تبديل 10 ميليون روستايي به شهرنشين در 8 سال؛

اجراي غلط طرح هادي موجب تخريب اراضي شد

طرح هادي كه به منظور توسعه روستايي عملياتي شد، زمينه تخريب اراضي كشاورزي و تبديل آن به روستا را فراهم كرد. هرچند انتقادات به اين طرح به قدري زياد است كه در برنامه ششم منع توسعه سطحي به سمت مزارعه و باغات ديده شده است اما عضو هيات مديره انجمن توسعه روستايي معتقد است اين طرح ماهيتا با تخريب اراضي مناسباتي ندارد بلكه اجراي نادرست آن سبب بروز اين پديده در طول مدت اجراي طرح هادي شده است.

کد خبر: ۵۰۵۸۶۹

تاریخ: ۱۴ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۱:۵۹

ركن‌الدين افتخاري در گفتگو با تابناک اقتصادی با بيان اينكه طرح هادي نيز همانند طرح تفصيلي شهرها عمل مي‌كند، اظهار كرد: در اين طرح توسعه كالبدي در يك برنامه 10 ساله تعريف شده است. اگرچه توسعه سطحي نيز در قالب طرح هادي ديده شده است اما در واگذاري اراضي، نامي از اراضي كشاورزي برده نشده است، لذا تخريب‌هايي كه در قالب اين طرح اتفاق افتاده است، مي‌تواند ناشي از عملكرد مجريان آن باشد.

او متذكر شد: در اجراي هر قانوني مي‌تواند انحراف و فسادهايي ايجاد شود، لذا اينكه در طرح هادي در جهت توسعه روستايي تخريب اراضي صورت گرفته الزاما به معني نادرست بودن اين قانون نيست. بنابراين براي آنكه انحرافات را كم كنيم بايد بحث نظارت را قوت بخشيم.

افتخاري اما به ضعف‌هاي اين قانون نيز اشاره كرد و گفت: يكي از ضعف‌هاي طرح هادي تك الگويي بودن آن است. در اين طرح براي اشتغالزايي و توليد مناطق روستايي تنها يك الگو ديده شده در حالي كه مناطق مختلف كشور با اقليم متفاوت نياز به الگوهاي متناسب دارد و يك الگوي واحد نمي‌تواند در تمام مناطق قابليت اجرا داشته باشد. از اين رو مي‌بينيم كه در اين طرح به اهداف توليد و اشتغالزايي مورد نظر دست نيافته‌ايم.

وي در ادامه توضيح داد: يكي از مشكلات اين است كه با دستكاري‌هايي در سياست‌هاي كلان موجب گسترش شهرها شده‌ايم. ما از سال 84 تا 92، رقمي نزديك به 10 ميليون نفر از جمعيت روستايي را شهرنشين كرده‌ايم؛ آنهم در قالب تبديل روستاها به شهر. اين ميزان گسترش شهرها نيز به صورت غيرطبيعي رخ داده چراكه اگر اين توسعه در حالت طبيعي پيش مي‌رفت به طور حتم با ارقامي كمتر از آنچه امروز شاهد هستيم روبرو بوديم.

افتخاري اين موضوع را آنجا تاسف آور مي‌داند كه وقتي روستايي را تبديل به شهر مي كنيم؛ انگيزه افراد براي ادامه فعاليت‌هاي كشاورزي كاهش مي‌يابد و تمايل به برقراري زندگي شهري جايگزين آن مي‌شود؛ اين يعني تبديل روستا به مصرف كننده.