گزارشی از تلاش‌های اصولگرایان برای اتحاد در انتخابات اسفندماه؛

هزار و یک شب همگرایی و انشقاق اصولگرایی

کد خبر: ۵۱۹۷۷۸

تاریخ: ۰۴ مرداد ۱۳۹۴ - ۱۲:۳۸

فردای ۲۴ خرداد مشخص شد که قافله را باخته‌اند. با همه توان و همه گروه‌هایشان حضور یافتند اما ائتلاف‌های کوچک و بزرگشان به بار ننشست و در نهایت رأی تمام نامزدهایشان را هم اگر در یک سبد می‌ریختند، در برابر تنها کاندیدای اصلاح‌طلبان و اعتدالیون شکست خورده بودند تا پایان تصدی‌گری تام اصولگرایان کلید خورده باشد. انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری که تمام شد، اصولگرایان تازه به خودشان آمدند تا آسیب‌شناسی شکست در پاستور را در دستور قرار دهند، اما پروژه آن‌ها خیلی زود معطوف به انتخابات مجلس شد،‌ چرا که بدون شک می‌دانستند مقصد بعدی بهارستان است؛ کارزاری که به نظر نمی‌رسید مانند دوره‌های قبل بدون رقیب برگزار شود.

پیش به سوی ائتلاف با رمز همگرایی

پس از ۲۴ خرداد۹۲، بخشی از اصولگرایان راه جبران شکست را در بازگشت به ریش‌سفیدان می‌دیدند، سیدرضا تقوی عضو جامعه روحانیت مبارز مأمور این رسالت شد تا همگرایی را کلید بزند. جمعی از اصولگرایان تحت عنوان «جلسه شورای مرکزی همگرایی اصولگرایان» روزهای پنجشنبه در محل جامعه روحانیت مبارز دور هم جمع شدند که تعداد آن‌ها گاهی به چهل نفر می‌رسید.

سیدرضا تقوی مدتی بعد از شکل‌گیری جلسات همگرایی پرده از انشقاق جدی اصولگرایی برداشت و گفت «چند ماه بعد از انتخابات ریاست جمهوری جمعی از اصولگراها به دفتر من آمدند و از فضای اصولگرایی گزارش دادند. این جمع از من خواستند با آیت‌الله مهدوی کنی صحبت کنیم تا ایشان پرچم وحدت و انسجام اصولگراها را به دست بگیرند. ما با آیت‌الله مهدوی کنی صحبت کردیم و ایشان گفتند من این کار را نمی‌کنم چرا که در آن زمان به ریش سپید ما احترام نگذاشتند و هر چقدر التماس کردیم، وحدت نکردند و حتی تلفن من را هم جواب ندادند‌».

با این حال تقوی از طرف مرحوم مهدوی کنی پیگیر وحدت اصولگرایان شد تا بتواند با نزدیک شدن به اسفند ۹۴ همه گروه‌های اصولگرایی را زیر چتر واحدی جمع کند؛ اما آنچه از دل نشست‌های همگرایی بیرون می‌آمد، حضور پررنگ وزرای دولت سابق بود و جای خالی بسیاری از چهره‌های سرشناس اصولگرا همچنان زنگ افتراق را به صدا در می‌آورد. ۱۵ ماه که از ۲۴ خرداد ۹۲ گذشت، آن‌ها سرانجام اولین همایش سراسری همگرایی اصولگرایی را برگزار کردند. همایشی که سخنرانی اصلی‌اش کسی نبود جز مصباح یزدی که سابقه جدایی‌اش از جبهه متحد در انتخابات مجلس قبل، دوگانه رهروان ولایت با محوریت لاریجانی و اصولگرایان حول محور حداد عادل را در مجلس نهم رقم زد.

مصباح در حالی سخنران اولین همایش همگرایی اصولگرایان بود که دبیر کل جامعه روحانیت مبارز آن زمان در کما به سر می‌برد و چند روز بعد از آن همایش نیز دار فانی را وداع گفت تا اصولگرایان بعد از عسگر اولادی یکی دیگر از ریش‌سفیدان خود را از دست داده باشند؛ اما جامعه روحانیت در تلاش بود تا در مسیر همگرایی با همه گروه‌ها به وحدت برسد و انتخاب مصباح به عنوان سخنران اولین همایش نیز چنین برداشت‌هایی را به دنبال داشت. هر چند مصباح در همان جلسه آب پاکی روی دست متولیان اتحاد ریخت و گفت: «اینکه با چند نفر جلساتی را برگزار کرده، تصمیم بگیریم و بعد بخواهیم که همگان تابع ما شوند تا وحدت حاصل شود، این شیوه نه اصولگرایی است و نه مردم‌سالاری واقعی؛ نه با شیوه عقلا سازگاری دارد و نه با شرع، بلکه این از قبیل همان فریب‌کاری‌هایی است که دیگران انجام می‌دهند‌». البته همان جلسه غایبان بزرگی داشت. علی لاریجانی، محسن رضایی، محمدباقر قالیباف، علی‌اکبر ولایتی، احمد ناطق نوری، حسین شریعتمداری، امیر محبیان، مرتضی نبوی و محمدرضا باهنر از جمله چهره‌های غایب اصولگرایان در اولین همایش بودند.

انتخابات مجلس هشتم و مدل ۵+۶

اما ریشه انشقاق در میان اصولگرایان را می‌توان در انتخابات دو مجلس گذشته نیز دنبال کرد، محمود احمدی‌نژاد در فاصله چند ماه مانده به انتخابات مجلس هشتم، ۱۴ نفر از چهره‌های اصولگرا را به دفتر خود فراخواند تا پروژه وحدت اصولگرایی را کلید بزند. اعضای جلسه ۱۵ نفره عبارت بودند از: محمود احمدی‌نژاد، احمد توکلی، غلامعلی حدادعادل، علی لاریجانی، حبیب‌الله عسگر اولادی، محمدرضا باهنر، صادق محصولی، حیدر مصلحی، علی کردان، مهدی چمران، محمدرضا رحیمی، علی زاکانی، حسین فدایی، محسن کوهکن و علی اکبر ولایتی.

البته در ادامه این جلسات، جامعه روحانیت مبارز و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم هم در پروژه وحدت ورود پیدا کرد تا «جبهه متحد اصولگرایان» مرکب از سه ضلع یعنی «جبهه پیروان خط امام و رهبری»، «جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی و اصولگرایان تحول‌خواه» و «ائتلاف رایحه خوش خدمت» تشکیل شود. هر کدام از این سه ضلع دو نماینده را معرفی کردند تا گروه ۶ نفره‌ای برای تعیین نامزدهای هر گروه تعیین شود. البته در کنار این شش نفر، جمع دیگری هم شکل گرفت که اعضای آن هرگز معرفی نشدند، جمعی ۵ نفره که نقش حکمیت را بازی می‌کرد و بعدها مشخص شد سیدرضا تقوی آن زمان هم نقشی در پروژه اتحاد داشته و در کنار افرادی چون محمدحسن ابوترابی فرد، رضا آشتیانی، عزیز خوشوقت و علی‌اکبر ولایتی گروه ۵ نفره را تشکیل می‌دادند تا مدل ۵+۶ پروژه وحدت اصولگرایی برای انتخابات مجلس هشتم شکل بگیرد.

آن زمان قرار بود هر کدام از سه ضلع این جبهه، ۱۰ نفر از لیست تهران را در اختیار داشته باشند اما سهم‌خواهی‌های رایحه خوشی‌ها (نزدیکان محمود احمدی‌نژاد)، سبب شد که سهم آن‌ها به ۱۲ نفر افزایش پیدا کند تا از سهم جبهه پیروان کاسته شود.

انتخابات مجلس نهم و مدل ۷+۸

الگوی جبهه متحد برای انتخابات مجلس هشتم، باعث شد تا اصولگرایان شهریور ماه سال ۸۹ یک بار دیگر این رویکرد را دنبال کنند. احمدی‌نژاد این بار ۳۰ نفر از چهره‌های اصولگرا را به دفتر خود دعوت کرد. پس از این دیدار حبیب‌الله عسگر اولادی دبیر کل سابق جبهه پیروان خط امام درباره مباحثی که پیرامون جامعتین در این دیدار مطرح شده بود در مصاحبه‌ای گفت: «در این جلسه در خصوص محوریت جامعتین مطالب بسیار خوبی مطرح شد که من به آقای احمدی‌نژاد گفتم نمی‌توان درباره این مطالب به یک جلسه اکتفا کرد و با این فراوانی شخصیت‌ها جلسات باید ادامه پیدا کند، آقای احمدی‌نژاد نیز استقبال کرد و قرار شد آقایان حدادعادل، دکتر ولایتی و من جلسات را ادامه دهیم‌».

به این ترتیب کمیته سه نفره (حداد عادل، ولایتی و عسگر اولادی) جلسات خود را ادامه دادند تا به ترکیبی نهایی برای تصمیم‌گیری در مورد نامزدهای انتخابات مجلس نهم برسند. البته همان زمان مرحوم مهدوی کنی دبیر کل وقت جامعه روحانیت مبارز و شیخ محمد یزدی رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه، کار دیگری را هم در پیش گرفتند تا منشوری را در ۱۲ بند تنظیم کنند، این منشور به عنوان منشور اصولگرایی نام گرفت. این در حالی بود که همان زمان ماجرای خانه‌نشینی ۱۱ روزه احمدی‌نژاد اتفاق افتاد و همین مسأله باعث کم شدن مشروعیت کمیته سه‌نفره شد؛ آن‌ها برای کسب مشروعیت سراغ مهدوی‌کنی و شیخ محمد یزدی رفتند و با پیشنهاد این دو نفر، و با استفاده از تجربه ۵+۶  پروژه ۷+۸ را کلید زدند.

ترکیب گروه ۷ نفره که قرار بود همان نقش گروه ۵ نفره یا گروه حکمیت در انتخابات مجلس هشتم را بازی کند، به این صورت بود که دو نماینده از جامعه روحانیت مبارز و دو نماینده از جامعه مدرسین به کمیته سه‌نفره اضافه شوند و نقش کمیته داوری و حل اختلاف بین اصولگرایان را ایفا کند.

اما گروه هشت نفره که نقش اجرایی و تعیین فهرست‌ها را بر عهده داشت، به این صورت شکل گرفت که محمدرضا باهنر و منوچهر متکی به عنوان نمایندگان جبهه پیروان خط امام و رهبری، علیرضا زاکانی و حسین فدایی به عنوان نمایندگان جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی و جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی و اصولگرایان تحول‌خواه، کاظم جلالی به عنوان نماینده رییس فراکسیون اصولگرایان مجلس، حجت‌الاسلام خاموشی به عنوان نماینده قالیباف و علی‌اصغر زارعی و کامران باقری لنکرانی به عنوان نمایندگان جبهه پایداری در آن حضور داشتند.

جبهه پایداری متشکل از وزرای برکنار شده احمدی‌نژاد و دیگر اصولگرایانی بود که حول مصباح یزدی شکل گرفته بودند، آن‌ها در ۷+۸ ساز مخالف را زدند و با وجود آنکه دو نماینده در کمیته هشت نفره داشتند خواهان آن بودند که یک نماینده هم در کمیته هفت نفره داشته باشند. البته آن‌ها همچنین به حضور نمایندگان لاریجانی و قالیباف در کمیته هشت نفره هم اعتراض داشتند. در نهایت مدل ۷+۸ با انشقاق روبرو شد تا اصولگرایان با دو فهرست جبهه متحد و جبهه پایداری، در غیاب اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس نهم با هم رقابت کنند.

در جستجوی مدل‌های از دست رفته

حالا آیت‌الله مهدوی کنی، دار فانی را وداع گفته است و محمدعلی موحدی کرمانی قائم‌مقام او، بر کرسی دبیر کلی جامعه روحانیت نشسته است، سیدرضا تقوی هم به تازگی بر کرسی سابق موحدی کرمانی نشست تا قائم‌مقام این تشکیلات باشد و حالا بیشترین تلاش را برای وحدت اصولگرایی انجام دهند تا این بار رقبای دیروز از همگرایی صحبت کنند.

بهمن ماه گذشته محمدرضا باهنر که پس از فوت مرحوم عسگر اولادی دبیر کلی جبهه پیروان را عهده‌دار شده است، در مورد همگرایی جبهه پیروان با جبهه پایداری و ارائه لیست مشترک برای انتخابات مجلس دهم گفته بود: ما در انتخابات پیش رو یک رقیب جدی به نام اصلاح‌طلبان داریم هرچند آن‌ها هم اگر می‌خواهند فعالیت کنند با توجه به تجربیات گذشته باید در چارچوب قانون فعال شوند.

دبیر کل جبهه پیروان معتقد است اصولگرایان به دلیل داشتن رقیب مشترک باید به یکدیگر نزدیک شوند او البته به اختلافشان با جبهه پایداری هم اشاره کرده و گفته بود: ما در دوره قبل رقیب جبهه پایداری بودیم ولی احساس می‌کنیم باید به ائتلاف برسیم و امیدواری زیادی برای این مسئله داریم.

باهنر هرچند به نظر می‌رسید کمی از طیف لاریجانی و اصولگرایان میانه‌رو در مجلس فاصله گرفته است اما در همه نشست‌های سیاسی و حزبی بر تبعیت از جامعتین تأکید می‌کند تا اگر چه تلویحاً قرابت‌هایی با جبهه پایداری پیدا کرده است، اما پایگاه راست سنتی را همچنان پشت سرش داشته باشد. محمدرضا باهنر در اجلاس سراسری جبهه پیروان خط امام و رهبری که اسفندماه گذشته برگزار شده بود، باز هم بر این مسئله تأکید کرد و گفت: ما با جامعتین همدلی داریم و بدون شرط از جامعتین تبعیت می‌کنیم اما اینکه آن‌ها بخواهند با آیت‌الله مصباح‌یزدی به عنوان ضلع سوم ارتباط داشته باشند به عهده خودشان است و مصلحتشان را خودشان می‌دانند.

البته آیت‌الله موحدی کرمانی دبیر کل جامعه روحانیت مبارز که سخنران همان مراسم بود، خیلی زود جواب باهنر را داد که پایداری‌ها و مصباح یزدی را ضلع سوم نمی‌داند، موحدی کرمانی گفت: این بحث و مذاکره چنانچه با برخی آقایان باشد به معنای ایجاد ضلع ثالث نیست و بحث اصلی همان دو ضلع (جامعتین) است.

مثلث مصباح، موحدی کرمانی، یزدی

در این میان اگر چه محوریت جامعتین کلیدواژه اظهارات اصولگرایان در مسیر ائتلاف است اما جبهه پایداری و مصباح یزدی چندان خود را نیازمند چتر شیخ محمد یزدی در جایگاه رئیس جامعه مدرسین حوزه علیه و موحدی کرمانی دبیر کل جامعه روحانیت مبارز نمی‌بینند. هر چند جامعه روحانیت بیش از دیگران برای جمع کردن هر سه ضلع تلاش می‌کند و سیدرضا تقوی از همان مهرماه ۹۳ از جلسه سه‌جانبه میان مصباح، موحدی کرمانی و یزدی صبحت می‌کرد. جلسه‌ای که بارها و بارها به تعویق افتاد تا بعد از ۶ ماه آن‌ها در حاشیه اجلاس خبرگان در اسفندماه دیدار داشته باشند. با این حال در سال جدید نشست سه‌جانبه سرانجام برگزار شد اما هیچ خبری از محتوای آن جلسه به بیرون درز نکرد تا فقط بر همین نکته تأکید شود که جلسه مفیدی بود. هر چند حضور کم‌رنگ جامعه مدرسین در بحث‌ها و نشست‌های همگرایی اصول‌گرایان نشان از اختلافات جدی میان شیخ محمد یزدی با مصباح یزدی دارد که در انتخابات مجلس گذشته نیز در قالب شکل گرفتن ائتلاف تازه در برابر جبهه متحد اصولگرایی، عینیت یافت.

اگر چه برخی تحلیل‌ها نیز از تقسیم کار میان جامعتین حکایت می‌کند به طوری که جامعه روحانیت مبارز پروژه انتخابات مجلس و ائتلاف اصولگرایان برای رسیدن به کرسی‌های بیشتر در بهارستان را دنبال کند و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم که مرد اولش توانست ریاست یک‌سال آخر خبرگان را به دست بگیرد، مأمور اتحاد برای انتخابات مجلس خبرگان شود تا بتواند در برابر هاشمی رفسنجانی در خبرگان پیروز شوند.

میانه‌روها در حاشیه

اما این همه ماجرا نیست. بخشی از اصولگرایان که راه خود را از برخی جریان‌های تندرو اصولگرایی جدا می‌دانند، با روی کار آمدن دولت یازدهم و شعار اعتدال، تلویحاً تمایل خودشان را برای نزدیکی به این جریان نشان داده‌اند تا جایی که حتی زمزمه‌هایی از ائتلاف با اصلاح‌طلبان میانه‌رو به میان می‌آید. اصلاح‌طلبان که در جریان انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، با برخی اصولگرایان میانه‌رو مثل ناطق نوری هم ائتلاف داشتند، حالا الگویی برای برخی جریان‌های اصولگرا شده‌اند تا همین رویکرد را برای انتخابات مجلس دهم در پیش بگیرند؛ در این مسیر بیش از همه نام علی لاریجانی به گوش می‌رسد. لاریجانی که هم‌مسلکان او در مجلس در قالب رهروان ولایت، سودای تشکیل حزب را در سر داشتند، حالا خط معناداری میان خود و بعضی از جریان‌های اصولگرا کشیده‌اند؛ البته این مسأله به مذاق دیگر اصولگرایان خوش نمی‌آید چنانچه لطف‌الله فروزنده عضو جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی در مورد صحبت‌هایی پیرامون اجماع اعتدالیون دو جناح اصولگرا و اصلاح‌طلب و اعلام موضع آن‌ها در قبال افراطیون، گفته بود: این دست صحبت‌ها طراحی برخی افراد توطئه‌گر در جریان اصلاح‌طلب است، چرا که اصولگرایان همگی به اصول و مبانی اعتقاد دارند، بنابراین، این حرکتی که جریان دوم خرداد راه انداخته است به دنبال اختلاف‌افکنی میان اصولگرایان است.

این در حالی است که جریان‌های میانه‌رو اصولگرا اساساً جایی در نشست‌های همگرایی این جریان ندارند،‌ به طوری که برخی گروه‌های سنتی جریان اصولگرا با حذف و طرد میانه‌روها، ترجیح می‌دهند با گروه‌های تندرو و نوظهور بر سر یک میز بنشینند.

حزب مؤتلفه اسلامی اگر چه همچنان ائتلاف اصولگرایی را بر محور جامعتین می‌داند اما حالا بر سر میز مشترک با گروه‌هایی می‌نشیند که در سال‌های گذشته در مقابل هم قرار داشتند.

دبیرکل مؤتلفه خودش گفته بود سیاست کلی ما از مدتی پیش این است که از ظرفیت حزب مؤتلفه برای ائتلاف اصولگرایان با محوریت جامعتین استفاده کنیم که در این راستا، تاکنون جلسات زیادی با آیت‌الله یزدی و آیت‌الله موحدی کرمانی داشتیم و باز هم این جلسات را ادامه خواهیم داد.
با این حال بیشترین نشست موتلفه با جمعیت ایثارگران و جبهه پایداری است به طوری که تاکنون بیش از ۴۰ جلسه مشترک میان این سه گروه برگزار شده است. پایداری و ایثارگران در حالی سر میز مشترک با موتلفه می‌نشینند که حضور آن‌ها در مجلس درست در نقطه مقابل اصولگرایان میانه‌رو بود. در واقع این اختلافات زمان انتخابات مجلس نهم جدی‌تر شده بود به طوری که همان زمان اسدالله بادامچیان عضو شورای مرکزی حزب موتلفه گفته بود: جبهه متحد از همان اول بنا داشت با جبهه پایداری به وحدت برسد اما آقایان قبول نکردند و مدام به این نکته تأکید می‌کردند که ما فقط برای انتخابات نیامده‌ایم.

بادامچیان تأکید کرده بود: اعضای جبهه پایداری مدام از جبهه متحد اصولگرایان می‌خواستند تا در ساختار ۸+۷ آقایان لاریجانی و باهنر حضور پیدا نکنند در صورتی که من باهنر را به خوبی می‌شناسم و می‌دانم که او از همان ابتدای انقلاب با موسوی مشکل داشت.
این عضو حزب مؤتلفه آن زمان، جبهه پایداری را تشکلی مطلق‌گرا معرفی کرد و گفته بود: آن‌ها اصلاً به دنبال وحدت نبودند اما برای ما مقوله وحدت مهم بود به همین جهت تلاش کردیم که از اکثر نیروهای اصولگرا در ساختار جبهه متحد اصولگرایان استفاده کنیم.

اختلافات دیروز حالا به سمت ائتلاف‌هایی سوق پیدا کرده است که اگر چه از عنوان چتر واحد صحبت می‌شود اما جایی برای میانه‌روهای اصولگرایی در آن دیده نشده است. موتلفه اسلامی در سال‌های اخیر هر چه بیشتر از جریان راست سنتی به سمت گروه‌های نوظهور اصولگرا سوق پیدا کرده است به طوری که در اواخر عمر عسگر اولادی و بعد از موضع‌گیری‌های او نسبت به اتفاقات سال ۸۸، انتقاداتی به دبیر کل جبهه پیروان داشتند تا جایی که عسگر اولادی گفت:‌ «اگر اظهارات او برای حزب مؤتلفه اسلامی مشکل‌ساز شده، حاضر است از این حزب برود، اما اظهاراتش بر اساس یک وظیفه الهی مطرح شده و خواسته که قبل از مرگ به وظیفه‌اش عمل کند و ناگفته‌های باقی‌مانده را بگوید‌».

ضلع تازه در چند ضلعی ائتلاف

چند ماه بیشتر تا انتخابات مجلس باقی نیست که جریان تازه‌ای از دل سوم تیر و یاران احمدی‌نژاد متولد می‌شود و به نام یکتا خود را به اصولگرایان تحمیل می‌کند تا بعد از جبهه پایداری این دومین جریانی باشد که در آستانه انتخابات مجلس، از میان یاران سابق احمدی‌نژاد اعلام موجودیت می‌کند؛‌ وجه اشتراک آن‌ها «احمدی‌نژادی‌های منتقد عملکرد او بودن» است با این تفاوت که جبهه پایداری بر احمدی‌نژاد منهای مشایی تأکید می‌کرد و تشکل تازه بر احمدی‌نژاد منهای احمدی‌نژاد اصرار دارد. آن‌ها اولین همایش خودشان را هم برگزار کردند هر چند معاون سیاسی وزیر کشور خیلی زود نسبت به تحرکات آن‌ها واکنش نشان داد و فعالیت آن‌ها را غیرقانونی اعلام کرد.

هیأت مؤسس جبهه یکتا از وزرا و مردان سابق احمدی‌نژاد تشکیل شده است، کسانی که بیشترین حضور را در نشست‌های همگرایی اصولگرایی در دفتر جامعه روحانیت داشتند و حالا با اعلام برائت از احمدی‌نژاد وارد بازی انتخابات شده‌اند.

در ویدئویی که در همایش اعلام موجودیت آن‌ها پخش شد، سید محمد حسینی وزیر ارشاد دولت دهم خطاب به آیت‌الله حسینی بوشهری می‌گوید: «دوستان یکتا بعد از پایان دولت، حوزه مسئولیتشان را رها نکرده و به دقت مسائل را دنبال می‌کنند، آماده‌ایم در صورت لزوم در همان حوزه عملکرد دولت را نقد کنیم یا اگر لازم است مانع اجرایی شدن برخی اقدامات شویم. در شهرستان شدیداً نسبت به تشکلی شبیه یکتا احساس نیاز می‌شود‌».

همین کلیدواژه بخشی از رسالت تشکیلات جدید را هویدا کرد تا از برنامه یاران احمدی‌نژاد برای ورود به بهارستان از دروازه شهرستان‌ها پرده بردارد. برنامه‌ای که از سوی خود احمدی‌نژاد و ساکنان ساختمان ولنجک هم دنبال می‌شود و سفرهای اخیر رئیس دولت دهم به استان‌ها می‌تواند گام‌های نخست در این مسیر باشد.

با این اوصاف پروژه اتحاد اصولگرایی بر خط شکاف‌ها و انشقاق‌های گذشته و تازه، راه درازی در پیش دارد و همه این‌ها در حالی است که برخی از تحلیل‌گران این جریان یکی دیگر از موانع اتحادشان را دلبستگی برخی فعالان سنتی و قدیمی اصولگرایان به هاشمی رفسنجانی می‌دانند، دلبستگی‌هایی که با وجود آنکه او سال‌هاست جلسات جامعه روحانیت را ترک کرده،‌ اما هنوز از سوی برخی فعالان اصولگرایی وجود دارد. از این رو، آن‌ها معتقدند که اصولگرایان باید یک بار برای همیشه تکلیف خودشان را با این افراد مشخص کنند.