آیا اصولگرایان برای حفظ ریاست جمهوری تدبیری می اندیشند ؟!

امیرعلی امیری

کد خبر: ۴۹۸۴۸

تاریخ: ۰۸ خرداد ۱۳۸۸ - ۱۶:۲۳

مدت‏ها قبل از ورود به فضای انتخاباتی ریاست جمهوری و در اوج استقبال‏های مردمی از سفرهای دور دوم استانی هیات دولت و در فضایی خالی از هرگونه رقابت، برخی احزاب اصولگرا، در تحلیلی نه چندان واقع گرایانه، با وجود عدم رضایت از عملکرد، رفتار، تیم، نگرش‎ها، برنامه‏ها و توانایی دولت نهم جهت پیشبرد اهداف کشور و به منظور جلوگیری از تجزیه آرای اصولگرایان، آن هم در شرایطی که از جانب اصلاح‏طلبان خاتمی اعلام کاندیداتوری کرده بود و با توجه به اینکه می‏دانستند احمدی‏نژاد هم به هیچ قیمتی از کاندیدا شدن صرف نظر نمی‏کند، به این جمع‏بندی رسیدند که از کاندیداتوری احمدی‏نژاد به عنوان گزینه واحد اصولگرایان، حمایت نمایند.

هرچند در اصلی‏ترین تشکل‏های اصولگرا، یعنی جامعه مدرسین حوزه علیمه قم و روحانیت مبارز تهران، اکثریت آرای لازم جهت حمایت از احمدی‏نژاد به دست نیامد و بعضی از تشکل‏های دیگر نیز با این تصمیم همراهی نکردند اما تلاش برای جلوگیری از ثبت نام کاندیدای اصولگرای دیگر نیز مکمل این تصمیم گردید و در نهایت به جز محسن رضایی که با تحلیلی متفاوت به آینده آرایش انتخاباتی می‏نگریست، از طیف اصولگرا، فرد دیگری برای کاندیداتوری ثبت نام نکرد. ضمن اینکه در اردوگاه اصلاح‏طلبان نیز خاتمی کناره گیری کرد و میرحسین موسوی به همراه مهدی کروبی نفرات نهایی ثبت نام کننده گردیدند.

با ورود رقبای انتخاباتی در میدان رقابت و اتفاقاتی که از ابتدای سال 88 به وقوع پیوست، به خصوص موضع گیری مقام معظم رهبری و برطرف کردن شبهه ناشی از تفسیر جعلی بیانات رهبری در حمایت از دولت که در سخنرانی مهم ابتدای سال مشهد مقدس ایشان مطرح گردید که فرمودند: "بنده یک رای دارم، آن را در صندوق می‏اندازم، به یک نفر رای خواهم داد، به هیچ‏کس دیگر هم نخواهم گفت که به کی رای بدهد و به کی رای ندهد. این تشخیص خود مردم است. بنده گاهی از دولت حمایت می‏کنم، دفاع می‏کنم ولی بعضی سعی می‏کنند برای این کار معنای نادرستی جعل و ابداع کنند، در حالی که من همیشه از دولت‏ها دفاع می‏کنم."، محدود شدن فضای تبلیغاتی رسانه ملی در تبلیغ دولت و توسعه یافتن انتقادات از عملکرد دولت نهم و شاید هم تاثیر سوء ناشی از بستن فضای انتخاباتی به روی سلیقه‏های متفاوت اصولگرایی و عدم اعتقاد قلبی حامیان صوری از احمدی‏نژاد، به تدریج، موجبات سیر نزولی آرای احمدی‏نژاد را در افکار عمومی فراهم آورده است، تا امروز که حدود دو هفته به برگزاری انتخابات باقی مانده و برنامه‏های تبلیغاتی صدا و سیما نیز آغاز شده است و برای اولین بار رئیس دولت نهم، که تاکنون بدون هیچ حریفی در صدا و سیما ظاهر می‏شد و تقریباًٌ هرگونه نقدی نسبت به وی، در رسانه ملی طرح نمی گردید در برابر رقبایی در قامت کاندیدای ریاست جمهوری قرار گرفته است و مورد نقد قرار می گیرد.

تاثیر این حوادث آن چنان زنگ هشداری را برای اصولگرایان به صدا درآورده که نشنیدن و تدبیر نکردن برای مقابله با آن، می‏تواند خطر از دست دادن کرسی ریاست قوه مجریه برای اصولگرایان را به ارمغان آورد.

شتاب زده عمل کردن برخی اصولگرایان و برخورد تسلیمی در برابر تصمیم احمدی‏نژاد مبنی بر کاندیداتوری مجدد، نشان از سیر نزولی کیفیت تصمیم گیری در اردوگاه اصولگرایان از انتخابات شورای شهر دوم به بعد داشته که تنگ نظری‏ها و تک روی‏ها مرتباً بر این فرآیند تاثیرگذار بوده است و می‏توان گفت در این انتخابات، تنها یک نفر تصمیم گیر و مابقی منفعل در برابرش قرار گرفته‏اند.

برآوردها نشان می‏دهد که در روزهای آینده ممکن است اصولگرایان با همان مشکل دوره نهم انتخابات مواجه شوند که هر سه کاندیدای اصولگرا، در معرض تهدید جدی کمبود آراء قرار گرفتند و موجب شد در 48 ساعت آخر فرصت تبلیغاتی شبکه تبلیغی قالیباف که مورد حمایت بخش اصلی اصولگرایان بود، به سمت احمدی‏نژاد که اقبال مردمی بیشتری را جذب کرده بود، گردش کنند و در نتیجه احمدی‏نژاد در دور اول توانست با اختلاف کمی نسبت به کروبی نفر دوم شود.

این اقدام دقیقه 90 در اردوگاه اصولگرایان، موجب حضور احمدی‏نژاد در دور دوم گردید و سرنوشت محتوم دور دوم این بود که هرکس در مقابل هاشمی رفسنجانی، امید پیروزی نهایی را داشت که همین اتفاق هم افتاد اما در این دوره شرایط به سمتی در حال شکل‏گیری است که برخلاف تصور اولیه، احمدی‏نژاد به هیچ وجه کاندیدای پیروز دور اول انتخابات نخواهد بود و با فرض اینکه بتواند به دور دوم راه یابد، سرنوشتی مشابه هاشمی رفسنجانی در دور دوم انتخابات دور نهم را خواهد داشت.

لذا چنانچه اصولگرایان تدبیری اتخاذ نکنند و راه حلی برای برون رفت از این بن بست نیابند، باید منتظر استقرار کاندیدای اصلاح طلبان در کرسی ریاست جمهوری باشند که نه تنها برای کشور دستاوردی نخواهد داشت، بلکه یک دوره حداقل 4 ساله عقبگرد و تشدید منازعات داخلی را پیش رو خواهیم داشت و این میدان آزمایشی برای نشان دادن قدرت تصمیم گیری شجاعانه، واقع‏گرایانه و مدبرانه برای بزرگان اردوگاه اصول‏گرا خواهد بود که باید شاهد باشیم در روزهای باقیمانده چه خواهد شد.