" قابليت" محك معتبر براي انتخاب است نه انگيزه . . .

كاشنده آغميوني

کد خبر: ۵۰۸۹۴

تاریخ: ۱۶ خرداد ۱۳۸۸ - ۲۰:۱۶

عقل و خيال را زماني مي توان از هم جدا كرده و تفاوت آن ها را فهميد كه هويدا شوند و به محك عمل مي توان آن ها را از هم تميز داد.

انگيزه و قابليت با عقل و خيال در تعامل هستند يا به عبارتي سايه هاي هم، اما با اين اختلاف كه عقل بدون خيال كار آمد است ولي انگيزه با قابليت قابل اجراست و محقق مي گردد.

طبيعت آدمي است كه خيال هاي بزرگ را در سر بپروراند يا به قول معروف بلند پروازي كند. انسان نيّات مختلفي را در ذهن دارد، مثلا جايگاه بزرگ و قابل احترام و مورد تاييد ديگران البته در همان ذهن خود و با آن توجيهاتي كه در آن صادق است، براي خود مي سازد و آن را پرورش مي دهد، گاه آنقدر غرق آن ميگردد كه امر برايش مشتبه مي شود.

اما ركن و قالبي كه به اين نيّات مشروعيت مي بخشد و آن را از هاله هاي ابر خارج كرده و در پازلي قابل ديد و فهم مي نشاند، " قابليت " است، يعني آنچه تحقق انگيزه ها و نيات را ميسر مي سازد قابليت مي باشد.

در هر انتخاب افراد متعدد با شعار ها و اهداف گوناگون در عرصه حاضر مي شوند اما آنچه براي ملت مهم است انگيزه اين افراد نيست بلكه قابليت آنهاست. چرا كه انگيزه امري فردي بوده ولي قابليت شموليت عام دارد.

لازمه شناخت اين قابليت و محك آن، رسيدن به پاسخ اين مهم است كه ما در كجا و در چه مرحله اي ايستاده ايم؟ مغتضيات زمان و جو حاكم بر آن چيست؟ شرايط موجود خواهان چيست؟ جو حاكم بر بين الملل چگونه است و سمت و سويش به كجاست؟ چگونه ميتوان با حفظ ارزش ها و منافع ملي با آن انطباق ايجاد كرد و با تغييراتش روبرو شد؟

با كمي رصد افكار بين المللي هر چند سطحي مي توان فهميد كه ايران امروز، در 30 سالگي انقلابش با قرار گرفتن در صف ده كشور داراي دانش هسته اي وارد شرايط جديدي گرديده است و اين پيشرفت هاي چشم گير و سريع با عنايت به محدوديتها و فشار هاي بدخواهان انقلاب در جهان خارج مؤيد ساختن بناي آن بر پايه هاي محكم و استوار است.

امروز ايفاي نقش هماهنگ كننده براي ايجاد يك اعتلاف جهت رسيدن به يك انسجام ملي كارآمدتر است. چرا كه از اين رهگذر مي توان با ايجاد آن هماهنگي كه تعريفش رفت به يك اتحاد نظري و عملي، فراگير در سطح گسترده و ملي رسيد و از ثمر آن انتخاب شخصي متعادل و تعادل بخش را رغم زد، كه مورد تاييد اكثريت بوده و ايران امروز به آن نيازي مبرم دارد تا بتواند با دنيا و مشكلات و تحولات سريع آن ضمن حفظ ارش ها و منافع ملي انطباق ايجاد نموده و تعامل داشته باشد.

ريزش هواداران كانديدا هاي رقيب و گرايش آنها بسوي دكتر محسن رضايي و مطالعه افكار و نظريه هاي توام با عملگرايي ايشان، طرح و تدوين سند ايران 1404 و نيز برنامه ايجاد دولتي اعتلافي و كارآمد در راس برنامه هاي ايشان، بهترين گواه بر اين مدعاست كه فرمانده روزهاي سخت جنگ و اقتصاد دان دلسوز امروز قابليت ايفاي نقش تعادل بخش را دارد.

هماهنگي ميان احزاب و جناح هاي سياسي در داخل و هماهنگ ساختن سياست هاي نظام ضمن حفظ ارزش ها و منافع ملت با جهان خارج با عنايت به اين مهم كه نظام بين الملل نو ظهور تا كنون تجربه نشده و يكي از پيچيده ترين نظام هايي است كه تاريخ به ياد دارد و در صفحاتش مسطور است.

يكي از مبرم ترين نيازهاي ايران امروز است و اين ميسر نيست مگر در سايه تشكيل دولتي فراجناحي و اعتلافي فراگيركه هر ايراني بقدر خود در اداره و تصميمات آن سهيم باشد و اين مهم اولين گام جناب آقاي دكتر محسن رضايي در صورت انتخاب به عنوان خادم ملت در كسوت رييس جمهوري است.

امروز براي حفظ و تداوم نظام جمهوري اسلامي در چنين فضاي پر طلاتم بين المللي بايد قدرتمند بود ، اما نبايد آن را طوري جلوه داد كه موجب نا امني منطقه گردد، با آنكه دنيا ميداند كه ايران متجاوز نيست و در تمام جنگ هايش در مقام دفاع برآمده كه تاريخ بلند و ديرينه اش شاهدي گويا بر اين مدعاست. امروز بايد زمينه هاي رسيدن به يك اقصاد پويا را طرح ريزي كرد اما بايد كوشيد تا در روند اين طرح و اجرا، ارزش ها معامله نشود.

همه و همه اين موارد كه مقداري كم از بي كران آن در سطور فوق از منظر نگاهتان گذشت، حساسيت و لزوم انتخابي مبتني بر عقلانيت و مصلحت دور از تعصبات را در انتخابات آتي هويدا و برجسته تر مي نمايد، چرا كه ايران امروز سكانداري براي رياست جمهوري مطلبد كه توان و علم خارج كردن آن از طوفان بحران هاي موجود را داشته باشد نه آنكه خود بحران ساز بوده و پس از پيروزي صحنه سياسي كشور را به منازعات جناحي طولاني و مخرب ، تبديل كند.

امروز براي رسيدن و عمل به فرمايشات رهبري معظم انقلاب مبني بر با لابردن كارآمدي نظام بايد قابليت را در كار ها اولويت بخشيد.

ايام انتخابات براي اثبات قابليت از سوي كانديداهاي حاضر دير است و ديگر سندي براي توانمندي و قابليت آنها نيست و بيشتر جنبه تبليغي دارد. بر سر هر امتحان يا در معرض انتخاب قرار گرفتن يك دو راهي سهمگين است خود يا خدا؟
بر سر اين دو راهي چه هاي ميشود خدا ميداند، اثبات قابليت ها ديگر خلوص خود را ندارد. اما براي رسيدن و اثبات، قابليت اين افراد بايد كمي به گذشته برگشت، چرا كه در آن زمان اقدامات، تلاش ها و خدمات اين فراد به تاثير از اثبات قابليت براي انتخابشان نيست، آنجا نيت قرب است و خدمت به ميهن، و با تكيه بر آنها امروز ميتوان كانديداهاي حاضر را به محك قابليت نشاند.

محسن رضايي سالها پيش بي آنكه بداند روزي خواهد رسيد كه براي خدمتي شايسته تر به ميهن، كانديداتوري رياست جمهوري خواهد شد، در آن روزهاي سخت جنگ كه هنوز انقلاب به تثبيت كامل هم نرسيده بود نشان داد در بحراني ترين زمان ها مديريتي مدبرانه و كارآمد دارد. او به همراهي يارانش ايستاد تا امروز ايراني سر افراز و مورد احترام از منظر بين الملل را شاهد باشيم.

شايد انتخاب هوشمندانه ايشان در اين انتخابات، با عنايت به توانمدي و قابليت ها، پاسخي شايسته از سر صدق به زحمات بي دريغ و رشادت هاي اين فرزند انقلاب باشد.

اميد كه مردم عزيز بتوانند در انتخابات آتي دور از تعصبات با رصد اوضاع به تصميم و انتخابي برسند كه از ثمر آن شاهد حضور شايسته دكتر محسن رضايي در راس دولت، در دوره دهم باشيم و اينبار عمل به گفته ها را سر لوحه حركت براي خدمت به ايران عزيز قرار دهيم و آنگاه بشينيم و خدا را و ملت شريف ايران را شكر بگوييم.