نایب قهرمانی تورنمنت اطلس؛ نخستین نتیجه باوئرمن

کد خبر: ۵۲۱۷۴۹

تاریخ: ۱۲ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۰:۵۶

بسکتبالیست‌های ایران در آخرین روز و آخرین دیدار تورنمنت اطلس، یک بار دیگر بازی را به تیم ملی چین واگذار کردند. شاگردان باوئرمن از مجموع پنج بازی خود در این رقابت‌ها، سه برد و دو باخت را تجربه کردند. باخت‌هایی که در اولین و آخرین دیدار اتفاق افتاد و هر دو هم مقابل چین میزبان. بردهای ایران هم مقابل ایتالیا آغاز شد و با اسلواکی و آمریکا ادامه پیدا کرد. این سه پیروزی تیم ایران را به فینال رساند و همه چیز آماده بود تا یک نتیجه بسیار خوب به ثبت برسد و نخستین تورنمنت باوئرمن با تیم ایران با قهرمانی همراه باشد که متاسفانه نشد و بسکتبالیست‌های ایران به نایب قهرمانی بسنده کردند.

جایزه 16 هزار دلاری برای ایران

در پایان تورنمنت اطلس، چین با پیروزی مقابل ایران قهرمان شد و در دیدار رده بندی هم لیتوانی با برتری مقابل آمریکا، جایگاه سوم را به دست آورد. طبق اعلام قبلی مسوولان برگزار کننده این تورنمنت تیم‌های اول تا سوم به ترتیب 29، 16 و 6 هزار و 900 دلار هدیه دریافت می‌کنند که تیم ایران هم با ایستادن در جایگاه دومی جایزه 16 هزار دلاری را از آن خود کرد.

معضل داوری

از همان روز و دیدار نخست از چین خبر رسید که داوری این بازی‌ها ایرادهای بسیاری دارد. سرمربی تیم ایران بارها نارضایتی خود را از این موضوع اعلام کرد اما رفتار حرفه‌ای‌اش اجازه نداد آن را عاملی مزاحم بر سر راه تیمش معرفی کند. با این حال چینی‌ها میزبان بودند و در هر دو دیداری که مقابل ایران قرار گرفتند، داوری به سودشان بود. در دیدار فینال هم که در کمال تعجب دیدیم داوران مسابقه چینی بودند و در لحظاتی از بازی سوت‌هایی زدند که روند بازی را تغییر داد. با این حال نباید فراموش کنیم که در جام ملت‌ها هم اوضاع از این بهتر نیست و چینی‌ها در آن بازی‌ها برای رسیدن به المپیک از هیچ کاری دریغ نمی‌کنند.

اولین تورنمنت پس از یک هفته تمرین

دو شکست پیاپی بسکتبالیست‌های ایران برابر تیم دوم چین قطعا روی کاغذ نتیجه خوبی نیست. با این حال در این میان دو نکته نباید مغفول بماند. یکی اینکه باوئرمن در شرایطی تیمش را به این رقابت‌ها فرستاد که تنها یک هفته با شاگردانش تمرین کرد. یک هفته‌ای که با 26 بازیکن آغاز شد و تا روز قبل از اعزام هم 19 نفر در اردو بودند. او در نهایت 16 بازیکن را با خود به این مسابقات برد و در تورنمنت اطلس به طور چرخشی از آنها استفاده کرد. نکته دوم هم اینکه صرف حضور در این تورنمنت از همان ابتدا نتیجه گیری نبود. او در روز پایانی دور نخست تمرین‌ها و پیش از اعزام به چین، این نکته را اعلام کرد و گفت که برای وارد کردن تیمش به شرایط مسابقه و چنین تورنمنتی خیلی زود است. با این حال او تصمیم گرفت طبق برنامه‌ای که فدراسیون ترتیب داده بود پیش برود و در این بازی‌ها، بازیکنان خود را بهتر بشناسد و اجرا کردن سیستم‌های دفاع و حمله خود را آغاز کند. پس یادمان نرود در آغاز بازی‌ها هدف چه چیزی بود و بازیکنان پس از چند هفته استراحت تنها یک هفته در اردو بودند. در نهایت هم به چینی باختند که ماه هاست در اردو به سر برده و تدارک بسیار خوبی برای این بازی‌ها دیده بود.

عملکرد ضعیف خط حمله در فینال

باوئرمن در اکثر مصاحبه‌هایش از روز اول تا امروز، چند کلمه‌ای درباره اهمیت بسیار زیاد دفاع و نقش موثرش در نتیجه گیری صحبت کرده. پس از چند جلسه تمرین و دیدن شرایط بازیکنان، این جملات هم به قبلی‌ها اضافه شد که تیم ایران در کارهای هجومی وضعیت بسیار خوبی دارد و مشکل خاصی در این زمینه نداریم. بازهم تاکید باوئرمن روی دفاع تیمی بود و معتقد بود اگر برنامه‌های دفاعی‌اش در دفاع به خوبی انجام شود، هیچ تیمی در آسیا حریف ایران نخواهد شد.

با تمام اینها عملکرد بازیکنان ایران در بازی فینال نشان می‌دهد که شاگردان باوئرمن در این مسابقه، در حمله هم وضعیت خوبی نداشتند. کسب تنها 47 امتیاز در این دیدار و برابر تیم دوم چین به هیچ وجه نمی‌تواند اتفاق خوبی باشد. اگرچه شنیده می‌شود این بازی در آن روزهایی بوده که توپ‌های تیم ایران وارد سبد نمی‌شده اما در هر صورت 47 امتیاز، آمار خوبی نیست. آن هم برای خط حمله‌ای که نقطه قوت تیم ایران اعلام شده و البته هست.

در ووهان چین را می‌بریم و می‌رویم المپیک!

قشنگ‌ترین و مهم‌ترین اتفاقی که از آغاز تمرین‌ها دیده شد و کام خیلی‌ها را شیرین کرد، دیدن روش کار باوئرمن و از آن مهم‌تر اعتماد و اعتقادی بود که بازیکنان خیلی زود به او پیدا کردند. تقریبا تمام بازیکنان تحت تاثیر روش کاری او قرار گرفته‌اند و او را یک سر و گردن از تمام مربیان صربی که یکی یکی وارد ایران شدند و رفتند، بالاتر می‌دانند. تعدادی از بازیکنان آنقدر به او و کارش اعتماد دارند که از همین حالا، با تکیه بر دانش و توانایی‌های این مربی، قول المپیکی شدن می‌دهند. این اتفاق هم در بین جوان تر‌ها افتاده و هم با تجربه‌ها و این اتفاق بسیار خوبی است. آنقدر خوب که می‌شود این دو باخت بی ارزش را اصلا ندید و مانند بازیکنان امیدوار بود به روزهای آینده و تیمی که این مربی کهنه کار آلمانی راهی رقابت‌های قهرمانی آسیا خواهد کرد.