گل‌های هیولایی، انتقام فاجعه هسته‌ای فوکوشیما

دو ماه پیش که برای نخستین بار یک عکاس ژاپنی به نام «سان کایدو» عکسی از «گل های دیوانه» را در شبکه های اجتماعی منتشر کرد، بیشتر بیننده ها حدس زدند که عکس ها ساختگی است تا زمانی که سرانجام گیاه شناس ها، دیوانگی گل ها را تایید کردند و گفتند چنین پدیده ای توجیه علمی دارند.

کد خبر: ۵۲۱۳۹۳

تاریخ: ۱۱ مرداد ۱۳۹۴ - ۰۸:۱۰

بابونه هایی عجیب و غریب اطراف نیروگاه هسته ای فوکوشیما، با گلبرگ های درهم و برهم که به جای یک مرکز، دو مرکز چسبیده به هم دارند یا از وسط ناشیانه و ترسناک، تا شده اند،‌ کارشناسان ژاپنی را ترسانده اند و گرچه برخی اطمینان می دهند دیوانگی این گل ها، ربطی به فاجعه هسته ای فوکوشیما ندارد، گروهی نیز بر این باورند که نمی شود احتمال تاثیر تشعشعات هسته ای را در این پدیده نادیده گرفت.

به گزارش جام جم آنلاین، دو ماه پیش که برای نخستین بار یک عکاس ژاپنی به نام «سان کایدو» عکسی از «گل های دیوانه» را در شبکه های اجتماعی منتشر کرد، بیشتر بیننده ها حدس زدند که عکس ها ساختگی است تا زمانی که سرانجام گیاه شناس ها، دیوانگی گل ها را تایید کردند و گفتند چنین پدیده ای توجیه علمی دارند.

روزنامه ایندپندنت امروز نوشته است که علت رویش بابونه های هیولایی اطراف نیروگاه هسته ای فوکوشیما از دید متخصص های ژاپنی، پدیده ای علمی به نام « fasciation » است که در فارسی معادلش را « دژستبری » می نامند و باعث تغییر شکل غیرعادی بخش های مختلف گیاه می شود.

علت دژستبری، ممکن است جهش ژنتیکی، باکتری ها، عفونت های ویروسی یا تشعشعات اتمی باشد و ژاپنی ها می گویند هنوز بدون بررسی وسعت منطقه ای که بابونه های عجیب در آن روییده اند و تعدادشان، نمی شود مطمئن بود که آنها تحت تاثیر تشعشات اتمی دچار بیماری شده اند اما به هر حال فاجعه اتمی فوکوشیما در سال 2011 که پس از زلزله و سونامی رخ داد، از دید کارشناسان حتی بدتر از حادثه چرنوبیل در سال 1986 ارزیابی می شود و طبیعی است که پیامدهای ناخوش آن، حالا هم در محیط زیست ژاپن مشاهده شود.

چندی پیش هم چشم بادامی ها، از حضور موجودات غول پیکری در سواحل خبر داده بودند و آن را به تشعشعات هسته ای نسبت می دادند که البته این داستان هرگز از سوی منابع رسمی تایید نشد اما حتی اگر خبرهای رویش گل های هیولایی و غول های سرگردان در ساحل دروغ باشد، باید باور کنیم که سرانجام طبیعت سرسخت و بی گذشت، انتقام آلوده شدنش را از آدمیان می گیرد، همانطور که با گذشت حدود سه دهه از فاجعه چرنوبیل، نسل انسان ها، حیوانات و گیاهان نزدیک به آن نیروگاه، بیمار، ضعیف و کم عمرند تا تاوان بی حرمتی شمار اندکی از انسان ها به طبیعت را پس بدهند.