توسعه به مثابه خیر جمعی

هیچ جامعه‌ای با ثروت به خوشبختی نرسیده است و توسعه به مثابه توزیع عادلانه ثروت هم نمی‌تواند معنای زندگی بهتر را داشته باشد. لذا برای رسیدن به مفهوم ایران خوشبخت و امیدوار، باید لایه‌های مختلف اجتماعی را با تقویت سرمایه‌های اجتماعی به عنوان سرمایه‌ای بی‌بدیل و بی‌نظیرکه نفت و یا هزاران ثروت دیگر هم نمی‌تواند جایگزین آن شود پرکرد.

کد خبر: ۵۲۰۳۱۷

تاریخ: ۰۶ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۶:۰۹

علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در یادداشتی نوشت:

در هزاره سوم، درجامعه ایران الزامات و نیازمندی‌های زیادی وجود دارد که بی‌توجهی به آنها، بیراهه رفتن الزامات را در پی خواهد داشت. واقعیت این است که هیچ جامعه‌ای با ثروت به خوشبختی نرسیده است و توسعه به مثابه توزیع عادلانه ثروت هم نمی‌تواند معنای زندگی بهتر را داشته باشد. لذا برای رسیدن به مفهوم ایران خوشبخت و امیدوار، باید لایه‌های مختلف اجتماعی را با تقویت سرمایه‌های اجتماعی به عنوان سرمایه‌ای بی‌بدیل و بی‌نظیرکه نفت و یا هزاران ثروت دیگر هم نمی‌تواند جایگزین آن شود پرکرد. در این میان دولت یازدهم در کنار همه برنامه‌های اقتصادی و سیاسی، به مقوله رفاه به عنوان یک استراتژی و تدبیر برای جامعه نگاه می‌کند و سیاست رفاهی نه به عنوان یک سیاست صدقه‌ای بلکه به عنوان حق مردم و یک ارزش اخلاقی از سوی رئیس جمهوری و دولت تدبیر مورد تأکید است. ابعاد سیاست رفاهی ‌منسجم که در وزارت رفاه پیگیری می‌شود شامل سلامت جسم، روان، سلامت خانواده، ایمن شدن از خوف و تهدیدهای انسانی،  افزایش امید و نشاط اجتماعی و توانمند‌سازی در سطوح فردی و اجتماعی است. نکته مهم در پیشبرد این سیاست‌های رفاهی این است که تحقق کامل این سیاست‌ها فقط با مشارکت مردم و همراهی آنها امکان پذیر است. بر این اساس  دولت یازدهم به نقش مؤثرحضور فعال نهادهای مدنی و مؤسسات خیریه در ارائه خدمات منتهی به خیرجمعی و تحقق سیاست‌های رفاهی کاملاً واقف است، بنابراین به عنوان دولتی تسهیل گر و حمایت گر توسعه خیر جمعی در حوزه‌های اجتماعی کشور را یک راهبرد کلیدی می‌داند. جامعه امروز ما دچار مشکلات متعددی در حوزه‌های مختلف است؛ فائق آمدن بر این مشکلات یک جنبش بزرگ برای دنبال کردن خیر جمعی توسط همگان نیاز دارد. جامعه‌ای متشکل از انسان‌های خیرخواه که زمینه نهادی و سازمانی خیرخواهی نیز از طریق تشکل‌های منسجم در آن ایجاد شده است، می‌تواند تضمین کننده حرکت به سمت توسعه و ساخت زندگی بهتر باشد.

استراتژی خیر جمعی داروی بی‌بدیل ایران امروز است. مساعدت‌های اجتماعی باید در قالب خیر جمعی به جامعه بازگردد. باید نهادهای مفهومی، مدنی و بویژه خیرجمعی که درسنت‌های دینی ما نیز وجود دارد و در آن عمل صالح نیز فراوان دیده می‌شود تقویت شوند. اگر تمام مردم جامعه به خیر جمعی روی بیاورند سود اصلی آن به نسل هایی می‌رسد که آینده جامعه ما را می‌سازند و با نشاط،پرتحرک، با امید به آینده افرادی را در خود می‌پروراند که فردا را بهتر از امروز می‌بینند.باید جامعه ما با تأکید بر مفهوم خیرجمعی به سمتی پیش برود که حس کنیم فرزندان ما بهتر از ما زندگی می‌کنند وتحرک اجتماعی دارند.دراین میان و برای گسترش این مفهوم دولت نیز نقش تسهیل گر و حمایت گر را ایفا می‌کند. برخی عقیده دارند ساختن کارخانه و واحدهای بزرگ تولیدی با دودکش‌های بلند برای کشور توسعه همه جانبه را به ارمغان می‌آورد ولی توسعه واقعی درگرو «همه با هم بودن» و «همدلی و همزبانی مردم و مسئولان» است. رویکرد سیاست‌های رفاهی منسجم دولت نیز تحقق توسعه به مثابه جامعه‌ای با نشاط و همدل است که در آن مردم  آسوده، ایمن از خوف و تهدید  و غمخوار هم  باشند؛ در این جامعه همدلی، همزبانی و خیر جمعی موج خواهد زد. جامعه‌ای مهربان و نوع‌دوست که خیر جمعی در آن موج زند می‌تواند مصداق ایران پیشرفته، توسعه یافته و خوشبخت باشد. باید هر ایرانی به مثابه یک خیر باشد و همه ما با هم جامعه‌ای بنا سازیم که عرصه رقابت بر سر خیرخواهی، پایبندی به اخلاق و اولویت دادن به ارزش‌ها و انسان‌دوستی باشد. ما نیازمند مفهوم توسعه به مثابه خیر جمعی هستیم، ما نیازمند شهروندانی هستیم که در آنها «غمخواری اجتماعی» و «مسئولیت اجتماعی» موج بزند، ما نیازمند «امید اجتماعی» هستیم. فراموش نکنیم موفقیت بزرگ دولت تدبیر در حصول توافق هسته‌ای نیز حاصل این بود که  همه ما امیدوار و خیرخواه برای تحقق بهترین وضعیت برای کشور، متحد شدیم. حساس شدیم، وقت صرف کردیم و برای رسیدن به هدفمان مدبرانه، هوشمندانه، شجاعانه و البته خیرخواهانه  اصرار ورزیدیم.

این وضعیت می‌تواند در هر مسأله دیگری هم تکرار شود. هر یک از ما باید به عنوان یک خیر، به سهم خودش برای بهبود وضعیت در عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی  تلاش کند تا بتوانیم در دوران پساتوافق جامعه‌ای بر مبنای تلاش برای مشارکت داوطلبانه برای تحقق خیر جمعی داشته باشیم.