قطبي: گل اول را بزنيم، كار كره‌ تمام است

کد خبر: ۴۹۸۲۳

تاریخ: ۰۸ خرداد ۱۳۸۸ - ۱۳:۱۸

سرمربي تيم ملي فوتبال گفت: اگر گل اول را در پيونگ يانگ بزنيم، كره‌شمالي تمركزش را از دست مي دهد.

افشين قطبي سومين مربي ايران از روز بازي با عربستان تا به حال است. بسياري به او اميدوارند چون با نام هاي بزرگ كار كرده و در دو جام جهاني حضور داشته است. او با بحث آناليز ويدئو بازي ها وارد كره شد و در سال 2007 توانست تا سمت كمك مربي بالا بيايد.
در كره جنوبي مردم او را دوست دارند چون بخشي از موفقيت بزرگ سال 2002 بوده است. كره اي ها مي گويند او ما را ياد خاطرات خوبي مي اندازد. قطبي تلاش مي كند تا همين ذهنيت را اين بار در مقام سرمربي در ايران بسازد.

سرمربي تيم ملي ايران مصاحبه اي را با سايت كنفدراسيون فوتبال ايران انجام داده كه آن را در زير مي خوانيم:

*شما وقتي به ايران فراخوانده شديد كه فوتبال با نااميدي همراه بود. براي تغيير اين شرايط چه برنامه اي داريد؟
سعي كردم حس اتحاد به وجود بياورم. سعي كردم به همه مربيان بازيكنان، طرفداران و باشگاه احترام ويژه اي نشان بدهم. ما به حمايت همه احتياج داريم و بايد نزديك تر باشيم. الان هم تلاش مي كنم همه احساس كنند يك تيم دارند؛ يك تيم كه متعلق به خود آنها است.

*البته افشين قطبي محبوبيت قابل ملاحظه اي در بخشي از طرفداران هم دارد، اما يك شكست در كره شمالي مي تواند همه چيز را عوض كند. آماده روزي هستيد كه طرفداران از شما رو گردان شوند؟
بايد از لحاظ ذهني آماده باشيم. ما فقط مربي و بازيكن نيستيم. منظورم رسانه ها و طرفداران و اهالي فوتبال هم هست. گرفتن حداقل 6 امتياز ضروري است. 270 دقيقه بازي داريم نه فقط 90 دقيقه برابر كره شمالي. كارمان در پيونگ يانگ تمام نمي شود. آنجا ديدار مرگ و زندگي نخواهد بود پس بازي ادامه خواهد داشت و بايد ظرفيت خود را بالا نگه داريم.

*اين داستان مي تواند به پلي آف هم بكشد.
اميدوارم كار را در همين گروه تمام كنيم، اما خودمان را براي هر دو بازي در پلي آف آماده كرده ايم و نگراني نداريم. من هم ازبكستان را مي شناسم كه ممكن است تيم سوم گروه يك شود و هم نيوزلند را. با تمريناتي كه در تهران داشتيم خيلي اميدوارم و ذهنيت مثبتي دارم.

*اگر در هر صورت ايران به جام جهاني 2010 نرسيد در ايران خواهيد ماند؟
تا روزي كه فدراسيون فوتبال و ميليون ها طرفدار بخواهند در خدمت تيم ملي خواهم بود. كار در فوتبال ايران برايم افتخار است.

*ادامه همكاري شما به طور رسمي منوط به چه چيزي شده است؟
من و فدراسيون فوتبال ايران خيلي سريع به توافق رسيديم. البته فكر آينده را هم كرده ام. قرار است وقتي بازي هاي انتخابي تمام شد بنشينيم و با فدراسيون صحبت كنيم و شايد تا يكسال ديگر همكاري را تمديد كنيم.

*يكي از دلايل اميد طرفداران به شما تجربه كار با مربيان بزرگ است. مي شود بگوييد گاس هيدينگ در تيم كره جنوبي به طور خاص چه تاثيري روي شما داشته است؟
او در شرايط سختي كره جنوبي را در سال 2002 به مقام چهارم جام جهاني رساند. تمركز هيدينگ در كار فقط روي كارهاي تاكتيكي نيست. او در آن زمان ايده ايجاد گروه هاي قوي پزشكي، فني و رسانه را به تيم ملي آورد. هيدينگ هوش بالايي دارد و از هر فرصتي براي پيشبرد كارها استفاده مي كند؛ حتي سر صبحانه و شام. نكته اصلي كار او ايجاد فضاي مثبت در تيم است تا تمركز همه روي برنامه ها باشد. هيدينگ مي داند چگونه اتمسفر خوبي درست كند.

*هنوز با هيدينگ در تماس هستيد يا مي توانيد مشورتي از او بگيريد؟
من تماسم را نه فقط با هيدينگ كه با بقيه همكاران سابقم حفظ كرده ام. هنوز به ادووكات، پيم وربيك ( مربي استراليا)، استيو سمپسون ( مربي سابق آمريكا) و ديگران ايميل مي زنم و ارتباط دارم.

*يكي از مشكلات فعلي ايران گلزني است. احتمالا شما با همين مشكل را در كره جنوبي هم داشته ايد. آنها سال هاست كه گلزن خطرناك ندارند. شايد " آن " در 2002 كمي متفاوت باشد. هيدينگ چه روشي براي حل اين مسئله در جام جهاني 2002 داشت؟
اين مشكل كره جنوبي تنها نيست. كره شمالي و ژاپن هم تا حدي همين مسئله را دارند. به نظرم آنها در يك سوم آخر زمين دچار استرس مي شوند. از ترس اشتباه كردن در پاس ها و ضربات آخر ضعيف كار مي كنند. خيلي از پاس هاي گل دقت شان از بين مي رود. فكر مي كنم حضور مربيان خارجي سال هاي اخير در ژاپن و كره جنوبي و تمرينات متفاوتشان اين مشكلات را كمتر كرده است.

*مشكل فوتبال ايران نبود گلزن است يا مسئله رواني؟
هيچكدام. مشكل گلزني ايران ميدان نديدن گلزن هاي متفاوت در سال هاي اخير است. به اندازه كافي گلزن فوق العاده تربيت نشده است، اما بايد بگويم كه كيفيت مهاجمان ايراني با شرق آسيا خيلي فرق دارد. ايراني ها از موقعيت صفر به گل مي رسند و نبوغ خاصي دارند.

*حالا كه به گذشته فكر مي كنيد مشكل تيم ملي در بازي هاي قبلي را در چه چيز مي بينيد؟
نمي خواهم درباره گذشته صحبت كنم. اجازه بدهيد در گذشته جا نمانيم. ايران پتانسيل بالايي دارد. ايران حتي به جام جهاني 2006 هم رسيد، اما بازهم حداكثر توانش را نشان نداد. بگذاريد به آينده و موفقيت هاي بزرگتر فكر كنيم.

*شما تا پايان جام ملت هاي 2007 با كره بوديد. اين شناخت شما از آنها چه كمكي به ايران مي كند؟
من و وربيك بعد از جام جهاني 2006 بازيكنان جوان تري به تيم آورديم تا براي بازي هاي آسيايي دوحه 2006 و المپيك 2008 آماده شويم. من خودم كيم سون يو كه شماره 16 مي پوشد را از اف سي سئول به تيم ملي آوردم. خيلي از آنها اينك بازيكنان ثابت هستند. آنها را با تاكتيك هاي جديدي آشنا كرديم كه به عنوان برنامه هاي تيم كره جنوبي جا افتاده است.

*البته از سال 1999 در آن كشور زندگي كرديد. خود كره اي ها اعتراف مي كنند كه شما آنها را خيلي خوب مي شناسيد.
براي همين با فرهنگ و طرز تفكرشان خوب آشنا هستم. مي دانم كه در شرايط مختلف بازي چطور فكر مي كنند و چه احساسي دارند. البته كره جنوبي 6 بار به صورت مداوم به جام جهاني رفته و تجربه فوق العاده اي دارد. اميدوارم بازي در سئول آن قدرها مشكل نباشد و تكليف صعود آنها تا آن روز روشن شده باشد.

*اما اين تجربه در مورد كره شمالي نزديك به صفر است. جام جهاني فقط بخشي از خاطره آنها است و بس. چه نظري در اين زمينه داريد؟
براي همين زير فشار زيادي هستند. آنها در فوتبال همان تفكرات سنتي جنوبي ها را دارند. ما در بازي هاي دوحه آنها را در يك چهارم 3 بر صفر برديم. فكر مي كنم با خوردن يك گل در زمين خودي تمركزشان مختل شود. مي دانم كه آنها در پيونگ يانگ اگر يك گل عقب بيفتند چه حالي پيدا مي كنند. مقابل تماشاگراني كه دارند. اميدوارم بتوانيم زودتر گل اول را بزنيم.