مرور روزنامه‌های پنجشنبه هفدهم اردیبهشت؛

چه کسی این سخنرانی‌ها را برای روحانی می‌نویسد؟/ «جنتی کم آورد!»/ روایت کولایی از حادثه شیراز/ برداشت ولایتی از بیانات رهبری در‌باره مذاکره

بیانات رهبر انقلاب در‌باره مذاکرات هسته‌ای تیتر اول بیشتر روزنامه‌های آخر هفته است. اکران یک فیلم پر سر و صدا بار دیگر وزیر ارشاد را در برابر منتقدانش قرار داده است. مسائل منطقه، برنامه‌ریزی برای انتخابات مجلس آینده، بزرگداشت سید محمود دعایی و روایت وزیر اطلاعات از دروغ‌های بولتنی دیگر مطالب مهم روزنامه‌های پنجشنبه است.

کد خبر: ۴۹۸۰۸۳

تاریخ: ۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۰:۰۰

در ادامه می‌توانید روایت تابناک از مهم‌ترین مطالب روزنامه‌های پنجشنبه هفدهم اردیبهشت را مرور کنید.

بیانات رهبر انقلاب درباره مخالفت با مذاکره زیر شبح تهدید تیتر اول شرق است. شرق در صفحه اول خود از موفقیت رهبر اکثریت کنگره آمریکا در مهار تندروی هم حزبی‌های خود خبر داده است و صادق زیباکلام هم در سرمقاله این روزنامه با تیتر «مخالفت به چه بهایی» ضمن تأکید بر حق مخالفت و انتقاد از مذاکرات هسته‌ای، اصرار مخالفان بر استناد به مواضع طرف آمریکایی را رد کرده است.

شرق در‌باره تفسیر ولایتی از سخنان مقام‌معظم‌رهبری در مطلبی با تیتر «ادامه مذاکره با رعایت خطوط قرمز» نوشته: علی‌اکبر ولایتی، مشاور امور بین‌الملل مقام‌معظم‌رهبری، در حاشیه دیدار با وزیر حمل و نقل و کشتی‌رانی هند، در پاسخ به اینکه پیرو نظر مقام‌معظم‌رهبری مبنی‌ بر اینکه ملت ایران مذاکره را در سایه تهدید نمی‌پذیرد، آیا نباید میز مذاکره را ترک کنیم، گفت: «نه به این شکل نیست؛ ایشان درعین‌حال فرمودند مذاکره‌کنندگان به مذاکره خود با رعایت خطوط قرمز ترسیم‌شده ادامه دهند ولی به‌هیچ‌وجه زیر بار تهدید آمریکایی‌ها نروند».او در پاسخ به سؤال دیگری مبنی‌ بر اینکه «آمریکا در کنگره خود طرحی را در مرحله تصویب دارد که با تصویب آن، توافق نهایی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد؛ در صورت تصویب این طرح، اقدام جمهوری اسلامی چه خواهد بود؟» گفت: «این یک بازی داخلی بین قوای مقننه و مجریه آمریکاست که متناسب با نیازهای قوه مجریه در صحنه بین‌الملل یا در مذاکره با ایران در پیش گرفته می‌شود».

دیگر مطلب مهم در شرق، «ناگفته‌های فرودگاه شیراز» از زبان الهه کولایی است که در ابتدای آن آمده: استقبال عجیبی بود. عجیب و البته به‌یادماندنی. «الهه کولایی» از هواپیما که پیاده می‌شود، در راهروی فرودگاه شیراز، خانم و آقایی به استقبالش می‌‏آیند. ابتدا تصورش این بوده که بیرون فرودگاه مسائلی در جریان است و اینها برای حفاظت از او آمده‌اند. خانم و آقا خودشان را معرفی کرده‌اند، از «پلیس امنیت»‌اند و رفته‌رفته سر صحبت باز می‌شود. توصیه‌شان این است که با نخستین پرواز به تهران بازگردد. کولایی متحیر است و هنوز نمی‌داند چرا به‌جای دانشجویان دانشگاه شیراز، این آقا و خانم به استقبالش آمده‌اند. او را سوار خودرو شخصی می‌کنند و در باند فرودگاه تا پای هواپیما می‌برند. کولایی با خنده می‌گوید: «این نخستین‌باری بود که با ماشین شخصی من را توی باند هواپیما بردند و بدون بلیت سوار هواپیما کردند، مشخص است اینها با مقام‌های استانی هماهنگ شده بود».

دیگر مطلب مهم شرق که البته نمونه آن در دیگر روزنامه‌های امروز هم مشاهده می‌شود، یادداشت کاظم موسوی‌بجنوردی با تیتر «آگاه و امین حوادث خرد و کلان» به مناسبت تقدیر از سید محمود دعایی مدیر مؤسسه اطلاعات است که در بخشی از آن آمده: خوشبختانه روح و روان سرتاسر اخلاق و تقوا و اعتدال در این سید بزرگوار در سازمان تحت‌نظر و مدیریت او نیز جریان یافت و به‌ این‌گونه روزنامه اطلاعات نمونه‌ای از روزنامه‌ای است که در آن، جایی برای دروغ‌پراکنی و افشاگری و از این قبیل بی‌حرمتی‌ها و بی‌رسمی‌ها برای خوشامد جناح‌ها و دسته‌جات زودگذر سیاسی نیست و اگر این روحانی بزرگوار فقط همین امتیاز را در کارنامه داشت، درخور همه‌گونه تجلیل بود، زیرا در کشور ما نگاه‌داشتن «مطبوعه سیاسی» بر خطی مستقیم در زمانی کمابیش طولانی، بسیار دشوار و بلکه در حد محال است.

رسالت از بیانات رهبری به عنوان تیتر اول و از تصویر سید حسن نصرالله که از ناکامی سعودی‌ها در یمن خبر داده، در صفحه اول خود استفاده کرده است. رسالت که دیروز‌ مفصل از اشعار حافظ برای پاسخ دادن به نظرات رئیس جمهور در‌باره سیاست خارجی استفاده کرده بود، امروز هم سرمقاله خود با تیتر «آرامش جامعه را تدبير کنيم» را به سخنرانی‌های رئیس‌جمهور اختصاص داده است. سید مسعود علوی در ابتدای این مطلب نوشته: رئيس جمهور بايد به طور صريح و شفاف، مخاطب خود را معلوم کند و از چندپهلوگويي و ابهام آفريني در طراحي پيام هاي خود بپرهيزد تا تکليف دوست و دشمن معلوم شود و هر مخاطبي پاسخ خود را به روشني بگيرد.

نویسنده سپس یازده جمله از متن سخنان رئیس‌جمهور استخراج کرده که مخاطب آن را مبهم توصیف کرده، سپس برای هر یک از این جملات یک سوال مطرح کرده و در پایان نوشته: طراحان پیام‌های سخنرانی آقای رئیس جمهور باید به این سئوالات پاسخ دهند. آن‌ها باید بگویند چه فایده‌ای برای طراحی این پیام‌های دوپهلو و مبهم، مترتب است که هر از چندی مردم از زبان رئیس جمهور، آن را می‌شنوند؟ سئوال جدی‌تر اینکه آیا با این بیانات، حل چه مشکلی را می‌خواهیم تدبیر کنیم و چه امید و آرامشی را در جامعه پدید آوریم؟ جامعه ما بیش از هر چیز، امروز به آرامش نیاز دارد. هر نوع حاشیه سازی، آرامش جامعه را به هم می‌زند. رفاه مردم و پیشرفت کشور در بستر آرامش جامعه شکل می‌گیرد. اگر رئیس جمهور محترم در طراحی پیام‌های خود در حوزه اقتصاد، سیاست داخلی و خارجی، فرهنگی و... به این مهم اهتمام داشته باشد، بهانه را از کسانی که می‌خواهند آرامش جامعه را از بین ببرند، می‌گیرد.

قانون سه مطلب متمایز را در صفحه اول خود جای داده است؛ نقل قولی از سعید مرتضوی که گفته از اتهام معاونت در قتل تبرئه شده، اشاره به رأی دادگاهی در افغانستان است که احکام سنگینی برای افراد دخیل در قتل فرخنده صادر کرده ‌و نقل این جمله از علوی وزیر اطلاعات که گفته: «منتقدان دولت مثل آب خوردن دروغ مي‌گويند».

قانون در این باره نوشته: اين عضو كابينه دولت يازدهم جذب حداکثری و دفع حداقلی را از سیاست‌های اساسی وزارت اطلاعات معرفی کرد و افزود: هنر، جذب سرباز برای اردوگاه ولایت است، نه رماندن آن‌ها به سمت دشمن. علوی با انتقاد از منتقدان دولت گفت: شاهدیم که بولتن‌هایی را در اختیار ائمه جمعه، قضات و سایر مقامات کشور قرار داده و مثل "آب خوردن" دروغ می‌گویند.

جوان به تدریج در حال تبدیل شدن به پرمحتواترین روزنامه منتقد دولت است. جوان در شماره پنج‌شنبه خود بیانات رهبری تیتر یک کرده است و بخشیدن قاتل پسر توسط پدر یک بسیجی را به عنوان تصویر صفحه اول خود انتخاب کرده است. جوان در مطلبی با عنوان « كلانتري اعتبار ۲۱ هزار ميلياردي را كه ديد نظرش عوض شد» عیسی کلانتری مشاور امور آب جهانگیری را متهم کرده است که نظرات ظاهرا کارشناسی خود را در جهت کسب منابع اعتبار و منابع مالی تغییر می‌دهد.

یدالله جوانی در پایان سرمقاله جوان با تیتر «رؤياي بازرسي‌هاي ابدي از هر مكان در هر زمان» نوشته: آنچه مسلم و قطعي است و در اين نوشتار مي‌توان بر آن تأكيد داشت، آن است كه بازرسي‌هاي ابدي از هر مكان و هر زمان در ايران از آرزوهاي رؤياگونه امريكايي‌هاست و هرگز چنين رؤياهايي تعبير نخواهد شد. امريكايي‌ها حسرت نفوذ در حريم دفاعي و امنيتي جمهوري اسلامي ايران را به گور خواهند برد. همگان بايد بدانند كه ملت ايران، به صورت يكپارچه حفظ اسرار نظامي كشور را واجب دانسته و همه گروه‌ها و جريان‌هاي سياسي، بر ضرورت حفظ اين اسرار اتفاق نظر دارند.

دیگر مطلب مهم جوان با تیتر «جنتی کم آورد!» به سینما و شروع اکران فیلم قصه‌ها اختصاص دارد. جوان پس از مرور روند ساخت این فیلم و وضعیت قانونی ساخت و اکران آن‌ در پایان نوشته: فیلم قصه‌ها پیش از اکران در گروه آزاد بازی رسانه‌ای خوبی را شروع کرد؛ بازی که در آن شورای صنفی نمایش بار‌ها با تأیید و بعد تکذیب اکران یا عدم اکران این فیلم، خوراک تبلیغاتی خوبی را برای آن فراهم کرد. سینمای ایران تجربه خوبی از بالا رفتن فروش فیلم‌های حاشیه‌دار در خاطره خود دارد. این بار نیز باید دید تلاش‌های صورت گرفته برای دیده شدن «قصه‌ها» از سوی مدیران دولتی سینمای ایران که هنوز معنا و مفهوم فیلم را درک نکرده‌اند، به فروش آن کمک خواهد کرد یا خیر. اکران «قصه‌ها» هم‌اکنون در چند سالن محدود سینمایی آغاز شده است. گفته می‌شود از روز شنبه پردیس سینمایی ملت متعلق به شهرداری تهران نیز این فیلم را اکران خواهد کرد. حوزه هنری مانند سال‌های گذشته که در مقابل فیلم‌های ضدنظام و ضداخلاق موضع‌گیری کرده بود، این بار نیز در سینما‌های خود در اختیار این فیلم قرار نداده است. در خبر اکران فیلم «قصه‌ها» نام سینما هویزه مشهد نیز دیده می‌شود، یکی از بزرگ‌ترین سینما‌های کشور که متعلق به حوزه هنری است اما به دلیل مشارکت مؤسسه سینما شهر متعلق به وزارت ارشاد در باز‌سازی این سینما مدیریت آن برای چند سال به ارشاد واگذار شده است. جالب اینجاست که ارشاد اجازه برگزاری جشنواره فیلم کوتاه دینی رویش را در این سینما نداد اما اکنون فیلم ضدنظام «قصه‌ها» در سینما هویزه اکران می‌شود. قصه‌ها در گروه آزاد اکران شده و می‌تواند تابوشکنی از سوی ارشاد برای عادی شدن اکران فیلم‌هایی باشد که به دلیل محتوای نامناسب در توقیف به سر می‌برند.

کیهان انتخاب استاندار جدید برای استان مرکزی را «مهره‌چینی انتخاباتی افراطیون این بار در استانداری استان مرکزی» نامیده است و در صفحه اول خود دو مطلب در باره واردات و قاچاق نیز جای داده است.

جعفر بلوری در بخش پایانی سرمقاله این روزنامه با تیتر «راز بی‌عرضگی سعودی‌ها» نوشته: به اعتراف دوست و دشمن، سعودی‌ها با وجود داشتن پیشرفته‌ترین سلاح‌ها از نوع ممنوعه و غیرممنوعه، حمایت‌های قدرت‌های غربی و حتی سازمان ملل، نتوانستند حتی به یکی از اهداف خود در یمن برسند. بنا بر این در این جنگ شکست خوردند. سعودی‌ها بدانند علت این شکست علاوه بر شجاعت یمنی‌ها، بحران مشروعیت آنهاست و مشروعیت هم خریدنی نیست.

وطن امروز در کنار گزارشی درباره آیین‌نامه قاچاق توسط خارجی‌ها، دو مطلب تولیدی صفحه اول خود را به مخالفت و انتقاد از مذاکرات هسته‌ای اختصاص داده است. حسین قدیانی در شروع یادداشتی با تیتر «توافق ردای یوسف نیست ...» در این روزنامه نوشته: عاقبت ایران و ۱+۵ در زمینه هسته‌ای توافق می‌کنند یا نه؟» چندی است میان افکارعمومی حتی رسانه‌های مدعی حمایت از دولت، جای خود را به گزاره دیگری داده است؛ «بر فرض توافق هم خیلی نمی‌توان از آن انتظار معجزه داشت.»

وی در پایان این مطلب نتیجه گرفته: چه نظامی به مذاکره با چه نظامی احتیاج بیشتری دارد؟! اصلا صرف‌نظر از توافق، خود همین نشستن پای میز مذاکره، احتیاج کدام سوی میز است؟! برای کسانی که بنا به هر دلیل نمی‌توانند «توافق خوب» برای مردم‌شان بیاورند، کارهای دیگری غیر از دیپلماسی هم هست! «توافق» یوسف پیامبر نیست که روی زلیخای فرتوت بی‌تدبیری، ردایی به معجزه بیندازد.

سرمقاله وطن امروز را مجتبی اصغری با تیتر «از فانتزی رفراندوم تا فکت‌شیت محرمانه!» نوشته است.

مهم‌ترین مطلب روزنامه شهروند گزارشی درباره هشدار جدی محسن رنانی درباره نتایج حکمرانی بد آب و ایجاد فرهنگ مصرف غلط با تیتر «بحران آب ما را آب‌ می‌کند» در قالب نشستی با عنوان «نقش باورها، ارزش‌ها و سرمایه اجتماعی در حکمرانی آب» است که در بخشی از آن آمده: استاد دانشگاه اصفهان با اشاره به اینکه گرفتار یک پوپولیسم افراطی هستیم، تاکید کرد: همه می‌خواهند مردم برایشان هورا بکشند. گفت‌وگو تا جایی تحمل می‌شود که نقدی وجود نداشته باشد درحالی‌که باید بگذاریم گفت‌وگو وارد مرحله نقد شود. متاسفانه هر رئیس‌جمهوری به سفر استانی می‌رود وعده‌ای می‌دهد و برمی‌گردد. آقای احمدی‌نژاد در سفر چهارمحال و بختیاری می‌گوید آب برای شما. اكنون هم به اصفهانی‌ها می‌گویند چه کسی گفته زاینده‌رود باید خشک باشد، زاینده‌رود همیشه باید سیرآب باشد. با کدام مطالعه کارشناسی این وعده‌ها داده شده است؟ نظام سیاسی در حوزه آب خطا کرده و همه در این خطا دست به دست هم داده‌اند. دولت اول اعلام کرد که سیاست جایگزینی واردات باید مورد توجه قرار گیرد، یعنی به جای واردات، خودمان تولید کنیم. وی افزود: در استان‌های مرکزی ازجمله اصفهان و یزد گندم با آبیاری بارانی کاشته می‌شود. با آب چاه هم برنج می‌کاریم. به عبارت دیگر توسعه کشاورزی به هر قیمتی توسط همه دولت‌ها اجرا شد تا خودکفا شویم اما چرا خودکفایی؟ ما به دنبال خودکفایی هستیم برای این‌که با کشورهای خارجی گرفتار مشکلاتی شده‌ایم و روابط با آنها حسنه نیست. دولت اصلاحات قانون تبدیل شرکت‌های آب منطقه‌ای به استانی را به تصویب رساند که باعث شد هر استانی بی‌ضابطه آب برداشت کند و پروسه از بین رفتن ذخایر آب در استان‌های مختلف کلید خورد؛ دولت احمدی‌نژاد هم در‌ سال ٨٩ با بردن لایحه‌ای به مجلس و تصویب آن به چند ١٠‌هزار چاه غیرمجاز پروانه دادند.

تیتر اول ایران به بیانات رهبری و تصویر صفحه اول این روزنامه به حضور شرکت‌های نفتی خارجی در نمایشگاهی در ایران اختصاص دارد. گزارشی از شکایت سپاه شیراز از خودسرها، دیگر مطلب مهم این روزنامه است. روزنامه دولتی ایران بزرگداشت سید محمود دعایی را با مطالبی از رضا داوری اردکانی و مهدی محقق همراه کرده است.

سرمقاله روزنامه دولت را پرویز اسماعیلی از مسئولان رسانه‌ای دولت با تیتر «دیوار تحریم ترک خورده، باور کنیم» نوشته و علی اکبر گرجی ازندریانی نیز در یادداشتی تلاش کرده به این پرسش جواب دهد که « چرا مأمور اجرای قانون نمی‌تواند اجتهاد کند؟».

ایران همچنین یادداشتی با تیتر «قصه‌ها سیاه‌نمایی نیست» به قلم احمد طالبی‌نژاد منتقد سینما دارد که در ابتدای آن آمده: تمامی حاشیه‌ها و ماجراهایی که در این سال‌ها برای فیلم «قصه‌ها» یا فیلم «بغض» و چند نمونه فیلم دیگر اتفاق افتاده، ناشی از یک سوء‌تفاهم درباره فیلم سیاسی است! یعنی همان اتهامی که به غلط از سوی برخی محافل سیاسی گریبانگیر این فیلم‌ها و بخصوص «قصه‌ها» شده است. در حالی که اساساً فیلم سیاسی تعریف دیگری دارد. تمامی این آثار فیلم‌های اجتماعی هستند، فیلم‌هایی که به نقد شرایط اجتماعی می‌پردازند آن هم با نگاه مصلحانه و نه براندازانه. بنابراین باید این‌ها را قدر دانست و از سازندگان‌شان قدردانی کرد که درباره معضلات اجتماعی فیلمی ساخته‌اند تا چشم و گوش مسئولان و مردم نسبت به اتفاقاتی که در جامعه می‌افتد باز شود اما متأسفانه در این مملکت هر کس فیلم انتقادی می‌سازد یا منتسب‌اش می‌کنند به فیلم سیاسی یا برچسب سیاه‌نمایی می‌زنند. فیلم نقادانه اثری است که به قصد اصلاح به بیان کمبودها و مشکلات می‌پردازد و به نوعی واقع‌نمایی می‌کند. حال اینکه «سیاه‌نمایی» زمانی است که رازمگویی برملا می‌شود یا با قصد براندازی واقعیت‌ها اغراق‌شده یا وارونه بیان ‌می‌شود. اما آنچه در «قصه‌ها» روایت می‌شود نه راز مگو و پنهانی است و نه قلب واقعیت شده است، واقعیت‌هایی است که پیرامون‌مان وجود دارد و گاهی آنها را در صفحات اجتماعی و حوادث روزنامه‌ها می‌بینیم. باید معترضان جوابگو باشند که کدام بخش از داستان‌هایی که در فیلم روایت می‌شود واقعیت‌ها را وارونه نشان داده است.

الیاس حضرتی مدیر مسئول اعتماد در پایان یادداشتی با عنوان «راه پوسيده تهديد» در این روزنامه نوشته: طرف امريكايي بايد بداند كه بالاتر از هر توافق و رفع تحريمي براي ما، حفظ عزت و اقتدار ملي است، مساله ا ي كه مهم ترين خط قرمز هر ايراني به شمار مي ايد و حاضر نيست پاي آن معامله كند. امريكايي ها بايد اين را خوب بفهمند و از اين درك برخوردار باشند كه ايران با هر كشور ديگري كه تا به امروز با آن وارد مذاكره شده اند، فرق دارد: ايران تنها كشوري است كه پاي ميز مذاكره با آن، ايالت هاي متحد «ابرقدرت» به شمار نمي رود و دست پايين را خواهد داشت، بنابراين پيچيدن نسخه هاي غيرواقعي، راه هاي فرعي و استفاده از ابزار پوسيده تهديد و تحريم، اين واقعيت را تغيير نخواهد داد. تاريخ ٣٥ سال گذشته جمهوري اسلامي، بيش از هر چيز ديگري گواه اين مدعاست كه «امريكا» در برابر ايران از امتياز و اقتدار و نيروي برتري برخوردار نيست و اينك كه ممكن است با يك مذاكره برابر هر دو طرف با حفظ عزت و احترام متقابل به بازي «برد-برد» دست يابند، بهتر است امريكايي ها خرق عادت و سنت شكني كرده و دست به رفتارهاي نابخردانه نزنند. آزمايش ايران با چنين حربه هايي، با تهديد، با تحريم، با زور نه در ٣٥ سال گذشته نتيجه درستي در پي داشته و نه امروز و فردا و فرداهاي ديگري به نتيجه مي رسد.

تصویر صفحه اول اعتماد نیز به مطلبی با تیتر «سيگنال زنگنه به غول هاي نفتي» در‌باره کنفرانس خبری دیروز وزیر نفت اختصاص دارد که در بخشی از آن آمده:‌ وي همچنين درباره قراردادهاي تازه نفتي و زمان ارايه آن به جهان نيز گفت: «اين قراردادها در سال ٩٢ از سوي كارشناسان داخلي و خارجي در ايران مورد بحث و بررسي قرار گرفت و هم اكنون در مرحله آخر براي ارايه به دولت براي نهايي كردن است: اين قراردادها قرار است به همراه برخي از پروژه‌هاي نفت و گاز در سپتامبر امسال (شهريور ماه) به جهانيان ارايه شود. در اين قراردادها مرحله اكتشاف، توسعه و بهره برداري به صورت پيوسته ديده شده است و سرمايه‌گذار مي تواند مطمئن باشد كه سود خوبي از اجراي پروژه به دست خواهد آورد‌».

«تذكرهايي با آدرس غلط به مقصد پاستور» که گزارشی از تذكرهاي نمايندگان مجلس به رئيس جمهور است و نیز گزارشی با عنوان «اصفهان صدرنشين مصرف انرژي در ايران» دیگر مطالب مهم اعتماد هستند.

و در پایان اینکه رضا دهکی در گزارشی در روزنامه ابتکار در‌باره «احتمال همگرایی دو جناح اصلاح‌طلب و اصولگرا در انتخابات مجلس» آینده نوشته: در نگاه‌های مطرح ‌از سوی چهره‌های سیاسی، اغلب اصلاح‌طلبان از انواع ائتلاف رسمی و غیررسمی با اصولگرایان معتدل استقبال می‌کنند و به ندرت در مقام رد آن بر‌می‌آیند. چنین دیدگاهی عمدتا به دو دلیل شکل گرفته است. اول این که اصلاح‌طلبان با نگرانی از موضوع رد صلاحیت‌ها تمایل به اصولگرایان معتدل و همراهی آن‌ها را به عنوان یک آلترناتیو مناسب می‌بینند. دومین نکته نیز گسترش حوزه فکری اصلاح‌طلبان است. جناح چپ ایران به این نتیجه رسیده است که با سعه صدر و دوری از تندروی می‌تواند اثرگذاری و نتیجه بهتری را بر پایه صلح و همراهی بگیرد. این در حالی است که در جبهه مقابل اصولگرایان چنین ائتلافی را ناممکن می‌دانند. این موضوع البته بیش از هر چیز نشان از نگرانی عمیق آن‌ها دارد. اصولگرایان که خود با موضوع وحدت و همگرایی به عنوان یک چالش جدی دست و پنجه نرم می‌کنند و علی‌رغم همه تلاش‌هایشان به گفته محمدرضا باهنر، مرد سیاس مجلس‌نشین اصولگرایان، وحدت کامل رو ناممکن می‌دانند، نمی‌خواهند چالش جدید دیگری را نیز تجربه کنند و بخش مهمی از رای خود را رد سبد اعتدال‌گرایان و اصلاح‌طلبان ببینند.

این در حالی است که اصولگرایان باید با معمای حضور احمدی‌نژاد و گرایش برخی چهره‌ها و گروه‌های اصولگرا به وی – که خود معادله وحدت اصولگرایان را پیچیده‌تر می‌کند - نیز برخورد کنند. در هر حال به نظر می‌رسد که هرچند چنین ائتلافی به طور کلی مورد استقبال اصلاح‌طلبان است، اما در صورت اتفاق نیفتادن چنین رویدادی، این جناح کمتر متضرر خواهد بود. در حالی که چنین اتفاقی جناح راست سیاست ایران را قطعا با دشواری‌های جدیدی مواجه می‌کند. با این همه اگر ائتلافی بین اصلاح‌طلبان و اصولگرایان معتدل شکل بگیرد، اتفاقی تاریخی در فضای سیاسی ایران رخ خواهد داد و این فضا رنگ و بویی تازه به خود خواهد دید.