ایده‌های ساده برای نجات زمین

کد خبر: ۵۰۷۰۳۶

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۲:۲۷

وقتی از محیط زیست و نجات زمین از بلایی که گریبانگیرش شده حرف می‌زنیم بیسیاری از ما یا ناامید می‌شویم یا فکر می‌کنیم باید شنل و چوب جادویی جادوگران را داشته باشیم و یا قدرت فوق تصور سوپرمن را.

اما واقعیت این است که اگر همه ما به وظایفی که در قبال مادر طبیعت داریم درست عمل کنیم و توصیه‌های هرچند پیش پاافتاده را انجام دهیم، خواهیم دید که دیگر نیازی به سوپرمن نیست و یا خود ما هر کدام یک جادوگریم؛ چون بر اساس همان مثل معروف، «قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود.» و اتفاقا بسیاری از جنبش‌های بزرگ زیست محیطی در دنیا توان خود را بر روی همین کارهای کوچک که در مقیاس جهانی قدرتی خارق‌العاده دارند متمرکز کرده‌اند.

اما قدم نخست در این راه افزایش آگاهی مردم در زمینه پشتیبانی از محیط زیست به عنوان عامل حیات خود آنان است؛ زیرا وقتی مردم به این باور برسند که وجود و زندگی آنها به سلامت محیطشان بستگی دارد، خود، همراهان این راه خواهند شد.

در این راستا خبرنگار "محیط زیست" ایسنا، به مناسبت روز جهانی محیط زیست، به مرور برخی اقدامات کوچک و ساده اما موثر پرداخته است، این اقدامات شامل صرفه‌جویی در مصرف کاغذ و استفاده حداقل از کیسه‌های پلاستیکی در شهر است.

انتشارات «مرکز» در نمایشگاه کتاب امسال به اقدام جالبی دست زده بود. این انتشارات برای خریداران خود به جای استفاده از کیسه‌های پلاستیکی به عادت سال‌های گذشته، از کیسه‌های پارچه‌ای استفاده کرد که روی آنها عبارت «حمایت از حیات وحش مسئولیتی همگانی است» نوشته شده بود. این اقدام می‌تواند از طرف سایر انتشارات هم مورد استقبال واقع شده و استفاده از پارچه به مرور جایگزین پلاستیک شود.

در شبکه اجتماعی فیسبوک نیز چندی پیش کمپینی با عنوان «به کیسه‌های پلاستیکی نه بگوییم» تشکیل شده بود. بانیان این کمپین از مردم خواسته بودند هرچه در توانشان هست از کیسه‌های پلاستیکی کمتری استفاده کنند. حالا در نظر بگیرید این رویداد با توجه به فراگیری شبکه‌های اجتماعی با گذشت زمان می‌تواند تاثیر خوبی بر دیدگاه افراد در جهت اقدامات زیستی بگذارد.

کتابفروشی «چتر» هم اخیرا اقدام جالبی انجام می‌دهد. این کتابفروشی در هر نوبت استفاده از دستگاه کارتخوان، به جای اینکه رسید خرید را دو بار برای فروشنده و مشتری چاپ کند، آن را یک مرتبه چاپ می‌کند و پس از بررسی آن با مشتری، رسید را برای خود برمی‌دارد. خود افراد هم می‌توانند در هنگام خرید در صورت عدم احتیاج، از گرفتن رسید خودداری کنند.

همچنین هنگام استفاده از دستگاه‌های خودپرداز می‌توان از گرفتن رسیدهای چاپی صرف نظر کرد. شاید به نظر برسد یک تکه کاغذ کوچک تاثیر چندانی بر صرفه‌جویی در مصرف کاغذ ندارد، اما همین اقدام در بلندمدت تاثیر زیادی خواهد گذاشت.

21 تیر ماه روز جهانی بدون نایلکس است که در سه سال اخیر در ایران هم به این اسم نامگذاری شده و اقداماتی هم در این روز انجام می‌شود. برای مثال در میادین میوه و تره‌بار در این روز استفاده از کیسه‌های قابل بازیافت جایگزین کیسه‌های پلاستیکی می‌شود. این اقدامی است که می‌توان در طول سال هم به آن توجه داشت.

اقدام دیگری که اخیرا مشتریان در خریدهای مختلف خود انجام می‌دهند، عدم استفاده از کیسه‌های پلاستیکی است. وقتی فردی برای خرید به سوپرمارکت یا مغازه‌ای می‌رود، اگر جنس‌های خریداری‌شده‌اش با دست قابل حمل باشد، می‌تواند از گرفتن کیسه پلاستیکی خودداری کند، این در حالی است که ممکن است خود فروشنده به دلیل تلاش برای جلب رضایت مشتری نتواند پیشنهاد استفاده کمتر از نایلون را بدهد. در این مورد یاد زنبیل‌های قدیمی مادربزرگها را هم می‌توان زنده کرد.

همچنین افراد می‌توانند با همراه داشتن کیسه‌های پارچه‌ای، خریدهای خود را انجام دهند. از این کیسه‌ها هم می‌توان مدت زمان بیشتری استفاده کرد و هم نیازی به استفاده یک بار مصرف از کیسه‌های پلاستیکی نیست که برای تجزیه تنها یکی از آنها چندین هزار سال زمان لازم است.

جداسازی زباله‌های خشک و تر نیز اقدامی موثر در جهت جلوگیری از آلودگی محیط زیست است.

چندین سال است که شهرداری‌ها هزینه‌ای را با نام بهای خدمات مدیریت پسماند(جمع‌آوری، حمل و دفع زباله) مسکونی، همراه با عوارض نوسازی و عمران شهری از خانواده‌ها دریافت می‌کنند. این هزینه‌ها سالانه از همه مردم دریافت می‌شود. این در حالی است که برخی افراد زباله‌های خشک خود را شامل کاغذ ، فلز و پلاستیک از زباله‌های تر جدا می‌کنند.

شهرداری می‌تواند از کسانی که طرح تفکیک را انجام می‌دهند به عنوان تشویق، هزینه کمتری دریافت کند یا این هزینه را دریافت نکند تا خانواده‌ها تمایل بیشتری به این کار نشان دهند.

در بعضی از خیابان‌های شهر هم سطل‌هایی جداگانه برای زباله‌های تر و پسماندهای خشک وجود دارد، هرچند تعداد این سطل‌های تفکیکی کم است، اما اغلب مردم بی‌توجه به این جداسازی، همچنان زباله‌ها را به صورت مخلوط دور می‌ریزند. علت این است که فرهنگ جداسازی بین مردم جا نیفتاده است. برای نهادینه شدن این فرهنگ باید از افراد کم سن و سال که دانش‌آموزان هستند شروع کرد. می‌توان از آنها خواست زباله‌های خشک خود را که بخش اعظم آن شامل کاغذ می‌شود به مدرسه بیاورند و این زباله‌ها از طریق مدارس به مراکز بازیافت داده شود.

همچنین رستوران‌ها و تولیدی‌ها که زباله‌های خشک قابل توجهی دارند باید ملزم به طرح تفکیک شوند، زیرا بیشترین زباله‌های پلاستیکی و کاغذی از کارخانه‌های تولیدی دریافت می‌شوند و جداسازی آنها هزینه بسیار زیادی دارد، درحالی که با جداسازی آنها در مبدا علاوه بر کاهش هزینه، می‌توان به بازیافت این اجسام کمک کرد.

این راه‌حل‌های به ظاهر کوچک، اقداماتی است که ممکن است به ذهن خیلی‌ از ما برسد تا قدمی برای حفظ محیط زیستی برداریم که زندگی خود و آیندگان ما در گرو آن است، اما تا وقتی این اقدامات در حد ایده بماند و به مرحله عمل نرسد، سودی نخواهد داشت. از همین امروز و در هفته محیط زیست، می‌توان از ایده‌های دیگران استفاده کرد و پیشنهادهای خود را در اختیار دیگران گذاشت تا ما هم نقشی در دفاع از محیط زیست داشته باشیم.

شما نیز می‌تواندی ایده‌های خود را با ما در میان بگذارید.