چرا روش سنتی ازدواج را به روشهای امروزي ترجيح می‌دهيم؟

محمدحسين رستگاري

کد خبر: ۵۱۶۵۷۸

تاریخ: ۲۱ تير ۱۳۹۴ - ۱۴:۵۱

مشكلات جامعه شناختي ازدواج و تشكيل زندگي از يك سو و سيل ويرانگر اختلافات خانوادگي و ‏افزايش آمارطلاق از سوي ديگر گوياي نيازمندي جامعه به بسيج همه امكانات براي مهار اين آسيب ‏اجتماعي بنيان كن زيباييهاي جامعه و سرمنشا بسياري از معضلات و پلشتيهاي اجتماعي است.

تغيير ‏سبك زندگي با القاي رفتارها و شيوه هايي نو و بعضا مخرب يكي از اين عوامل است. اين نوشته در ‏صدد اين نيست تا به نقد شيوه هاي جديد ازدواج و نارساييهاي آن بپردازد، بلكه سعي بر اين است تا با ‏روشي ايجابي به اين سوال كه «چرا ازدواج توسط خانواده ها و يا به قولي به روش سنتي را به روشهاي ‏امروزين ترجيح مي دهيم؟» پاسخ دهد. پاسخ اين سوال را در 10 نكته نهفته در «ازدواج به روش سنتي» ‏ملاحظه فرماييد: ‏

‏1-‏ خانواده ها با احساس وظيفه و خيرخواهي براي فرزندانشان با تحقيق و بررسيهاي علمي- تجربي ‏كفويت را به نحو احسن مي سنجند و با آينده نگري و در نظر گرفتن سعادت دنيوي و اخروي ‏آنان سعي مي كنند كمك حال انتخاب بهينه نسل بعد از خود باشند.‏

‏2-‏ خانواده هاي طرفين ازدواج با احساس نزديكي به يكديگر و با روشي شهودي علايم سازگاري يا ‏ناسازگاري متقابل بين خود و همچنين خانواده آينده فرزندانشان را درك مي كنند و به نداي ‏درون خود پاسخ مي دهند، كه اين درك شهودي و عمل به آن نتيجه مثبتي در پي دارد.‏

‏3-‏ در ازدواج به روش سنتي به تعداد افراد دخيل در زنجيره فرايند ازدواج دو زوج، حامي ازدواج ‏و احساس تعلق فراهم مي شود و از هرگونه احساس منفي و عدم تعلق به اين فرايند و نتايج ‏منفي آن كاسته مي شود. علاوه بر اينكه اصولا عقول و افكار متعدد در موضوعي واحد درصد ‏خطا را به طور قابل ملاحظه اي پايين مي آورد.‏

‏4-‏ زوجين در ازدواجهاي سنتي و حاصل اينگونه فرايند نه تنها خودرا مديون تلاشها و فداكاريهاي ‏افراد دخيل در ازدواج خود مي دانند بلكه سعي مي كنند با روحيه گذشت، صبر و فداكاري از ‏اين تاسيس مقدس و محصول كار جمعي با حداكثر توان پاسداري كنند.‏

‏5-‏ در ازدواجهاي سنتي خانواده هاي دو طرف به رغم ازدواجهاي با آشنايي اينترنتي، خياباني و ‏محيطي، با مخالفتها و تاملهاي سازنده خود در ناهمخوانيها، فرايند ازدواج را از حالت احساسي- ‏عاطفي خارج كرده و به سمت عقلاني- عقلايي شدن هدايت مي كنند.‏

‏6-‏ در ازدواجهاي سنتي خودِ سبك و سياق و فرايند آن آموزنده است و توام با احترامات و توجه به ‏اصول و مباني متكي به تجربه و اعتقادات و فرهنگ بومي انجام مي شود. طي اين مراحل بر ‏اهميت و تقدس تاسيس ازدواج و لزوم محافظت از آن مي افزايد و قبح سبك شمردن و سهل ‏انگاري در حراست از آن را در زوجين نهادينه مي كند. ‏

‏7-‏ اعتماد زوجين به خانواده خود در ازدواجهاي سنتي پشتوانه خوبي براي زمان اختلافات و ‏ترديدهاي آنها در ادامه زندگي است؛ آنها با دلگرمي خاصي و با نگاهي ريشه دار و مثبت انديش ‏به اختلافات مي نگرند و آنها را مديريت مي كنند.‏

‏8-‏ فرايند ازدواج به روش سنتي ريشه در آداب و رسوم و ارزشهاي فرهنگي و احساس تعلق به آن ‏دارد و همراه با تاني در اجرا ست. از اين رو احساس هويت و و ابستگي به فرهنگ اصيل، آن ‏را پشتيباني مي كند. درحاليكه در شيوه هاي بي ريشه امروزي ازدواج، سنت شكني، عادي ‏شماري مخالفتهاي(از سر محافظه كاري) خانواده و احساسهاي غالبا كور و سرعت در فرايند، ‏زيربناي آن به شمار مي رود؛ امري كه فرداي زندگي مشترك را در كوران اختلافات، دچار ‏احساس يلگي و جدايي از عقبه و هويت فرهنگي مي كند.‏

‏9-‏ در ازدواجهاي سنتي بر خلاف ازدواجهاي نوين برخورد تك شاخصي انتخاب و مبتني بر عشق ‏لحظه اي و اصالت»من وتو» را نفي و انتخاب مبتني بر شاخصهاي متعدد و اولويت بندي شده و ‏مبتني بر هويت جمعي و عشق پايدار و فزاينده را ترويج مي كند. بديهي است كه اين روش ‏ضمن نتيجه بخشي بهتر موافق طبع بلند مدت و كمال خواه انسانهاست. ‏

‏10-‏ در ازدواج به روش سنتي خانواده هاي طرفين با احساس همدلي و همزباني با زوجين، سعي مي ‏كنند به تحكيم خانواده نوپا كمك كنند وضمن احترام به تجربه كردنهاي آنها، بدون منت باري از ‏دوششان بردارند. نهاد داوري در اين ازدواجها به معني واقعي خود در هنگام بروز اختلاف، با ‏رويكردي مثبت انديش و ترميمي، تشكيل شدني و داراي كاركرد حداكثري است.‏