

به نوشته ایران و به نقل از Los Angles Times؛ با اين اوصاف كوبي بيش از هر كسي از اين كه ليكرز هفته پيش با كسب برتري كلي 1ـ4 در برابر اورلاندو مژيك در سري ديدارهاي فينال ليگ عنوان قهرماني امسال را مال خود كرد، شادمان است.

كوبي كه پس از كسب سه قهرماني متوالي در كنار «شك» و ساير مردان ليكرز در سال‌هاي 2000 تا 2002 يك بار هم در كنار اين غول معروف به سال 2004 به نايب قهرماني ليگ اكتفا كرد، مي‌گويد: «شنيدن دائمي آن ادعا واقعاً آزاردهنده بود و انگار كه شكنجه‌ام مي‌دادند و چيزي بود كه توي مغزم كوبيده مي‌شد. تا زماني كه قهرمان نمي‌شديم من نمي‌توانستم اين فرضيه را رد كنم زيرا آنها استدلال‌شان صحيح نشان مي‌داد و كارنامه ما در ليكرز تأييدي برآن بود.در نتيجه ديدم تنها راه جنگيدن، افزودن برتلاش و قهرمان شدن است و خوشبختانه به اين مهم دست يافتم و به همه كساني كه اين چنين حرف مي‌زدند، ثابت كردم كه اشتباه مي‌انديشند.»

ميزان تلاش و عزم كوبي براي اثبات سقم فرضيه فوق به حدي بود كه او در بازي پنجم (و آخر) بين ليكرز و اورلاندو مژيك در سري ديدارهاي فينال امسال به تنهايي 30 امتياز، 5 پاس گل و 6 ريباند را به ثبت رساند تا ليكرز در زمين مژيك به برتري 86 ـ 99 برسد و اميدهاي حريف را براي جبران عقب‌ماندگي‌ خود به كلي محو و كار را تمام كند. به خاطر نمايش‌هايي از همين دست بود كه برايانت به عنوان باارزش‌ترين بازيكن (MVP) سري ديدارهاي فينال گزينش شد و اين عنوان را ضميمه عنوان مرد سال ليگ كرد كه فصل پيش آن را به دست آورده بود.

برايانت مي‌گويد: «اين كه به ناظران ثابت شد تصورات‌شان درباره من غلط بوده و من مي‌توانم بدون اونيل هم قهرمان شوم، حسن بزرگي است و احساس خوبي به من دست داده است. اين فرضيه هم كه هر تيم طالب قهرماني بايد حتماً يك زوج تهاجمي و انفجاري از قبيل من و اونيل داشته باشد و بدون آن كاري از پيش نخواهد برد، يك نظريه بدون منطق و مسخره بود و اين نيز با قهرمان شدن ما در رقابت‌هاي امسال در عمل منتفي و غلط بودن آن ثابت شد.»

با اين وجود كوبي بعد از قهرماني در رقابت‌هاي امسال مي‌گويد: «من و شك آن قدرها هم ستيز نداشتيم كه عده‌اي مي‌گفتند. يادتان باشد همه تيم‌هايي كه مثل ليكرز بخواهند دو سه سوپراستار را در كنار يكديگر درخدمت داشته باشند، به اين مشكل برخورد مي‌كنند. ساماندهي كار و راضي نگه داشتن همگان كار آساني نيست و با اين ديدگاه روابط من و شكيل را نمي‌تواند بسيار منفي شمرد.»

امسال كوبي براي ششمين بار حضور در فينال ليگ را تجربه كرد و او حالا در 32 سالگي آميزه‌اي عالي از تجربه و فن است و شمار كساني كه او را بهترين بسكتباليست كنوني دنيا مي‌دانند (در مقابل كساني كه به لبرون جيمز از كليولند كاواليرز اعتقاد بيشتري دارند) كم نيست.

بازي‌هاي امسال او در مرحله پلي‌اف يك بار ديگر نقش و سهم بزرگ وي را در توفيق ليكرز به اثبات رساند و با اين كه در 5 ديدار در برابر اورلاندو، گاه سرد و گرم و دقايقي درخشان و لحظاتي خسته و كم فروغ مي‌شد اما در اغلب لحظات با خروش و موفقيت همراه بود. با اين حال او هميشه همان «كوبي برايانت» بود. مردي كه ليكرز بدون او نمي‌توانست پانزدهمين قهرماني‌اش را در ليگ تجربه كند و قطعاً بدون اونيل هم سرنوشت ساز و موفق است.