باید به سمت مدیریت ریسک حرکت کنیم

کد خبر: ۵۲۳۳۶۸

تاریخ: ۱۹ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۵:۴۴

رییس ستاد بحران کشور با بیان اینکه متاسفانه باور به بحران نداریم تصریح کرد: زمانی که حادثه ای رخ می دهد، تبی کشور را فرا می گیرد اما به شدت فروکش کرده و از بین می رود تا حادثه بعدی و فقط عده ای خاص موضوع را دنبال می کنند که براساس قانون موظف هستند کار را دنبال کنند.

به گزارش ایسنا، "اسماعیل نجار" در حاشیه بازدید از غرفه جهاددانشگاهی استان کرمان در نمایشگاه هفته فرهنگی کرمان منطقه کویر، با بیان این مطلب اظهار کرد: حوادث گوناگونی در کشور وجود دارد که از 45 حادثه طبیعی دنیا، 35 مورد در ایران احتمال وقوع دارد که مهم ترین حادثه شامل سیل و زلزله است ضمن آنکه ایران، در دنیا رتبه دهم بحران های این حوزه و در آسیا رتبه چهارم را به خود اختصاص داده است.

وی با بیان اینکه متاسفانه باور به بحران نداریم تصریح کرد: زمانی که حادثه ای رخ می دهد، تبی کشور را فرا می گیرد اما به شدت فروکش کرده و از بین می رود تا حادثه بعدی و فقط عده ای خاص موضوع را دنبال می کنند که براساس قانون موظف هستند کار را دنبال کنند.

نجار تصریح کرد: وقتی در قعر رودخانه ساخت و ساز انجام و حریم کمی و کیفی رودخانه تصرف می شود که مربوط به امروز و دیروز نیست، متولیان باید در این زمینه جلوگیری می کردند و وزارت نیرو در حفاظت حریم رودخانه و سازمان جنگل ها متولی است.

رییس سازمان مدیریت بحران کشور با بیان اینکه سازمان مدیریت بحران هدایت کننده، سیاست گذار در مرحله پیش بینی، پیشگیری، مقابله و بازسازی یا بازتوانی است اظهار کرد: باید بدانید همه امکانات در اختیار ما نیست، بلکه در اختیار دستگاه هاست و بعضا تجهیزات لازم را ندارند که بتوانند در زمان بسیار محدود در محدوده بسیار کم مانند بارش و ... را پیش بینی کرده و هشدارهای لازم را در این زمینه بدهند.

وی افزود: پایش در بحران امری مهم است و حال جای سوال دارد آیا اعتبارات لازم برای پایش و لایروبی رودخانه ها وجود دارد؟ که در این زمینه وزارت نیرو متولی ایم امر است نه سازمان مدیریت بحران کشور.

معاون وزیر کشور با بیان اینکه زمانی که حادثه‌ای رخ می دهد همه به دنبال مقصر می‌گردند این در حالی است که باید دنبال مقصر از زمان های دور بگردیم تا به امروز، تصریح کرد: باید تمام هم و غم ما باید این باشد که پیش بینی بحران را بکنیم و به سمت مدیریت ریسک حرکت کرده و این امر به معنی این است که نمی توانیم جلوی بارندگی را بگیریم اما می توانیم کاهش ریسک بدهیم که به معنی پیش بینی های لازم، لایروبی کردن رودخانه‌ها و نگذاریم حریم رودخانه تصرف شود.

نجار با اشاره به سیل اخیر در کشور بیان کرد: 10 استان و بیش از 50 نقطه در سیل اخیر درگیر بودند و در آموزه های دینی می گوید در قعر رودخانه جایز نیست نماز بخوانید و در محور«کن»، چند نفر در رودخانه آبتنی می کردند که باعث شد متاسفانه جان خود را از دست بدهند.

رییس ستاد بحران کشور با بیان اینکه بعضی از رسانه‌ها در بحران اخیر کشور کم لطفی کردند، اظهار کرد: ما سطح حادثه را مطرح کردیم که باید سطح، متناسب با حادثه باشد تا بشود تلاش کرد.

وی با بیان اینکه ما اعلام کردیم سطح حادثه باید رعایت شود افزود: اگر حادثه عظیمی پیش بیاید همه ملت باید حضور یابند و این حادثه را جمع کنند. مرگ یک نوزاد نیز حادثه عظیمی است و نباید افراد زیادی را به آن محل بفرستیم که دچار مشکل شوند که با حضور جمعیت دست و پای امدادگران برای امداد و نجات و خدمت رسانی بسته نشود.

معاون وزیر کشور با اشاره به جزییات سیل اخیر در کشور گفت: زمان وقوع سیل کمتر از 10 دقیقه بود و در این مدت امکان پرواز هلی کوپتر نبوده ضمن آنکه جایی در آنجا وجود نداشته که هلیکوپتر بتواند بنشیند که متاسفانه برخی رسانه ها در این زمینه کم لطفی کردند.

وی با بیان اینکه باید کاری کنیم که مسوولان در هنگام وقوع حادثه، آرامششان حفظ شود تا بتوانند درست تصمیم بگیرند تصریح کرد: معتقدیم ملت باید در هنگام وقوع حادثه، آرامش داشته باشند و رسانه ها نباید در بحران، افکار ملت را مشوش کنند.

رییس سازمان مدیریت بحران کشور با بیان اینکه هنوز نتوانسته ایم خسارت های ناشی از سیل اخیر را جمع کنیم افزود: البته میزانی از خسارات را برای دولت ارسال کرده ایم و نیاز به زمان داریم که میزان خسارت دقیقی در این ابعاد برآورد شود.

وی افزود: باید خبرنگار در این مواقع سوال کند که نیاز چیست و آیا باید مردم بیایند کمک کنند یا خیر؟ نه اینکه میزان خسارت را در لحظه بخواهد بلکه باید مردم را به آرامش دعوت کند. ما هر روز حادثه داریم، آیا باید مردم را نگران کنیم؟

نجار بیان کرد: ملت از روی دلسوزی دنبال می کنند اما باید آموزش ببینند که در بحران چگونه عمل کنند؟ باید تمام امکانات و تجهیزات را داشته باشیم، اما آیا تنگنا نداریم؟ نباید زحمات دیگران را نادیده بگیریم بلکه همه در یک کشتی سوار هستیم و همه باید برای نجات این کشتی تلاش کنیم.