علیرضا اسدی به اتهام مخالفت با کروش پاسخ می دهد

کد خبر: ۴۹۷۱۵۳

تاریخ: ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۰:۲۵

کارلوس کروش گفت دبیر کل جدید فدراسیون به او گفته است زیر استاندارد نتیجه گرفته اما اسدی می گوید چنین حرفی را نزده است. او در این گفت و گو با خبرآنلاین سعی کرده به ابهام ها پاسخ دهد.

به گزارش خبرآنلاین، این گفت و گویی چالشی است با علیرضا اسدی دبیر کل فدراسیون فوتبال؛ او که مخالف کروش خوانده می شود، آن هم به خاطر بیان جملاتی از این دست که تیم ملی زیر استاندارد نتیجه گرفته است. اسدی اما می گوید هیچگاه این حرف را به زبان نیاورده است.

آقای اسدی پس از اینکه کروش به نقل از شما گفت عملکرد تیم ملی زیر استاندارد بوده خیلی از بازیکنان تیم ملی گفتند که مگر امکانات ایران استاندارد است؟ مثلا شجاعی گفت تیم ملی در مهانسرای بین راهی بوده یا دژاگه از امکانات فوق العاده گلایه داشت.

منم هم موافقم که امکانات استاندارد نیست. من یک سوال دارم؛ چه چیز ما استاندارد است؟ آیا رفتارهای ما با نوع بازی و امکانات مان تناسب دارد؟

آخر شما از استانداردها حرف زده اید.

من اصلا چنین ذهنیتی ندارم. از نظر شما تعریف استاندارد چیست؟

شما حرف از استاندارد زدید. طبیعتا ما دوست داریم استانداردها را از زبان شما بشنویم.

ما باید استانداردها را در حوزه خودمات تعریف کنیم. طبق این تعریف هم باید عمل کرد.

دوست داریم شما استاندارد را تعریف کنید.

قطعا پاسخ شما یک کتاب می شود. ولی من گوشه ای از این استاندارد را بگویم. آیا در دنیا، همه صحبت می کنند؟ وقتی تیم می بازد فقط بازیکنان مقصد هستند؟ آیا درباره نتایج یا نوع رفتار یک تیم، متولیان باید توضیح بدهند یا بازیکنان؟ وقتی تیم می بازد بازیکنان باید توضیح بدهد؟ طبیعا پاسخگویی وظیفه فدراسیون فوتبال و سرمربی است. بچه هایی که بازی کردند و باختند، چیزی از ارزش هایشان کم نمی شوند. زحمت شان را کشیده اند. من یک سوال دارم، آیا در اختلافی که بین پدر و مادر یک خانواده وجود دارد، فرزندان باید دخالت کنند؟ این استاندارد است؟

منظور شما این است که بازیکنان نباید در این موضوع دخالت می کردند ولی شما گفتید تیم ملی زیر استاندارد بوده، پس منظورتان به بازیکنان هم بوده است.

من تا به حال نگفته ام استاندارد نبوده است.

ولی آقای کروش گفتند شما در جلسه گفته اید.

من مستند می گویم، درست است؟ این هم استاندارد نیست که شما خبرنگاران جمله یک نفر را از فرد دیگری بشنوید و آن را به عنوان اصل بپذیرید. شما مگر جمله من را شنیدید؟ چرا اصلا چنین فضایی به وجود آمد؟

کارلوس کروش این حرف را زدند. شما چرا آن زمان واکنش نشان ندادید؟

من یک سوال دارم. مگر ما در یک جلسه خصوصی حق ندارم سوال کنیم؟ بعد یکی از طرفین جلسه باید بیرون بیاید و درباره بحث ها صحبت کند؟ اسم این جلسه خصوصی می شود؟ معنای جلسه خصوصی چیست؟ چرا شما به این موضوع اشاره ای نکردید؟

این تقصیر رسانه ها نیست. اما کریمی حرف جالبی در خبرورزشی زد. گفت چرا جلسات در فدراسیون باید مدام خصوصی باشد و هیچ خبرنگاری در آن حاضر نباشد؟مگر شما برای فوتبال تصمیم نمی گیرید؟

اما این چه کمکی می کند؟ یعنی ما نباید جلسه خصوصی داشته باشیم؟ من معتقدم شما باید چیزی بپرسید و بنویسید که به مردم و فوتبال ایران کمک کند. من معتقدم مردم باید مطلبی را بدانند که به انتها رسیده باشد. یک نتیجه گیری کلی شده باشد. وقتی مطلب نپخته است، چرا باید به اطلاع برسد؟ باید عصاره اصلی به دست مردم برسد که به نفع منافع مالی باشد. آیا بهتر نیست گاهی صبر کنیم تا به جمع بندی برسیم و بعد به گوش مردم برسد؟ از سویی وقتی یک نفر سکوت می کند دلیل بر ناتوانی اش نیست. یا حرف زدم یک نفر نشان از قدرتش ندارد. ما باید به همه آدم ها احترام بگذاریم، از مسولان گرفته تا بازیکنان و ... همینطور به مردم عزیز. نباید مردم رها به نفع خودمان مصادره کنیم. باید حرف ها در یک چارچوب منطقی جمع بندی شود.

به نکته خوبی اشاره کردید. مثلا همین خروجی جلسات هیات رئیسه چیست؟ شما ببیند چه مشکلاتی بعد از جلسه آخر پیش آمد. بعد از حرف هایی که آقای دبیری درباره کریمی زد...

به نظر من باید کلیات مطلب درباره یک فرد گفته شود تا باعث ابهام در اذهان عمومی نشود. نه اینکه مطلب را طوری بگویند که باعث آزار مردم شود. وگرنه کاری ندارد، هرکس بخواهد می تواند مصاحبه کند. اما این شکلی مشکلی حل نمی شود.

ولی این اظهارات باعث شد تا کریمی حرف هایش را بزند و در واقع از سیستم مدیریت فدراسیون ایراد بگیرد.

بینید که ماها چقدر از رفتار و گفتار خود مراقبت نمی کنیم. چقدر زود سرمایه می سوزانیم. ادبیات ما باید به شکلی باشد که هرکس شان خودش را بداند و اجازه نداشته باشد به یک قهرمانی ملی، چیز ناپخته ای بگوید. قهرمان ملی ما هم نباید اینقدر زود تحریک شود. ما امثال کریمی را نیاز داریم. او شناسنامه فوتبال ماست. احترام کریمی ها و دایی ها و عابدزاده ها و ... باید در این فوتبال حفظ شود چون زحمت زیادی کشیده اند.

از شما یک سوال شفاف می پرسیم. این شائبه درباره شما وجود دارد که نماینده وزارت ورزش هستید. شما از اولین روزهای حضور در فدراسیون با انتقاد از کروش در کمیته فنی، باعث شدید تا نماینده جریانی خاص تلقی شوید.

من نماینده کسی نیستم، بلکه نماینده یک تفکر هستم. تفکر من هم شاخصه هایی دارد. اگر این تفکرات را کنار هم بگذارید هم از داخل فدراسیون است و هم وزارت ورزش. می تواند برعکسش هم باشد.

شما همواره از چارچوب قانونی حرف می زنید ولی آیا می توان گفت انتخاب خود شما قانونی بوده است؟

به چه دلیل؟

آقای کفاشیان در مصاحبه ای تائید کردند که شما را وزارت ورزش به فدراسیون آورده است. این غیر قانونی نیست؟

آقای کفاشیان من را انتخاب کرده اند یا نه؟

چرا.

پس قانونی انتخاب شده ام. حالا آقای کفاشیان نظرشان را به آن شکل بیان کرده اند.

ولی این نظر نیست. نظر دادن با انتخاب شدن فرق دارد.

من نمی دانم این کندو کاو به چه درد می خورد. کمکی به فوتبال ما می کند یا نه؟ الان مشکل فوتبال ما همین است؟ من اتفاقا حاضرم در این باره صحبت کنم. مگر همه انتخاب هایی که قبلا صورت گرفته، قانونی بوده است؟

قطعا نه، ولی حداقل آنها مدام از چارچوب قانونی حرف نمی زنند.

بالاخره چند گزینه معرفی شدند و آقای کفاشیان بنده را انتخاب کردند. این غیر قانونی است؟ مگر رئیس من را انتخاب نکرد؟

چرا، ولی همچنان اصرار داریم که نظرشان این بود که وزارتخانه شما را انتخاب کرده است.

این را از خودشان بپرسید. من مشکلی با این بحث ها ندارم. تمام حرف من این است که وقتی ما یک بحثی می کنیم بهتر است به یک جمع بندی در گروه برسیم.

یا فدراسیون شما را به طور کامل پذیرفته است؟ چنین احساسی از بیرون وجود ندارد.

شما قرینه اش را بگوئید. چرا؟

این احساس ما بود.

احساس باعث اشتباه می شود. باید بر مبنای عقلانیت عمل کرد.

عابدزاده می گفت با شما سه ماه در اردوی تیم ملی هم اتفاق بوده است. سه ماه؟ ما درباره این زمان بحث داریم چون آن زمان اردوی خاصی نبود. بازیکنان معمولا در یک خوابگاه دور هم جمع می شدند...

شما حرف آقای عابدزاده را قبول دارید، از آقای مرفاوی بپرسید. ما سه نفر هم اتفاق بودیم. شاید اصلا من بازیکن تیم ملی نبوده ام، درست است؟

نه، بحث فقط درباره سه ماه است.

شما از آقای مرفاوی در این باره بپرسید.

این بحث را مطرح کردیم که به یک سوال برسیم. مصاحبه تند عابدزاده علیه کروش بعد از جلسه با شما، به ضررتان تمام شد.

این برداشت دیگران نسبت به قضایا است.

آیا شما با عابدزاده دیدار داشتید؟

بله.

اما عابدزاده گفت شما را ندیده است.

ببیند عابدزاده یک فوق ستاره در فوتبال ایران است و نیاز به حرف زدن یا رفتن به جایی ندارد. نیازی هم ندارد کسی به او چیزی تلقین کند. عابدزاده مگر جزو اسطوره های این مملکت نیست؟ نباید نظر بدهد؟ چرا ذهنیت ها این شکلی است؟ این روند شده در مملکت ما. هرکس با کسی جلسه ای دارد و حرفی می زند، می گویند تاثیر گرفته است.

اصلا بحثی نداریم. عابدزاده محبوب است، باید هم نظر بدهد. سال ها برای تیم ملی زحمت کشیده. ولی این نه برای شما خوب است و نه برای عابدزاده. چون احمدرضا قبل از آن مصاحبه هایش شکل دیگری داشت.

نباید تفسیر از رفتار کرد. به نظر شما دیدار دوستانه ما بد است؟ الان من منصوریان را خیلی وقت است ندیده ام و دوست دارم او را ببینم. اینکه آدم ها بعد از سال ها هم را می بینند، باعث می شود یکسری خاطرات خوب جلوی چشم شان بیاید. به نظر من نباید از چنین موضوعی برداشت دیگری شود. این فضاسازی ها درست نیست.

جواب مان را نگرفتیم.

من می گویم الان مشکل فوتبال ما دیدار بنده با عابدزاده است؟ بنده اصلا به کسی چیزی نمی گویم. همه آدم ها بزرگ هستند. می توانند حرف خودشان را بزنند. اصلا اشکالی هم ندارد. برای خودشان شخصیت دارند. همه می توانند نقد کنند. اگر فضای نقد نباشد، همه چیز تاریک می شود. بنده کلا اصراری به ماندن در هیچ جا ندارم. اگر ماندنم کمک می کنم اگر نماندم که هیچ.