پيشنهادي که نمي توانستند رد کنند

کاکا و رونالدو چه به لحاظ فيزيکي و چه از بعد ذهنيت بازي نمونه تلقي مي شوند اما مارک هيوز به ما مي گويد کريس به دليل نوع خاص نواختن ضربات آزاد دير يا زود از ناحيه پا دچار مشکل مي شود. به هر حال گويي تقدير رونالدو را خارج از اولدترافوردي رقم زده اند که برايش بيشترين ثروت و نه محبوبيت را به ارمغان آورد. مرد سال فوتبال جهان يک روستاي انگليسي خريد اما هيچ وقت به اجناس ساخت بريتانيا روي خوش نشان نداد و اين سردي در رفتار از خروج قريب الوقوع کريس خبر مي داد.

کد خبر: ۵۱۷۶۴

تاریخ: ۲۳ خرداد ۱۳۸۸ - ۱۷:۳۷

فلورنتينو پرز صورت عملي دومين ديالوگ برتر تاريخ سينما را نماياند؛« به او پيشنهادي دادم که نمي تواند آن را رد کند.»

به نوشته اعتماد و به نقل از گاردین؛ به همين راحتي گران ترين انتقال دنياي فوتبال شکل گرفت؛ کريس رونالدو به مکان مورد علاقه اش پاي گذاشت و حالا فرگوسن با خيال راحت کنار وصله جور اولدترافورد (کريم بنزما) عکس يادگاري مي گيرد.

در حقيقت از ميزان فکس هاي دريافتي و شماره هاي ثبت شده در قسمت مرکزي تلفن دفتر منچستريونايتد مي شد حدس زد زمان فروش مرد سال فوتبال دنيا فرارسيده است. شش ماه قبل حتي قرار نبود ويروسي به رئال مادريد فروخته شود و يک سال پيش فرگوسن به جملات رونالدو مبني بر تمايل به حضور در برنابئو مي خنديد.

آن خنده ها و آن تهديدها چه سرانجامي يافت؟ ديويد گيل مدير اجرايي منچستريونايتد برخلاف سياست پيشه هاي اولدترافورد معمولاً خيلي صريح صحبت مي کند. او تقريباً 200 روز قبل از عدم فروش کريس گفت اما وقتي پيشنهاد 80 ميليون پوندي رئال مادريد به دفتر باشگاه ارسال شد، قلب ها به لرزه افتادند، چه رسد به دست ها. نيمه شب اول ژوئن شش سال پيش بکام تا آستانه توافق نهايي با بارسلونا پيش رفت.

با اين حال در نهايت راه برنابئو را در پيش گرفت. واکنش فرگوسن نسبت به فروش رونالدو دقيقاً شبيه همان عکس العمل او هنگام شنيدن خبر جدايي بکس بود؛ در تعطيلات بابت منتفع شدن طرفين از يک سود دوجانبه لبخند زد.

بکام در روزهاي جدايي از منچستريونايتد هنوز فرصت ارائه بهترين نمايش هاي خود را داشت و در شرايطي که از هري کيول و رونالدينيو به عنوان جانشين هاي او نام مي بردند، کريس رونالدو تازه در پرتغال مشهور شده بود. آن زمان نام رونالدو يک برزيلي بدون مو را در نظر مجسم مي کرد. وقتي چندي بعد شاهدان معجزه نسخه اصلي رونالدو (هت تريک در اولدترافورد) شعار «تنها يک رونالدو وجود دارد» را سر دادند، بيرون ورزشگاه شهر منچستر اين سوال دهان به دهان چرخيد؛ «آيا اين پسر کوچک بهتر از رونالدوي واقعي خواهد شد؟»

جواب البته مثبت بود و شايد به همين دليل اولين زمزمه هاي جدايي او در سال 2001 شنيده شد. علاقه به رئال مادريد يک طرف، آزار ناشي از تطابق نيافتن با سبک قدرتي فوتبال جزيره از سمت ديگر روند خروج رونالدو از منچستريونايتد را تسريع کرد.

البته او ماند و در طول زمان جايگاه خود به عنوان بهترين بازيکن جهان را تثبيت کرد. ذوق زدگي فرگوسن دليل نمي خواست؛ «فکر مي کنم کريس پاسخ افرادي که او را بهتر از مارادونا و پله مي دانستند، داد. اين روزها فوتبال شبيه تنيس زنان شده است. ما انبوهي از ستاره ها را مي بينيم که حتي در طلايي ترين برهه حرفه يي خود نيز تداوم ندارند. همين عامل تضمين قديمي مبني بر اوج گيري بازيکنان در اواخر سومين دهه زندگي شان را احمقانه جلوه مي دهد چون براساس قوانين تنيس زنان در هر دوره يي امکان برتري هرچند ناپايدار وجود دارد.

بله، منچستريونايتد رونالدو را بزرگ کرد اما اين بچه وقتي تاتي تاتي کردن را ياد گرفت، رسم بي وفايي را آموخت و مرغ همسايه (رئال مادريد) را غاز (بهترين تقدير براي آينده) پنداشت. مادر همچنان به زايش ادامه مي دهد و با وجود تماشاي وداع بچه هاي محبوبش همچنان دلرباترين فرزندان را به بازار عرضه مي کند.

هايتزه، نيستلروي و بکام به محض ابراز علاقه براي جدايي فروخته شدند و فقط رونالدو ارزش 12 ماه تحمل را داشت، از طرفي فروش چهار بازيکن به رئال مادريد طي شش سال گذشته نشان داد در دوران بازيکن سالاري نمي توان مقابل خواست ستاره هاي درون زمين ايستاد. به هر حال منچستريونايتد نه فقط يک بازيکن بزرگ بلکه مهاجمي گلزن را از دست داد. طلاق در مناسب ترين لحظه رخ داد چون ديگر قلب طرفين براي يکديگر نمي تپيد. نتيجه ازدواجي که بر پايه شهوت تکنيک بنا شد، بزرگ ترین جدايي تاريخ بود.