نگاه شما: چرا بيكاري؟

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۵۱۴۰۴۹

تاریخ: ۱۶ تير ۱۳۹۴ - ۰۹:۰۹

سيامك داودي: از گوشه و كنار خيابان كه رد مي شويم چشممان به مهاجران افغان مي افتد كه به كشور ما پناهنده شده اند جالب است اين افراد بدون اينكه در كشور ما هيچ پشت و پناهي داشته باشند يا اينكه كسي آنها را حمايت كند اكثرا در مشاغل مختلف مشغول كارند و بي كار نيستند يكي نگهبان ساختمان است ديگري مشغول جوشكاري است و ………. اينجا پرسشي برايمان پيش ميآيد كه چرا هزاران جوان ايراني يكي از اصلي ترين مشكلاتشان  بيكاري است اما در مقابل هزاران مهاجر افغاني در كشور به راحتي مشغول كارند؟ پاسخ تقريبا مشخص است جوانان ايراني در داخل كشور حاضر نيستند كه براي اشتغال هر كاري را انجام بدهند مثلا يك مهندس راه و ساختمان بيكار حاضر به انجام شغل بنايي نيست  يا يك مهندس كشاورزي حاضر نيست كه به كار كشاورزي بپردازد و ……..

در ميان داستانهاي قديمي در جايي مطالعه كرده ام پسر پادشاهي به خواستگاري دختري مي رود كه از نظر عقلي و زيبايي  در دوره خودش شهره روزگار بود آن دختر شرط ازدواجش را با پسر پادشاه به تبحر پيدا كردن او در حرفه اي كه مورد علاقه اش باشد منوط كرد تمام دوستان و آشنايان به آن دخترمي گفتند كه پسر پادشاه با تمام ثروتي كه دارد چه نياز به آموختن حرفه اي دارد اين چه شرطي است كه گذاشته اي؟ پاسخ دختر شعري بود كه در زير لب زمزمه مي كرد .

روزگار است كه گه عزت دهد گه خوار دارد
چرخ بازيگر از اين بازيچه ها بسيار دارد

اتفاقا پسر پادشاه به خاطر علاقه اش به دختر شرط  او را پذيرفت و در حرفه نجاري تبحر پيدا كرد و سپس با برآورده شدن شرط دختر مورد علاقه اش با او ازدواج كرد مدتي نگذشت كه دشمنان آن پادشاه به كشور او حمله كردند  و تمامي مال و اموال آنها را گرفتند پسر پادشاه به همراه دختر مورد علاقه اش به كشور ديگري پناهنده شدند و همين حرفه آن پسر بيشتر از پسر پادشاه بودن در كشور ديگر به كمكشان آمد چون نجار متبحري بود بدون اينكه لازم باشد تن به ذلت بي پولي بدهد در آنجا نيزبا استفاده از تبحرش و درآمد ناشي از آن زندگي مناسبي را براي خانواده اش تامين كرد به گونه اي كه در اينجا به حكمت شرط همسرش  پي برد.

يادم است پند اين داستان باعث شد كه در دوران دانشجويي هنگامي كه در خوابگاه زندگي ميكردم براي اينكه بتوانم درآمدي نيز در حين تحصيل داشته باشم در يك دوره آرايشگري چند ماهه شركت كردم و مدرك آرايشگري مردانه گرفتم در همان خوابگاه در اوقات مناسب سر دانشجويان را با مبلغ پاييني اصلاح ميكردم  و براي خودم درآمد داشتم ولي تعدادي از دوستان دانشجويم چشمشان به مبالغي بود كه از طرف خانواده برايشان ارسال ميشد و حاضر نبودند به اصطلاح خودشان هر كاري را انجام دهند.

بعد از فارغ التحصيلي تعدادي از دوستانم براي ادامه تحصيل به خارج از كشور رفتند بعد از مدتي كاشف به عمل آمد كه همان افرادي كه در ايران حاضر نبودند هر كاري را انجام دهند در يكي از كشورهاي اروپايي براي تامين هزينه ادامه تحصيل خود در مقاطع بالاتر در باغات آنجا مانند كارگران روزمزد ميوه چيني ميكردند تا بتوانند هزينه هاي خود را پوشش دهند .

اكنون سوال اين است كه چرا جوانانمان موقعي كه به خارج از كشور مي روند حاضر به انجام اكثر كارها جهت كسب درآمد مشروع هستند ولي در ايران خير؟ پاسخ به اين سوال نيز ساده است متاسفانه در كشور ما فرهنگي جا افتاده است كه فرد تحصيلكرده حتما بايد يك كار دولتي يا كاري مطابق با رشته تحصيليش پيدا كند و به اين دليل در ايران جوانانمان به جاي تن دادن به كار متاسفانه فقط سطح توقعشان به خاطر تحصيلاتشان بالا رفته است به گونه اي كه دولت نمي تواند و ممكن نيست كه براي هر كس به اندازه سطح توقعش كار ايجاد كند.

عزيزان خواننده اين مطلب يادمان باشد كه اگر خودمان  بخواهيم در بدترين شرايط هم كار هست همانگونه كه براي هزاران مهاجر افغان در كشورمان كار وجود دارد .

بيايد تا زماني كه مسئولان عزيز كشورمان راه چاره اي براي ايجاد اشتغال حداكثري جوانان پيدا ميكنند كمي از توقعات خودمان كم كنيم چشممان به پول توجيبي پدريا مادر عزيزمان كه اكنون در سن بازنشستگي است نباشد با كمال افتخار و سرافرازي تن به كار يا آموختن حرفه مورد علاقه بدهيم هر چند  كه  احساس كنيم آن كار يا حرفه در شان ما نيست  بكوشيم كه با فرهنگ پشت ميز نشيني مبارزه كنيم  و بدانيم كه اكثر مخترعان و نوابغ كاري و ثروتمندان دنيا در اثر تلاش و كوششش و تن دادن به كار مورد علاقه موفق شده اند آنها افرادي خود ساخته و با  پشتكار بوده اند و هرگز توقع نداشته اند كه حتما حكومت برايشان ايجاد اشتغال كند .