مروری بر روزنامه های امروز دوازدهم مرداد ماه؛

شهادت برخی نمایندگان علیه زاکانی/ درست گویی در برابر درشت گويي/ روایت شریعتمداری از آن سوی توافق وین/ زیباکلام به دنبال ناطق به جای عارف!

سخنان رئیس جمهور در تلویزیون پیرامون مسائل هسته ای و اقتصادی در کانون توجه روزنامه های امروز بوده است. از سوی دیگر، پخش صحبت های محرمانه عراقچی در خبرگزاری صدا و سیما، واکنش طیف های مختلف روزنامه ها را به دنبال داشته است.

کد خبر: ۵۲۱۷۳۱

تاریخ: ۱۲ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۰:۰۰

در ادامه می‌توانید روایت تابناک از مهم‌ترین مطالب روزنامه‌های دوشنبه دوازدهم مرداد ماه را مرور کنید.

«روزنامه اعتماد» در گزارش یک خود به موضوع سخنان دیروز آقای روحانی در تلویزیون پرداخت و در گزارشی با تیتر «درست گویی در برابر درشت گويي» می نویسد: «٧٧٧ روز بعد از يكي از معروف‌ترين گفت‌وگوهاي تلويزيوني حسن روحاني، او دوباره از طريق رسانه ملي با مردم سخن گفت. بار اول در مقام يك نامزد انتخاباتي بود و اين‌بار در مقام رييس‌جمهوري با دو سال سابقه كار. بار اول از افقي روشن براي باز شدن گره پرونده هسته‌اي سخن مي‌گفت، اين‌بار از تجربه‌هاي باز شدن اين گره و آينده روشن‌تر پيش رو. تنها شباهت گفت‌وگوي ديشب با مصاحبه آن روزها مجري صدا و سيما بود؛ مجري‌اي كه نهيب ٧٧٧ روز پيش روحاني به او در آن گفت‌وگوي زنده به يكي از صحنه‌هاي به ياد ماندني انتخابات ٢٤ خرداد تبديل شد؛ نهيبي بر سر همين پرونده هسته‌اي. حرف‌هاي ديشب روحاني بر همان محور و مداري بود كه بارها اصرارش را بر آن نشان داده است. حرف‌هايي در پاسخ به سوالاتي اقتصادي و ديپلماتيك.

اين محور هميشگي اما ديشب شاخ و برگ‌هاي جديد هم پيدا كرد؛ روايت‌هايي ناگفته كه تازه از زبان روحاني بيرون مي‌آمد. از جمله جزيياتي هر چند كوتاه، اما مهم از گفت‌وگوي تلفي او با اوباما. جايي كه روحاني گفت: «اين تحريم ظالمانه و ضد حقوق بشر بود و من اين را به سران كشورهاي اروپايي البته آن پنج تايي و به آن يكي كه تلفني صحبت كرديم گفتم كه شما جدي هستيد يا خير، گفت جدي هستيم.» اين شايد مهم‌ترين جمله‌اي بود كه در گفت‌وگوي روحاني با رييس‌جمهوري امريكا، يك ماه بعد از تشكيل دولت يازدهم رد و بدل شده بود؛ گفت‌وگويي كه شالوده مذاكرات هسته‌اي را در مسير جديد بنا كرد، چرا كه خود او هم در ابتداي سخنان ديشب تاكيد كرد در جريان آن سفر به نيويورك مذاكرات چند جانبه و ديدار وزير خارجه با وزراي ١+٥ «كليدي بود كه براي حركت پرشتاب در زمينه مذاكره زده شد.» روحاني اما مثل هميشه تاكيد دارد كه دولتش براي بهبود وضعيت كشور تنها متكي به مذاكرات هسته‌اي نبوده است. او براي اثبات سخنانش شواهدي از وضعيت اقتصادي كشور در دو سال گذشته و موفقيت‌هاي او زير سايه تحريم مي‌آورد؛ از كاهش تورم تا رشد اقتصادي. اما موضوع تازه‌تر چيز ديگري است. روايت روحاني از تقويت بنيه نظامي كشور در همين دو سال؛ «كاري كه دولت در اين دو سال انجام داده به اندازه ٨٠ درصد ١٠ سال قبل است. يعني آنچه در ١٠ سال قبل انجام گرفته، اين دولت ظرف دو سال ٨٠ درصد آن ١٠ سال سلاح لازم را آماده كرده، تجهيزات لازم را آماده كرده، انبار كرده است.» او اميدوار است تا با اين دست توضيحات اول از همه حس آرامش را به جامعه منتقل كند و بعد از آن بتواند قدري پاسخ منتقدانش را بدهد. منتقديني كه او از آنها تشكر مي‌كند، اما مثل هميشه نمي‌تواند از «تخريب و تهمت» عليه دولتش چشم بپوشد و مي‌گويد: «شايد اقليت كمي در اين مسير باشند كه خداوند هدايت‌شان كند.» او اما در مقابل، تعريفي روشن‌تر از مخالفان خارجي توافق هسته‌اي ارايه مي‌دهد: «يك عده جنگ‌طلب، يك عده صهيونيستي كه غاصب و اشغالگرند؛ جز اين دو گروه يكي را پيدا كنيد كه ناراحت است.» در حوزه اقتصادي هم رييس‌جمهوري نمي‌تواند بدون گريز به سال‌هاي ٨٤ تا ٩٢ افق پيش روي كشور را ترسيم كند. سال‌هايي كه او قول داده ديگر بر نخواهند گشت. روحاني حاصل ٧٠٠ ميليارد دلار هزينه‌هاي نفتي در داخل كشور را اينگونه شرح مي‌دهد: «در داخل كشور ما دو هزار بنگاه اقتصادي در اوج درآمد دلاري ما تعطيل شد. ٥٠٠ هزار نفر در كشور ما در اوج درآمد دلاري بيكار شدند. كالا را وارد كرديم اشتغال براي ديگران درست كرديم.» او تكرار اين تجربه را در شرايطي كه درهاي اقتصادي كشور به روي دنيا باز مي‌شوند يك «مصيبت» عنوان مي‌كند. رييس‌جمهوري براي اينكه نشان دهد چقدر بر اين گفته خود معتقد و مصر است نيز به مذاكرات هفته پيش با وزير خارجه فرانسه گريزي مي‌زند؛ جايي كه او به فابيوس گفته ايران از اين پس تنها حاضر است در قبال انتقال تكنولوژي سرمايه‌گذاري كند، نه واردات كالا. موضوعي كه به گفته حسن روحاني گويا خود وزير خارجه فرانسه هم نگفته آن را مي‌دانسته؛ «فابيوس هم گفت كه من در پاريس اتفاقا به شركت‌ها و كمپاني‌هاي فرانسوي گفتم كه آن دوره تمام شد و اگر مي‌خواهيد كالا ببريد به ايران اين دولت قبول نمي‌كند، شما بايد سرمايه و تكنولوژي ببريد.»

این روزنامه در گزارشی دیگر به موضوع دیروز سخنان آقای زاکانی و جمله وی پیرامون اینکه صالحی از نمایندگان خواسته است دعا کنند که مذاکرات به نتیجه نرسد، پرداخته و در گزارشی با تیتر «روايت زاكاني عليه شهادت صالحي» به واکنش سایر نمایندگان می پردازد و می نویسد: « دلواپسان براي دلواپسي‌هاي‌شان دنبال سند هستند. تا اينجا سندشان بيشتر حرف‌هاي طرف امريكايي بود. حالا اما برگ جديدي رو كرده‌اند؛ دلواپسي‌هاي تيم مذاكره‌كننده ايراني. مشكل فقط راست و دروغش است؛ راست و دروغ نقل قولي از رييس سازمان انرژي اتمي. حالا عليرضا زاكاني مدعي شده كسي كه در صحن شهادت داده بود «مسووليت شرعي، وجداني، عرفي و عقلاني آنچه كه در بُعد فني به دست آورديم، مي‌پذيرم» را در زمان و مكاني كه مختصاتش معلوم نيست و در ميان جمعي از نمايندگان كه معلوم نيست چه كساني بوده‌اند، گفته است: «دعا كنيد توافق به هم بخورد چون واقعا خطرناك است». اين يعني علي‌اكبر صالحي عليه علي‌اكبر صالحي. ماجرا آنقدر متناقض است كه فقط مي‌شود يك طرف موضوع را در اين موضع‌گيري‌ها قبول كرد؛ يا شهادت صالحي در صحن علني كه همه با گوش‌هاي خود آن را شنيدند، يا روايت عليرضا زاكاني كه جز او تا اينجا به گوش كس ديگري نرسيده است. حداقل ١٠ نماينده مجلس در گفت‌وگو با «اعتماد»، از طيف‌هاي منتقد و حامي مذاكرات اين سخنان ديروز زاكاني را در مركز نوآوري پژوهشگاه شاخص‌پژوه تاييد نكردند كه گفته بود: «آقاي صالحي در مجلس به ما مي‌گفت برويد دعا كنيد توافق به هم بخورد چون واقعا خطرناك است، براي فروش لوازم و تكنولوژي گلوگاهي درست كرده‌اند كه كسي جرات نكند به ما High Tec بفروشد. اسماعيل كوثري، محمدحسن آصفري و ابراهيم كارخانه‌اي به «اعتماد» گفتند كه نمي‌خواهند درباره اين نقل قول موضع‌گيري داشته باشند؛ نقل قولي كه تكذيب آن براي‌شان ضربه به جريان خودي محسوب مي‌شود و تاييدش شايد هزينه‌ساز باشد. يك نفر از آنها اما حرف‌هايي براي گفتن دارد؛ احمد بخشايش اردستاني. نماينده‌اي كه به واسطه نوع سوالات و انتقاداتش از تيم مذاكره‌كننده و پخش آنها از تلويزيون قدري هم مشهور شده است. حرف او اما اين است: «بعيد است آقاي صالحي چنين حرفي زده باشد. او از همان اول طرفدار پر و پا قرص مذاكرات بود و در جلسات محرمانه و غيرعلني و خصوصا جلسه بعد از تفاهم لوزان نقش اصلي را در توجيه نمايندگان منتقد براي همراهي با مذاكرات داشت». اين سخن كسي است كه در جلسات اخير كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي در مقام يك منتقد فني و سياسي توافق وين ظاهر شده بود. در طرف مقابل از طيف‌هاي همسوتر با دولت و معتدلين مجلس در كميسيون امنيت ملي هم هيچ كس گفته‌هاي عليرضا زاكاني را تاييد نمي‌كند. سيد باقر حسيني، جواد جهانگيرزاده و منصور حقيقت‌پور مي‌گويند تا حالا به هيچ عنوان چنين سخن يا موضع‌گيري نزديك به اين از زبان علي اكبر صالحي نشنيده‌اند. هادي شوشتري اما توضيح بيشتري دارد و تاكيد مي‌كند: «آقاي صالحي تا حالا سه بار براي بحث مذاكرات به مجلس آمده و من در جلسات ايشان بوده‌ام. چه در جلسات و جمع‌هاي خصوصي و چه رسمي اما غيرعلني، به هيچ عنوان چنين چيزي از ايشان نشنيده‌ام.»در اين ميان اما صفر نعيمي‌رز كه همزمان با عضويت در كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي، سخنگوي فراكسيون رهروان نيز هست در گفت‌وگو با «اعتماد»، موضعي جدي‌تر گرفته و مي‌گويد: «اين سخن و نقل قول دروغ و كذب محض و اتهامي نابخشودني به آقاي صالحي است. موضع آقاي صالحي از همان ابتدا حمايت تمام‌قد از مذاكرات و نتيجه آن بود و چنين نقل قول‌هايي پشت پا زدني ناجوانمردانه به تيم هسته‌اي است كه با تحمل بيشترين فشارها از منافع ملي ما دفاع كرده‌اند.» در همين حال احمد شوهاني هم تأكيد مي‌كند كه «محال است آقاي صالحي چنين موضعي را در جايي گرفته باشند و قطعا آقاي زاكاني بايد درباره اين نقل قول سند ارايه كند»؛ سندي كه به نظر مي‌رسد تا اينجا فقط گوش‌هاي خود زاكاني باشد كه مدعي است اين سخنان را شنيده است. چيزي كه سخنگوي سازمان انرژي اتمي هم در يك جوابيه به آن اشاره دارد؛ جوابيه‌اي كه بهروز كمالوندي طي آن سخنان زاكاني را «بي‌اساس» خوانده و از او پرسيده: «مي‌خواهم به آن نماينده محترم كه از او در يكي از خبرگزاري‌ها نقل شده است كه: «آقاي صالحي در مجلس به ما گفتند برويد دعا كنيد توافق به هم بخورد، چون واقعا خطرناك است»، سوال كنم چرا به نجواهايي كه معلوم نيست منشا آن چيست گوش فرا داديد اما صداي رسا و قاطع ايشان در جلسه علني مجلس مقابل نمايندگان ملت را كه با صراحت و قاطعيت هر چه تمام‌تر اعلام كرد: بنده اينجا آمده‌ام كه شهادت بدهم مسووليت شرعي، وجداني، عرفي و عقلاني آنچه را كه در بعد فني به دست آورده‌ايم، مي‌پذيريم را نشنيديد؟»

«روزنامه کیهان» در ستون یادداشت روز خود به مثابه رویه های قبلی در مطلبی با تیتر «آن سوی توافق وین!» به قلم حسین شریعتمداری به انتقاد از توافق هسته ای پرداخته است. شریعتمداری در بخشی از این یادداشت می نویسد: « ضمن قدردانی از تلاش بی‌وقفه تیم هسته‌ای کشورمان که به قول حضرت آقا نتیجه هرچه باشد، پاداش الهی آنان محفوظ خواهد بود، باید گفت مروری بر متن و محتوای سند وین و قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان‌ملل حاکی از آن است که «توافق وین» نه فقط آنگونه که ادعا می‌شود نقطه پایانی بر چالش هسته‌ای 12 ساله نیست، بلکه می‌تواند نقش آتش تهیه‌ای را داشته باشد که حریف با هدف تضعیف پایه‌های قدرت جمهوری اسلامی ایران و زمینه‌سازی برای یک اقدام براندازانه آسان و کم هزینه در آینده‌ای هر چند دور تدارک دیده و به صحنه آورده است. اکنون وقت قضاوت است و پاسخ به این پرسش که آیا در صورت پذیرش توافق وین و اجرای مفاد این توافق و قطعنامه 2231 که تضمین آن است، جمهوری اسلامی ایران اصلی‌ترین پایه‌های اقتدار خود را از دست نمی‌دهد؟! آیا این روند- در صورت عملیاتی شدن - دلسردی مردم پاکباخته و فداکار این مرز و بوم را که همه روزهای حادثه در میدان حاضر بوده‌اند به‌دنبال نخواهد داشت؟! آیا، پرچمداری ایران اسلامی به عنوان یک قطب قدرت منطقه‌ای و جهانی را با آسیب روبرو نمی‌کند؟! آیا خط سرنوشت‌ساز مقاومت و جریان پرقدرت و پرشتاب بیداری اسلامی را که عقبه استراتژیک کشورمان است، تضعیف، ناامید و بی‌الگو نخواهد کرد؟! و توان نظامی جمهوری اسلامی ایران را که امروزه زبانزد همه مراکز استراتژیک جهان است، تحلیل نمی‌برد و به سمت صفر میل نمی‌دهد؟! و... دهها پرسش دیگر از این دست که در صورت پذیرش توافق وین، تحقق آن غیرقابل تردید خواهد بود.

حالا نوبت پرسش پایانی این وجیزه است و آن، این که با وجود تلاش پی‌گیر آمریکا و متحدانش برای براندازی جمهوری اسلامی ایران که طی سی‌وچند سال گذشته از سوی حریف به عنوان یک هدف استراتژیک دنبال شده و می‌شود، آیا در صورت پذیرش توافق وین و در حالی که ایران اسلامی به یک کشور ضعیف و ناتوان تبدیل شده است، آمریکا در عملیاتی کردن آرزوی بر زمین مانده خود کمترین تردیدی خواهد کرد؟! پاسخ این پرسش خالی از ابهام است و در آن حالت ـ که انشاءالله هرگز پدید نخواهد آمد- آمریکا احتمالا برای تحقق اهداف براندازانه خود نیازی به حمله نظامی مستقیم ندارد بلکه راه‌اندازی یک جنگ نیابتی -PROXY WAR - نظیر آنچه این روزها علیه سوریه، عراق و اخیرا یمن در جریان است هم می‌تواند برای حریف کارساز باشد!

و بالاخره، با جرأت می‌توان گفت با حضور رهبری حکیم، انقلابی و هوشمند، این آرزوی دشمن نیز مانند همیشه بر زمین خواهد ماند و در این‌باره اشاره به بیانات حکیمانه و مقتدرانه رهبر معظم انقلاب در خطبه‌های نمازعید فطر امسال را می‌توان و باید «نقشه راه» دانست که به آن خواهیم پرداخت.»

«روزنامه شرق» در گزارشی با تیتر «فشار بر تیم تفحص ادامه یابد، افشاگری می‌کنم» به موضوع تحقیق و تفحص از بنیاد شهید می پردازد و می نویسد: «فشار از همان روزهای نخست چاشنی کار بود. ابتدا پیامک‌های تهدیدآمیز و گاهی اصرار برای دیدار با نمایندگان. حالا که گزارش تحقيق‌وتفحص از بنياد شهيد، پیچ‌های آخر را پشت‌ سر گذاشته و قرار است به همین زودی‌ها در صحن قرائت شود، فشارها بیشتر شده است. امیر خجسته در همین زمینه به «شرق» می‌گوید: «فشارهایی از هر طرف آورده می‌شود، که رها کنیم، یا به روش‌های مختلف تهدید می‌کنند و تخریب و تطمیع. البته هیچ‌کدام از این روش‌ها در این کمیته اثر نگذاشت». او البته از برخی سازمان‌ها و نهادها گله دارد: «افرادی باید بیایند و با مفاسد اقتصادی مبارزه کنند اما جور دیگری برخورد می‌کنند. گزارش کمیته تفحص اثر ماندگاری است که نتایج آن برای تاریخ مبارزه با فساد ایران باقی خواهد ماند. این تفحص نه صوری بود و نه نمایشی و هیچ‌کس نتوانست روی این تفحص اثرگذار باشد».«مهناز بهمنی»، نماینده سراب، از جمله نخستین نمایندگانی بود که یکی، دو هفته پس از آغاز به کار کمیته تفحص از بنیاد، پیامک‌های تهدیدآمیز روی گوشی موبایلش دریافت کرد. این تهدیدها علاوه بر این نمایندگان، به شکل پیامکی، تماس رابطان و برخی پیام‌های مستقیم و غیرمستقیم به نمایندگان ادامه داشت و گویا همچنان چوب تهدید بالای سر اعضای کمیته تفحص است.

هفته گذشته دو جلسه با موضوع بنیاد شهید در مجلس برگزار شد، هیأت‌رئیسه به ماجرای پرونده تفحص از بنیاد شهید ورود کرده و برخی نمایندگان نیز نگران فشارها از جوانب مختلف برای تغییر و تلطیف گزارش‌اند. پیگیری‌های «شرق» نیز نشان از آن دارد که گزارش ١٤ صفحه‌ای نهایی در موضوع بانک، صرافی و بیمه دی مختصر شده و کمتر از یک صفحه گزارش را از آن خود کرده است. در عین‌ حال ١٠ صفحه از گزارش ١٤ صفحه‌ای به تخلف‌های بنیاد کوثر مربوط است و دو، سه صفحه دیگر به مابقی موارد. فشارها بر سر این بوده تا همین گزارش تلخیص‌شده و فشرده‌شده نیز در صحن علنی مجلس قرائت نشود؛ فشارهایی که خجسته، مي‌گويد در صورت تداوم، آن را افشا خواهد کرد. رئیس کمیته تفحص در پاسخ به اینکه این فشارها چه بوده و آیا هنوز نیز ادامه دارد، به «شرق» گفته: «ما بر اساس منویات مقام معظم رهبری عمل می‌کنیم و آنچه مهم است سر این بحث ایستاده‌ایم، اگر فشار بیاورند ناچار می‌شوم مسائلی را درباره همین تهدیدها بازگو کنم که شاید خوشایند برخی نباشد».

«روزنامه آرمان » امروز در ستون یادداشت خود در مطلبی به قلم صادق زیباکلام با تیتر «ناطق و عارف در انتخابات» می نویسد: « انتخابات مجلس آینده به‌ دلایل مختلف برای طیف اصلاح‌طلب و اعتدالیون اهمیت فراوانی دارد. اصلاح‌طلبان و اعتدالیون افراد مختلفی را برای سرلیستی درانتخابات آینده معرفی می‌کنند. اصلاح‌طلبان تمایل دارند دکترعارف به کرسی ریاست قوه قانونگذاری برسد و اعتدالیون تمایل به آقای ناطق‌نوری دارند. به نظر می‌رسد سرلیستی ناطق‌نوری در شرایط حاضر از سرلیستی دکتر عارف در انتخابات مجلس آینده محتمل‌تر است به این دلیل که اصلاح‌طلبان در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم، آقای روحانی را ترجیح داده و از آقای عارف درخواست کردند که به نفع روحانی کنار برود. البته ایده‌آل‌ها و آرمان‌ها می‌گوید که آقای عارف به‌مراتب اصلاح‌طلب‌تر از آقای روحانی و آقای ناطق‌نوری است.

اما تجربه دوسال گذشته نشان داده که دولت آقای روحانی توانسته خوب عمل کند و اگر آقای عارف رئیس‌جمهور شده بودند توافق، به شکل امروز به‌رغم مخالفت‌های جدی برخی اصولگرایان وجود نداشت چه بسا مشکلات بسیاری در سایر زمینه‌ها با تندروها پیدا می‌کردند. در اینجا لازم است در ذهن و به صورت فرضی تصور کنیم که الان تیر95 است و مجلس دهم آغاز به کارکرده و ترکیب آن ترکیبی شبیه مجلس نهم است. حال سؤال این است که اگر ناطق‌نوری در راس این مجلس باشد این مجلس می‌تواند اهداف و خواسته‌های میانه‌روها و اصلاح‌طلبان را برآورده کند یا آقای عارف بر این کرسی تکیه زند. هیچ تردیدی وجود ندارد که اگر در راس مجلس دهم آقای ناطق‌نوری باشد خط اعتدال و میانه‌روی در مقابل خط تندروی تقویت خواهد شد در حالی که اگر آقای عارف راس مجلس دهم باشند و با در نظرگرفتن بالابودن تعداد نمایندگان اصلاح‌طلب مجلس دهم وضعیتی مانند مجلس ششم به‌وجود خواهد آمد. دیدیم که مجلس ششم نتوانست کاری را جلو ببرد و مجلس دهم نیز اینگونه خواهد شد. لذا اتفاقاً برای پیشرفت اصلاحات و آرامش فضا و ادامه خط اعتدال ترجیح بر این است که آقای ناطق‌نوری در راس مجلس دهم قرار گیرند تا آقای عارف. عالم سیاست عالم ایده‌آل‌ها نیست. عالم سیاست عالم واقع‌بینی و پراگماتیسم است. شخصا دوست دارم افرادی با طرز فکر گاندی و ماندلا در لیست و راس مجلس دهم قرار گیرند و روند دموکراسی تقویت شود ولی باید در نظر گرفت مجبوریم با توجه به واقعیت‌های جامعه و موقعیت و شرایط امروز رفتار کنیم و موقعیت و واقعیت فعلی می‌طلبد از بزرگانی مانند آقای ناطق‌نوری در مجلس آینده استفاده شود».

در پایان «روزنامه آفتاب یزد» در گزارشی با تیتر «رفتار ضد اخلاقی صداو سیما با عراقچی» می نویسد: «هر دم از این باغ (صداوسیما)بری می‌رسد! ظاهرا حاشیه‌ها و شیرین کاری‌های گاه‌و‌بیگاه صدا و سیما در ارتباط با تحت پوشش قراردادن آنچه که مربوط به مباحث توافق هسته‌ای است پایانی ندارد! عمدی یا سهوی، زمانی که از سوی این رسانه این اقدامات صورت می‌گیرد این سوال مطرح می‌شود

که چرا باید صداوسیما که هر بار داعیه شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی بی‌طرفانه را دارد اینگونه در دام دیدگاه‌های جناحی و سیاسی گرفتار باشد و علی رغم نام رسانه ملی بخواهد تا برخلاف امواج عقاید مردمی، موج‌سواری پروپاگاندایی خود را تحمیل کند؟!

در حالی که این رسانه برای جلب نظر بیشتر مردم به خود و رقابت با ماهواره‌ها بیش از هر چیز نیاز دارد تا پایه‌های خود را بر اعتمادسازی استوار کند اما متاسفانه گاهی رفتارهای ضد و نقیض این نهاد نشان می‌دهد که گویی اعتماد مردم برایش محلی از اعراب ندارد و خط و خطوط بازی‌های سیاسی در اولویت تلاش‌های صدا و سیماست!

البته رفتار صداو سیما پیش از آخرین مذاکرات وین، رفتاری به مراتب تندتر بود. چند هفته پیش از آغاز مذاکرات وین، ساخت و پخش برنامه‌های مستند متفاوتی که در تلاش بود تا بر ضد مذاکرات هسته‌ای سخن بگوید در دستور کار این نهاد قرار داشت، برنامه‌هایی که سعی در القای این مطلب می‌کرد که چنانچه توافقی در آینده صورت بگیرد نتیجه‌اش شکست ایران است. حتی اخبار این رسانه درآن برهه زمانی به پخش تصاویرتجمعات غیرقانونی دلواپسان هسته‌ای اختصاص داشت.

بی شک ساخت این برنامه‌ها و مستندها را درآن زمان باید اقدام سیاسی تلقی کنیم که هدفی به جز پیشبرد خواسته‌ها ومطالبات اصولگرایان تندرو نداشت. البته اقدامات سیاسی این سازمان بعدها با نزدیکی به مذاکرات وین درتیرماه تعدیل شد تا جایی که دیگر شاهد نمایش برنامه‌ای که بخواهد مستقیم علیه توافق باشد نبودیم. هرچند سیاست تعدیل شده صداوسیما در زمان مذاکرات هسته‌ای هم بسیار حساب شده و درراستای همان منافع جناح تندرو شکل می‌گرفت البته با طعم و بویی ملایمتر.

تا جایی که در زمان جشن هسته‌ای مردم، صداوسیما با آوردن کارشناسان مختلف سعی به القای غیرمستقیم ایجاد شک و شبهاتی در توافق صورت گرفته داشت. بعد از تصویب قطعنامه 2231 در شورای امنیت سازمان ملل هم، صداوسیما دست بردار نبود و می‌خواست تا به گونه‌ای به مردم بقبولاند که همه چیز به آن خوبی نیست که مقامات دولتی و مذاکره‌کنندگان می‌گویند و به همین دلیل پای کارشناسان مخالف توافق بیش از قبل به صداوسیما باز شد !

البته در این بین مجریان صداو سیمایی که سعی می‌کردند تا حامی منافع این رسانه باشند راهم نباید ازیادبرد مجریان سیما هم مامورانی بودند که باید جهت گفتگوها را به سمتی هدایت کنند تا دل سازمان صداوسیما شاد شود! این جهتگیری‌های رسانه ملی زمانی علنی شد که داد علی اکبر ولایتی را هم درآورد! تا آنجایی که او در یکی از همین برنامه‌های تلویزیونی خطاب به مجری سیما می‌گوید: «اینکه در مورد توافق هر چه بگوییم، شما قانع نشوید، به خودتان مربوط است؛ قصد مجادله ندارم».