تلاش ژاپن برای میزبانی جام جهانی 2022

توازن قدرت

میزبانی جام جهانی 2002 به تربیت ژاپن در زمینه‌های اقتصادی و اجتماعی و معرفی ارزش و اهمیت این کشور به جهان کمک کرده و به تمام قاره آسیا اعتماد به‌نفس دوچندانی در زمینه فوتبال جهان بخشید.

کد خبر: ۵۲۶۱۴

تاریخ: ۰۱ تير ۱۳۸۸ - ۱۲:۰۳

بسته به نقطه نظر شما باید گفت آسیا با یک مشکل یا چالش روبه‌رو شده که آن هم نوعی پیچیدگی جغرافیایی است. حقیقت ساده طبیعت آسیا این است که این قاره تنها قاره‌ای است که به شکل افقی است تا عمودی (مانند آفریقا، کونکاکاف و آمریکای جنوبی) یا فشرده (مانند اروپا و اقیانوسیه).

به نوشته وطن امروز و به نقل از فوتبال جهان؛ این مساله باعث به وجود آمدن تنوع عمده‌ای از نظر ساعت، آب و هوا و ویژگی‌ها می‌شود.

درهمین حال، کشورهای حوزه خلیج فارس نقاط مشترک بیشتری با دولت‌های عرب آفریقای شمالی دارند تا با کشورهای شرق آسیا همچون ژاپن، کره و چین و شاید می‌توان گفت که کشورهای آسیای شرقی هم ارتباط نزدیک‌تری (در زمینه داد و ستد) با استرالیا دارند تا با کشورهای غرب آسیا.

موضوع مورد بحث در این بین این است که فدراسیون شرق آسیا روزی به دنبال جدایی از غرب خواهد بود و سپس شرق ممکن است با معدود اعضای باقیمانده اقیانوسیه متحد شود.

تمام این فشارها در نبرد تلخ و شخصی محمد بن همام، رئیس کهنه کار AFC و رقیب بحرینی او شیخ سلمان الخلیفه برای در اختیار گرفتن ریاست کنفدراسیون فوتبال آسیا به خوبی احساس شد. میدان مبارزه بسیار داغ و دربرگیرنده مسائلی همچون محل مقر کنفدراسیون فوتبال آسیا، مقام و منزلت این کنفدراسیون، تصدیق‌نامه دیپلماتیک برای مقام‌های عالی رتبه و حق رای بود.

مشاجره اجتناب ناپذیری در ماه‌های آینده برای در دست گرفتن قدرت میان کشورهای آسیایی که قصد میزبانی جام جهانی 2022 را دارند به چشم خواهد خورد. آنها اعتنایی به جام جهانی 2018 نکردند چرا که انتظار می‌رود میزبانی این رقابت‌ها به یکی از کشورهای اروپایی واگذار شود. استرالیا، اندونزی، قطر، کره جنوبی و ژاپن مدعیان اصلی میزبانی رقابت‌های جام جهانی 2022 به شمار می‌روند. بنابراین پیشنهاد توکیو برای میزبانی المپیک 2016 تنها رویداد ورزشی نیست که سرزمین خورشید در حال طلوع آن را هدف گرفته است.

زمانی که ژاپن به همراه کره جنوبی جام‌جهانی 2002 را میزبانی کرد، برای نخستین‌بار قاره آسیا میزبانی بزرگ‌ترین رویداد تک رشته ای جهان را بر عهده گرفت. همچنین برای نخستین‌بار در تاریخ فوتبال جهان دو کشور به طور مشترک میزبانی جام جهانی را بر عهده داشتند اما این میزبانی مشترک حاوی مقتضیات سیاسی بود و دیگر تکرار نخواهد شد.

دسامبر سال آینده، کمیته اجرایی فیفا میزبانان جام جهانی 2018 و 2022 را در یک روز و به فاصله چند ساعت از یکدیگر اعلام خواهد کرد اما «جونجی اوگورا» نایب‌رئیس فدراسیون فوتبال ژاپن و عضو کمیته اجرایی فیفا درباره توازن قدرت واقع بین است.

او می‌گوید: «به نظر می‌رسد پس از میزبانی جام جهانی 2010 از سوی آفریقای جنوبی و 2014 از سوی برزیل منطقی است که جام جهانی 2018 در اروپا برگزار شود، بنابراین ما بیشتر به میزبانی جام جهانی 2022 امیدوار هستیم. ما براین باوریم که حرف‌هاي زیادی برای گفتن داریم. ما بیش از هرچیز می‌توانیم معیارهای محیط‌زیستی لازم برای میزبانی را به ارمغان بیاوریم. ما همچنین 15 ورزشگاه با حداکثر گنجایش 40 هزار نفر در اختیار داریم». ورزشگاه اصلی برای پیشنهاد جدید ژاپنی‌ها، ورزشگاه المپیک شهر توکیو یا ورزشگاه بازسازی شده یوکوهاما خواهد بود. در صورتی که آنها بتوانند میزبانی المپیک 2016 را به دست آورند کمیته ملی المپیک ژاپن در ماه اکتبر پیرامون این مساله تصمیم‌گیری خواهد کرد.

ورزشگاه یوکوهاما همان ورزشگاهی است که میزبانی فینال جام جهانی 2002 را بر عهده داشت و در آن برزیل موفق شد با نتیجه 2 بر صفر برابر آلمان به پیروزی دست پیدا کند. سران فدراسیون فوتبال ژاپن پس از رقابت‌های جام جهانی 2002 که طی آن تیم ملی کشورشان برای نخستین‌بار از مرحله گروهی فراتر رفت، تصمیم گرفتند این‌بار به تنهایی میزبانی رقابت‌های جام‌جهانی را به دست آورند. آنها همچنین قصد دارند تا سال 2050 قهرمانی در جام جهانی را نیز تجربه کنند.

فوتبال ژاپن خود به اندازه کافی در وضعیت آرمانی و سالم به سر می‌برد. رقابت‌های J-League اکنون به دو دسته 18 تیمی تقسیم شده است و دست‌کم 10 تیم دیگر هم در صدد حضور در این رقابت ها هستند.

به خاطر دلایلی همچون ترفیع درجه و دست یافتن به حمایت‌های مالی، تمام 47 حوزه کشور ژاپن خواهان حضور دست‌کم یک تیم از حوزه خود در رقابت‌های J-League هستند. سپ بلاتر هم باید به این رقابت ها علاقه‌مند باشد چرا که اشتیاق قلبی او یعنی قانون 5+6 در ژاپن همواره زنده و فعال است.

عدم وجود قوانین استخدام کلی بدین معنی است که رقابت‌های J-League محدودیتی برای تیم ها در نظر می‌گیرد و بر اساس این محدودیت، وجود بیش از پنج بازیکن خارجی در ترکیب تیم‌ها مجاز نبوده و از بین این پنج بازیکن یکی از آنها باید غیرآسیایی باشد.

پیش از نشست کمیته اجرایی فیفا، کنفدراسیون فوتبال آسیا باید تصمیم بگیرد که چگونه بر رقابت اعضای آن نظارت خواهد کرد. آیا AFC قصد حمایت و رای دادن به تنها نامزد خود (ژاپن) را دارد یا اجازه برگزاری یک رقابت آزاد با خطر انشعاب حمایت‌ها و ورود کشورهایی همچون مکزیک یا آمریکا را به عرصه رقابت خواهد داد؟

قرار است AFC بهار سال آینده با این مساله روبه‌رو شود. چگونگی ادامه مجادله‌های انتخابات ریاست کنفدراسیون فوتبال آسیا که کشورهایی همچون ژاپن و کره در آن علیه بن همام قیام کردند بسیار جالب
خواهد بود.