گرد فراموشی بر «پرونده فساد در فوتبال» و حال این روزهای فوتبال ما

شاید اگر نمایندگان مجلس به وظایف قانونی خود بهتر و بموقع عمل ‌و بدون تساهل و تسامح، گزارش فساد در فوتبال را با شفافیت قرائت می‌کردند، کار به جایی نمی‌رسید که حالا همه دست به کار شوند و ماجرای تبریز را حل کنند.

کد خبر: ۵۰۲۹۰۹

تاریخ: ۰۳ خرداد ۱۳۹۴ - ۱۳:۲۱

روز گذشته، حمید رسایی در وب سایت شخصی خود از «نقش سران فتنه در حادثه ورزشگاه تبریز» نوشت. در روزهایی که فوتبال و ورزش ایران از اتفاقات تلخ رخ داده در هفته پایانی لیگ بر‌تر شرمسار است، آقای نماینده مردم برداشت خودش را از این ماجرا نوشته و اتفاقات ورزشگاه تبریز را با ماجرای انتخابات سال ۸۸ و حوادث بعد از آن مقایسه کرده است. این نحوه مقایسه در خصوص اتفاقات تبریز در حالی از سوی مسئول پرونده فساد در فوتبال ارائه می‌شود که در یک سال و نیم گذشته، خیلی‌ها منتظر ارائه گزارش کمیسیون اصل نود در خصوص فساد در فوتبال ایران هستند؛ گزارشی بر خلاف ادعا‌ها تا کنون ارائه نشده است.

به گزارش «تابناک»، حمید رسایی، نماینده مردم تهران یکی از نواب رئیس کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی است و در این کمیسیون چیزی بیش از یک سال است که پرونده فساد در فوتبال ایران را در دست بررسی دارد. اوایل مهرماه سال ۱۳۹۲ بود که بعد از اتفاقات بازی پرسپولیس و سپاهان در لیگ سیزدهم مجلس شورای اسلامی به اتفاقات فوتبال ایران ورود و مسئولیت پرونده را نه به فراکسیون ورزش که به کمیسیون اصل نود واگذار کرد. همین واگذاری پرونده به کمیسیون اصل نود موجب شد تا خیلی‌ها امیدوار باشند بعد از تحقیق و تفحص‌های مجلس، سرانجام تکلیف این پرونده و حواشی همیشگی فوتبال ایران مشخص شود.

مجلس هم البته در آن زمان شخصیت‌های مختلف ورزشی را در سمت‌ها و جایگاه‌های مختلف فراخواند و مجموعه گزارش‌های مفصلی از این ماجرا تنظیم کرد؛ اما هرچه جلو‌تر رفتیم، تنها و تنها وعده نمایندگان را برای قرائت گزارش فساد در فوتبال شنیدیم و گزارشی ندیدیم.

اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۹۳ بود که محمدعلی پورمخبر، نماینده مردم کبودرآهنگ در مجلس شورای اسلامی و رئیس کمیسیون اصل ۹۰ از نهایی شدن گزارش پرونده فساد در فوتبال خبر داد، ولی زمان ارائه آن را به بعد از جام‌جهانی و بازگشت تیم ملی فوتبال ایران از برزیل عنوان کرد. بعد از جام‌جهانی قرائت گزارش بار دیگر در هاله‌ای از ابهام رفت تا در شهریورماه و در آستانه بازی‌های آسیایی اینچئون هم اعلام شد ‌این گزارش بعد از این بازی‌ها قرائت خواهد شد.

کمی بعد از بازی‌هایی آسیایی اینچئون و در بیستم آبان ۱۳۹۳، محمد علی‌پور مختار بار دیگر به ‌ایرانا از نهایی شدن گزارش فساد در ورزش تا دو هفته آینده‌اش خبر داد و گفت: «کار‌شناسان در حال نهایی کردن گزارش‌های مربوط به پرونده فساد در فوتبال هستند و گزارش نهایی این پرونده تا دو هفته آینده آماده می‌شود تا در کمیسیون مطرح شود‌»؛ اما این اتفاق هم رخ نداد تا در ۲۳ اردیبهشت امسال بار دیگر و این ‌بار از سوی حمید رسایی این حرف را بشنویم که گزارش قرار است در کمیسیون مطرح شود. او در این زمینه به باشگاه خبرنگاران جوان گفت: «طبق برنامه قرار بود ‌گزارش ۶۰ صفحه‌ای پرونده فساد در فوتبال در کمیسیون اصل ۹۰ مطرح شود، ولی این گزارش هفته آینده در کمیسیون اصل ۹۰ خوانده می‌شود‌».

حالا نزدیک به بیست ماه از زمان مطرح شدن این ماجرا در مجلس شورای اسلامی می‌گذرد و ما در این میان تنها مصاحبه‌های فراوان نمایندگانی را در این خصوص؛ پرونده‌ای که بعد از بازی پرسپولیس و سپاهان در فصل قبل به جریان افتاد و در یک سال اخیر بار‌ها و بار‌ها اعلام شد که گزارشش آماده قرائت است، اما هر بار این اتفاق رخ نداد. مجلسی‌ها آنقدر گزارششان از فساد در فوتبال ایران را قرائت نکردند تا فساد از در و دیوار ورزش کشورمان بیرون زد و چهره زشتش را به همه عیان نمود و حالا همه مانده‌اند چه کسی را ‌‌مقصر معرفی کنند.

کافی است اخباری را در همین چند روز اخیر در فوتبال کشورمان منتشر شده را مرور کنید تا در جریان عمق فاجعه قرار بگیرید. یک مربی لیگ برتری سه امتیاز حساس یک بازی را به یک تیم دیگر می‌فروشد و به‌جایش یک ویلا در شمال می‌گیرد. حسین عسگری، رئیس دپارتمان داوری و یکی از اولین قربانیان ماجرای تبریز پس از برکناری‌اش از اعمال فشار برای چینش داور‌ها در هفته پایانی سخن می‌گوید. «آقایان باید خودشان بیایند و بگویند چرا وقتی من محسن ترکی را انتخاب کردم، او را برداشتند و گفتند فغانی به تبریز برود». مدیر عامل یکی از تیم‌های لیگ یک اسناد مراودات مالی مشکوک بین برخی تیم‌ها را منتشر می‌کند. اساسا کل لیگ یک به خاطر ابهامات فراوان و اتهامات زیادی که در این فصل به آن وارد شده این روز‌ها زیر سؤال است. از این دست اخبار البته کم نیست اما این چند فقره فقط به یک هفته گذشته اختصاص دارد.

فساد در فوتبال ایران اما همیشه در حد زمزمه و شایعه و حدس و گمان بود؛ اما بعد از ماجرای بازی سپاهان ـ پرسپولیس و داستان «کارت به کارت» این ماجرا کمی رنگ واقعیت به خود گرفت و احکام محرومیتی‌ هم در‌‌ همان زمان صادر شد. در‌‌ همان اثنا بود که مجلس شورای اسلامی هم به این ماجرا ورود کرد و پرونده بررسی وضعیت فساد در فوتبال ایران را کلید زد. مسئولیت این پرونده در کمیسیون اصل نود به حمید رسایی سپرده شد و همه منتظر بودند تا ببیند سرانجام ورود مجلس به این ماجرا به کجا ختم می‌شود؛ اما از این کمیسیون و این پرونده فقط و فقط مصاحبه‌های مختلف بیرون آمد و حتی یک برگه از این گزارش را هم کسی ندید. نمایندگان مجلس درگیر در این پرونده در یک سال اندی گذشته هرازگاهی در این خصوص اظهار نظر کردند، ولی هیچ ‌گاه گزارش اصلی را قرائت نکردند. این مسأله تا جایی ادامه پیدا کرد که فاجعه هفته آخر لیگ رخ داد و حالا همه به دنبال این هستند که مسأله یک جوری رفع و رجوع کنند.

شاید اگر نمایندگان مجلس و در صدر آن‌ها حمید رسایی به وظایف قانونی خود بهتر و بموقع عمل می‌کردند و بدون تساهل و تسامح گزارش مذبور را با شفافیت تمام و بدون ابهام در صحن مجلس قرائت می‌کردند و مقصران و متهمان را رو‌سیاه می‌کردند، کار به جایی نمی‌رسید که حالا همه دست به کار شوند و ماجرای تبریز را حل کنند و مهم‌تر از آن این لکه ننگین را از چهره ورزش کشور پاک کنند.