نگاه شما: تصمیم هایی که می گیریم

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۵۰۰۱۴۶

تاریخ: ۲۷ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۱:۱۶

محمّد احمدوند – مدرّس دانشگاه و آموزش و پرورش: 1- برای کمک به تیم فوتبال تمام قوانین کشور را زیر پا می گذاریم و اجازه می دهیم نه یک سرباز فراری بلکه یک سرباز که جعل مدارک کرده است به راحتی در تیم ملّی بازی کند. اینها در حالی است که داعیه فرهنگی بودن و پایبندی به اصول اخلاقی گوش همۀ  ما را کر کرده است و به همین دلیل هم خانم نماینده ای که هنوز فیلمی را ندیده است به عنوان مخالف پخش فیلم به صدا و سیما می آید و حرف می زند و به همین دلیل خواننده های خوب کشورمان (حتّی خواننده ای مثل سالار عقیلی) را سرخورده می کنیم و کنسرت های مجوزدار و قانونی آنها را به راحتی لغو می کنیم!؟  تیم هم که در همان مرحله گروهی حذف می شود و بازی با بوسنی هم یکی ازبدترین بازیهای ما می شود. فکر می کنید کسانی که نه تنها از خدمت به کشور خود فراری هستند بلکه دست به فریب و جعل می زنند جز به خود فکر می کنند؟ گول نخورید. اگر این سرباز فراری جلوی آرژانتین خوب بازی کرد قصدش خدمت به کشور نبود. می خواست خودی نشان بدهد تا قیمتش در چشم شیوخ خلیج فارس بالاتر برود. حالا هم بدون اینکه به کشور برگردد دارد به همۀ ما و به همۀ جوانهایی که مجبورند سربازی بروند می خندد و دلارهای نفتیش را در آن طرف آبهای خلیج فارس می گیرد. حالا ما مانده ایم و یک تیم حذف شده و خیل جوانهایی که از خود می پرسند چرا قوانین برای آدمهای خاص قابل دور زدن است و ناامیدی که از پیدا نکردن جواب منطقی برای این سئوال به آنها دست می دهد. ما حرمت قانون را برای هیچ از دست دادیم. تصمیم هایی که ما می گیریم عواقب دارند. به همین سادگی.

2- وقتی برای گرفتن ارز دولتی (300 دلار) به بانک مراجعه کردم کارمند بانک گفت برای ارمنستان باید حتماً از سفارت این کشور ویزا بگیرید وگرنه این ارز به شما تعلق نمی گیرد. گفتم امّا برای سفر به این کشور لازم نیست به سفارت مراجعه کنید و ویزا در مرز صادر می شود. گفت بخشنامه همین است و البته بخشنامه ای را که بزرگان! صادر کرده بودند به من نشان داد. خیلی جالب است در حالی که تعداد کشورهایی که به ملّتی  بدون ویزا اجازه ورود می دهند یا در مرز ویزا صادر می کنند نشانه اقتدار یک ملّت است مسئولین کشور ما فقط برای اینکه کار را برای مردم سخت کنند تا آنها قید 300 دلار ارز دولتی را بزنند (کاری که من هم کردم) از مردم می خواهند بروند سر صف و وقت و حرمت خود را حرام کنند!؟ یعنی خودمان داریم به اقتدار کشور خودمان لطمه می زنیم! تصمیم هایی که ما می گیریم عواقب دارند. به همین سادگی.

3- در بخشنامه های مختلف آموزش و پرورش مثل معلم نمونه امتیاز تألیف بین نویسندگان تقسیم می شود. یعنی اگر مقاله ای 6 امتیاز داشته باشد و سه نویسنده، به هر نویسنده 2 امتیاز می رسد. این تصمیم که به نظر می رسد از طرف یک ذهن ناآگاه به پژوهش و مقاله نویسی (همانطور که از تصمیم بر دادن امتیاز بسیار بالا به مقالات کنفرانسها در مقایسه با چاپ در مجلات آکادمیک و یا دادن امتیاز بسیار پائین به تألیف کتاب یا محدودیت قائل شدن برای تعداد مقالات علمی-پژوهشی معلوم است) گرفته شده است کاملاً خلاف اصول آکادمیک و غیر عقلانی است. در دانشگاهها وقتی سه نویسنده مقاله ای را بنویسند به نفر اول 60 درصد امتیاز و جوایز مالی، و به نفرات دوم و سوم هرکدام 30 درصد امتیاز را می دهند که جمع آن می شود 120 درصد. پیام ساده است: چون کار گروهی انجام داده اید 20 درصد جایزه می گیرید. حالا در آموزش و پرورش پیام این است: تنهایی کار کنید چون مجبورید کلّ امتیازات را با دیگران تقسیم کنید. خوب من تا جایی که به یاد دارم یکی از اهداف مهم تعلیم و تربیت باید آموزش کار گروهی و مشارکت اجتماعی باشد. نتیجه این کار آموزش و پرورش که دو سالی است باب شده این است که فردگرایی و خودخواهی در بین معلمان بیشتر شده است. تصمیم هایی که ما می گیریم عواقب دارند. به همین سادگی.

4- دولت از مردم می خواهد به خاطر کشور و همکاری با دولت،  داوطلبانه از گرفتن یارانه انصراف دهند تا دولت بتواند  طرحهای بهداشتی و اجتماعی خود را عملی کند. طرح شکست می خورد چون اعتمادی بین دولت و مردم وجود ندارد، چون مردم ما عادت کرده اند فقط به فکر خودشان باشند، چون تصمیماتی که دولتهای مختلف گرفته اند آنها را به این نتیجه رسانده است. نمونه اش همین تردید دولت در حذف یارانۀ ثروتمندان است. این حذف نکردن بیشتر دلیل سیاسی دارد تا فنی امّا عواقب بدی هم دارد. شاید تعداد کمی از یارانه بگیران ثروتمند امّا خودخواه از این کار دولت خوششان بیاید امّا گرانی های پی در پی و فشارهای ناشی از پرداخت این مبلغ عظیم که می توانست در جهت منافع عمومی به کار برود تعداد بسیار بیشتری از اقشار دیگر را از این دولت ناامید خواهد  کرد تا موقع رأی دادن تردیدهای جدّی درباره صلاحیت عملی و علمی این دولت داشته باشند. تصمیم هایی که ما می گیریم عواقب دارند. به همین سادگی.

5- نوبخت، سخنگوی دولت، خیلی مبهم اشاره می کند قرار است حقوق معلمان افزایش پیدا کند و بلافاصله طرح رتبه بندی معلمان را پیش می کشد و توضیح بیشتری هم نمی دهد. وزیر آموزش و پرورش اعلام می کند قرار است بین 160 تا 600 هزار تومان در قالب همین طرح به حقوق معلمان اضافه شود. معاونین مختلف وزیر عدد را بین 180 تا 200 هزار تومان اعلام می کنند که البته با تقسیم بودجۀ اختصاص داده شده توسط دولت بر تعداد معلمان معلوم می شود این عدد درست تر است، مبلغی که دردی از دردهای معلمان دوا نخواهد کرد. همۀ اینها را هم به شش ماه بعد حواله می دهند!! برخی معاونین هم از پرداخت دیون و معوقات معلمان تا پایان هفتۀ معلم می گویند که البته در حالیکه به پایان اردیبهشت نزدیک می شویم هنوز دیون بسیاری پرداخت نشده است! در روزنامه ها و صدا و سیما  14 درصد اضافه حقوق معلمان را در بوق و کرنا می کنند، چند بار قبل از عید و چند بار بعد از عید، همان اضافه حقوقی که به تمام کارمندان اضافه شده (شاید هم مال آنها بیشتر باشد). هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده است امّا بازار عکس العمل نشان می دهد و بعضی کاسبان بی انصاف که دیگر حبیب خدا نیستند قیمتهای خود را بالا می برند! واقعاً چرا مسئولین دوست دارند این همه در رسانه ها باشند؟ آیا به عواقب رفتارها و حرفهای خود فکر می کنند؟ آن هم کاری که انجام نشده است!؟ جالب اینجا است که حتّی اگر همه این وعده وعیدها محقق شود دردی از معلمان دوا نخواهد کرد. تصمیم هایی که ما می گیریم عواقب دارند. به همین سادگی.

6- در دولتهای قبل سدسازی به سرعت رو به افزایش نهاد. متخصصین بسیاری هشدار دادند سدسازی بی رویه بر اکوسیستم مناطقی که در آنها سد ساخته می شود تأثیر منفی خواهد داشت امّا کسی گوش نکرد. حالا اعلام می کنند میزان هدررفت آب در این سدها بخصوص از طریق تبخیر و هرز روی  هنگام انتقال بسیار زیاد است و اگر هزینه بعضی از این سدها صرف بازسازی کانالهای انتقال آب موجود یا اصلاح آب خیزداری مناطق  و هدایت آب به سفره های زیرزمینی می شد وضعیت آب ما به این بدی نبود، خشکسالی کمتر بود، تالابها و حوضچه های آب و دریاچه ها خشک نمی شد و گرد و غبار کمتری هم داشتیم. کار به جایی رسیده است که حتّی پیشنهاد خراب کردن بعضی از سدها هم داده شده است!!؟ راستی چه کسی پاسخگوی تصمیمات غلط و تصمیم گیریهای فاقد کارشناسی است؟ آیا مسئولین دخیل در این تصمیم گیریها مورد پیگرد و بازخواست قرار خواهند گرفت؟ چه کسی جوابگوی بیماریهای ناشی از گرد و غبار و رنجی است که مردم تحمل می کنند؟ تصمیم هایی که ما می گیریم عواقب دارند. به همین سادگی.

اینها نمونه هایی از تأثیراتی است که تصمیم های ناپخته مسئولین بر جامعه می گذارد. بعضی تصمیم ها تأثیراتی شدید ایجاد می کنند، درست مثل نحوۀ اجرای کنکور که نحوۀ درس خواندن بچه ها و درس دادن معلمها را تغییر داده است و از آموزش اصولی به سمت آموزش تست زنی برده است و والدین و بچه ها را در استرسی دائمی قرار داه است. بعضی تصمیم ها هم تعداد کمتری را تحت تإثیر قرار می دهند مثل قوانین مربوط به جذب استعدادهای درخشان در مقاطع بالاتر تحصیلی که جایگزین سهمیۀ مخصوص دانشجویان ممتاز شده است و البته عملاً تحت تأثیر سلیقۀ  مسئولین دانشگاههای مختلف شبهه های جدّی دربارۀ آن وجود دارد. نکته این است که می توان با تصمیمات درست موجی از رفتارهای درست ایجاد کرد و با تصمیمات غلط موجی از رفتارهای نادرست را شیوع داد. تصمیم هایی که ما می گیریم عواقب دارند. به همین سادگی.