حکایت قهر یک نماینده از دوستان هم کمیسیونی

کد خبر: ۵۰۸۷۹۲

تاریخ: ۲۴ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۱:۱۱

«ق. ج» یکی از نمایندگان مجلس از آن دسته نمایندگانی است که براي مطرح و برجسته شدن، در ماه‌هاي منتهي به انتخابات مجلس آتي به هر دري مي‌زنند تا خود را برجسته كنند؛ از ابراز آشكار ناراحتي نسبت به برخي رسانه‌ها كه چرا كارهاي او را –البته اگر كار مهمي كرده باشد- پوشش نمي‌دهند، تا تصميم به تغيير كميسيون در حاليكه تنها کمتر از يك سال از عمر مجلس نهم بيشتر باقي نمانده است!!

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

مجلس به عنوان عاليترين نهاد قانونگذاري و نظارت در كشور، تجمع افرادي است كه مردم آنها را برگزيده خويش دانسته‌اند تا پيگير دغدغه‌ها و مسائل آنها در سطوح منطقه‌اي، ملي و بين‌المللي باشند. مجلس شوراي اسلامي از آن رو خانه ملت ناميده مي‌شود كه در آن مسائل مهم مملكتي و كلان كشور بررسي شود؛ لذا با اين نگاه مي‌توان گفت مردم هيچگاه به چنين افرادي را انتخاب نكرده‌اند كه از اعتماد آنها و خزانه بيت‌المال براي شهرت يا منافع و مصالح شخصي سوءاستفاده كنند.

به گزارش خبرنگار ما، ولي متاسفانه گويي برخي در مجلس بار اين مسئوليت را درك نكرده‌اند و آن را محملي براي تسويه حساب شخصي مي‌دانند.

چهارشنبه قبل زماني كه ق. ج نماینده یکی از شهرهای خراسان در صحن علني مجلس از هيئت رئيسه خواست تريبون او را روشن كنند تا نكته مهمی را بگويد؛ شايد آن دسته از مردم حوزه انتخابيه‌اش كه صداي او را از پس امواج راديويي مي‌شنيدند، گمان مي‌كردند او مي‌خواهد از سقف چوبي و لرزان مدارس شهرش كه هر آن ممكن است بر سر كودكان و محصلان خراب شود، بگويد؛ يا از فرسودگي كلاس‌هاي بانه و سملقان. تصور مي‌كردند نماينده‌شان مي‌خواهد از بحران آب بگويد يا وضعيت كشاورزان يا جوانان بيكار منطقه. ولي او نسبت به اين موضوعات حساسيتي نداشت؛ مساله مهم براي او رویکرد خبرگزاری خانه ملت بود و طرح اين سوال كه چرا منويات او در اين رسانه منعكس نمي‌شود!

او همچنين در بخش ديگري از تذكر خود از تصميم روابط عمومي مجلس مبني بر محدوديت حضور خبرنگاران برخي از رسانه‌ها در پارلمان انتقاد مي‌كند و در اين رابطه تذكر مي‌دهد.

احساسي و بي‌منطق بودن حرف و سخن اين نماينده زماني روشن مي‌شود كه تنها دقايقي بعد مهرداد بذرپاش عضو هيئت رئيسه مجلس توضيح مي‌دهد كه این موضوع روز گذشته پیگیری شد و خبرنگاران اين رسانه‌ها طبق رویه قبلی در مجلس حضور دارند و مشخص می شود که آقای نماینده از اساس تذکری بی ربط داده است.

سخن اما، دفاع از عملكرد یک رسانه نيست؛ نكته اصلي، رصد فعاليت برخي نمايندگان است كه در ماه‌هاي منتهي به انتخابات مجلس آتي به هر دري مي‌زنند تا خود را برجسته كنند. از ابراز آشكار ناراحتي خود در مقابل پوشش رسانه‌اي‌شان –كه لابد توقع دارند، رسانه‌ها كارهاي نكرده آنها را هم منعكس كنند- تا تندروي‌هاي آشكار در مسائل گوناگون و انتقادهاي تند و تيز.

این نماینده براي مطرح و برجسته شدن خود، حتي پا را از اين فراتر گذاشت و در حاليكه تنها يك سال از عمر مجلس نهم بيشتر باقي نمانده است، تصميم به تغيير كميسيون گرفت!!

او پس از آنكه نتوانست اعتماد اعضاي كميسيون آموزش و تحقيقات مجلس را براي احراز مجدد پست سخنگويي جلب كند، درخواست كرد به كميسيون فرهنگي مجلس منتقل شود. به بیان دیگر این نماینده بعد از آنکه اعضای کمیسیون آموزش و تحقیقات عملکرد او را نپسندیدند و به او رای ندادند تمیم گرفت سال آخری کمیسیونش را تغییر دهد و به این ترتیب دلخوریش را بروز دهد.

در اینجا جای این سوال باقی است که آيا واقعا تصور و توقع این نمایندگان از رسانه‌ها و خبرگزاري‌ها اين است كه بي‌توجه به پيگيري و رصد منافع ملي و مصالح عمومي، صرفا خط تمايلات شخصي فرد يا افراد خاصي را دنبال كنند؟!

آيا حمله به ديوار كوتاه خبرنگار و اهالي رسانه يا بي‌توجه بودن به مسائل حوزه انتخابيه و پيگيري امور شخصي و سليقه‌اي، راه مناسبي براي جلب نظر مردم است!؟

با چنين رفتاري به نظر مي‌آيد بسیاری از نمایندگان مجلس نهم احتياج دارند تا به اين دوره از حضور در خانه ملت بسنده كنند زيرا نمايندگي صرفا كسب يك كرسي نيست، نياز به ازخودگذشتگي دارد و مناعت طبع، سعه صدر مي‌خواهد و بزرگ‌منشي. از كساني كه فقط دغدغه خود را دارند، چگونه مي‌توان انتظار داشت مسائل مردم برايشان مهم باشد ؟