رئيس کميته حقيقت ياب سازمان ملل از کشتار فلسطينيان انتقاد کرد

این مرا به یاد پدر فلسطینی می اندازد که خانه او در جنوب غزه، ماه ژوئیه بمباران شد. زمانی که او در بیمارستان به هوش آمد، متوجه شد که خواهر، مادر و فرزندانش و در مجموع یازده نفر از اعضای خانواده اش کشته شده اند. خود او می گوید همه ما آن روز کشته شدیم، حتی آنهایی که زنده ماندند.

کد خبر: ۵۱۱۱۴۵

تاریخ: ۰۲ تير ۱۳۹۴ - ۰۱:۰۴

رئیس کمیته تحقیقات سازمان ملل درباره حمله رژیم صهیونیستی به غزه از کشتار خانواده های فلسطینی انتقاد کرد.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، «ماری مک گوان دیویس» رئیس کمیته تحقیقات سازمان ملل درباره جنگ سال 2014 میلادی در غزه گفت:« من به همراه همکارانم اینجا هستم تا انتشار گزارش کمیته را درباره نتایج تحقیقات اعلام کنم. من دقایقی درباره فعالیت های کمیته صحبت می کنم و سپس از همکارم آقای دودو دیِن Doudou Diène می خواهم که ارزیابی خود را از تلاش های ما و همچنین درخواست ما برای پاسخگویی و ایجاد صلح، ارائه دهد.

ماری دیویس افزود: ابتدا می خواهم این مسئله را روشن کنم که چه چیزهایی به کمیته تحقیقات مربوط نمی شود. ما اینجا نیستیم که با صدور حکم، گروهی را مقصر بشناسیم و این روند، قضایی نیست. ما در کمیته، حق فرستادن احضاریه یا فراخواندن شهود برای ادای شهادت نداریم. بلکه به اطلاعاتی تکیه می کنیم که به ما تحویل داده شده است. ما در گزارش از شواهد صحبت نمی کنیم، اما با موشکافی و به دور از جانبداری، اظهارات شاهدان و دیگر اطلاعات را جمع آوری کرده ایم که می تواند راهگشایی تحقیقات جامع تری درباره حوادث تابستان سال 2014 میلادی در غزه، کرانه باختری و شرق قدس و اسرائیل باشد، تا مشخص شود آیا رفتار هر کدام از دو گروه درگیر، قوانین جنگ را نقض کرده است یا خیر.

دیویس اضافه کرد: باید یادآوری کنم که به عنوان یک قاضی بازنشسته اصلاً مایل نیستیم فراتر از آنچه در گزارش تشریح شده، دیدگاه های خود را برای عموم مطرح کنم و می دانم آقای دودو دین نیز همین نظر را دارد. تحلیل های ما دقیق است و در متن گزارش آورده شده، اما در اینجا به چند نکته اشاره می کنم. باید بگویم که بخش مکمل گزارش، صد و هشتاد و سه صفحه است و در آن حوادث بسیار، بسیار زیادی نقل شده که گویایی وقایع هولناک تابستان پارسال است. هر یک از رخدادها نیز به لحاظ حقوقی بررسی شده است. بنابراین، همه اقدامات ما از زمانیکه کمیته رسماً در تابستان پارسال تشکیل شد، داخل بخش ضمیمه گزارش کوتاه تشریح شده است.

آقای دودو و من، ماه های زیادی در کمیته تلاش کردیم، زیرا قویاً اعتقاد داریم که نظرات قربانیان از هر دو طرف باید شنیده شود. مایه تأسف است که نتوانستیم به اسرائیل و سرزمین های اشغالی سفر کنیم و رو در رو با آنها دیدار داشته باشیم؛ اما این مسئله عزم ما را تقویت کرده است تا تریبونی در اختیار بازماندگان در غزه، کرانه باختری و اسرائیل قرار دهیم تا داستان خود را نقل کنند. ما اظهارات دردناک افراد بسیاری را شنیدیم که می خواهند دنیا بر رنج های آنها صحه بگذارد؛ این اشخاص برای تحقق عدالت و صلح، نزد سازمان ملل آمده اند.

رئیس کمیته تحقیقات سازمان ملل درباره جنگ غزه گفت: این مرا به یاد پدر فلسطینی می اندازد که خانه او در جنوب غزه، ماه ژوئیه بمباران شد. زمانی که او در بیمارستان به هوش آمد، متوجه شد که خواهر، مادر و فرزندانش و در مجموع یازده نفر از اعضای خانواده اش کشته شده اند. خود او می گوید همه ما آن روز کشته شدیم، حتی آنهایی که زنده ماندند.

امید ما بعد از روند طولانی و دشوار تحقیقات این است که اندکی به تحقق عدالت کمک کرده باشیم؛ بالاخص اینکه از دولت ها خواسته ایم که با همکاری یکدیگر به خواسته ها برای تغییر سیاست ها در زمینه استفاده از تسلیحات انفجاری با اثر گسترده در مناطق پرتراکم شهری مانند غزه رسیدگی کنند. دولت ها همچنین باید افرادی را که به حفاظت از جان غیرنظامیان بی اعتناء هستند و خشونت هایی مشابه آنچه تابستان پارسال دامنگیر غزه و اسرائیل شد، به راه می اندازند، وادار به پاسخگویی کند.

اکنون به برخی عملکردها اشاره می کنم که از نظر ما در جنگ سال 2014 غزه بسیار مشکل ساز بود:

نخست، حمله به خانه ها و خانواده ها در جنگ سال 2014 میلادی است که به مرگ شمار زیادی از اعضای خانواده ها در کنار یکدیگر، آن هم زمانی که در میانه شب و یا هنگام افطار به خانه هایشان حمله شده بود، منجر شد. این حملات، بالاخص آثار (ناگواری) برای کودکان داشت؛ تقریباً پانصد و پنجاه و یک کودک تابستان پارسال، هنگام درگیری ها در غزه کشته شدند.

دوم، عملیات زمینی در شجاعیه و رفح که به نابودی کامل برخی محله ها و کشتار شمار زیادی از غیرنظامیان به علت استفاده از تسلیحات انفجاری با دامنه اثرگذاری وسیع، منجر شد.

سوم، استفاده از تونل های تازه برای حمله است که از غزه به داخل اسرائیل کشیده شده بود و ساکنان مناطق مرزی را وحشت زده کرد.

چهارم، استفاده فزاینده از مهمات جنگی توسط نیروهای پلیس در کرانه باختری برای مهار تجمعات است؛ این مسئله به مرگ و زخمی شدن شماری از رهگذران بی گناه در تابستان پارسال منجر شد و نهایتاً باید به ناتوانی فراگیر همه گروه ها از اجرای عدالت با استفاده از تحقیقات مؤثر، قابل اعتماد و شفاف اشاره کرد که در جای لازم، محکومیت و مجازات را از طریق سازوکارهای پاسخگویی مربوطه به همراه داشته باشد.

همان طور که یکی از فلسطینیان به ما گفت: عدالت هر روز قربانی می شود.

در پایان می خواهم قدردانی عمیق خود را از شاهدان و بازماندگان ابراز کنم؛ برخی از آنها با ادای شهادت مقابل ما، خطرات زیادی به جان خریدند.