نگاه شما: شرحی بر «من هم مدیری هستم»

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۴۹۷۰۲۴

تاریخ: ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۲:۰۰

محمود صباغی: در میانه بازار داغ اعتراضات پزشکان و متخصصان و واکنشهای حق بجانب آنان، موضع آقای دکتر بابک خطی در "من هم مهران مدیری هستم " موضعی منطقی، منصفانه و البته قابل احترام وتکصدائی بسیار دلنشین و شنیدنی است.

در همین ابتدا – نه از سر بد بینی - بگویم که شاید نوع تخصص ایشان که کودکان است - بازهم شاید - نقش تعیین کننده ای در نقطه نظرات مطروحه ایشان دارد. که اصولآ هر جا که حرفه ای با کودکان سروکار دارد معصومیت کودکانه به آن حرفه نیزتسری مییبابد. اما این را هم بگوییم که حتی نوع این تخصص نمیتواند نافی این موضعگیری قابل احترام باشد. این یک.

اتفاقآ در"من هم .." بدرستی اشاره شده." ارزش و اعتبار یک صنف – فرض کنید پزشکان – اگر واقعی و درونی باشد.... " از قضاء تمام حرف ما هم همین است. "بازگشت به ماهیت انسانی و فلسفه وجودی علم پزشکی". اصولآ نقد پذیری و بالا بردن آستانه تحمل در برابر انتقادات اجتماعی ، یک ویژگی قابل اهمیت است که از قشر دانشگاهی انتظارآن میرود. شاید اگراین اعتراضات گسترده از سوی اصناف دیگر صورت میگرفت، تا این حد حساسیت برانگیز نمیشد. بدلایل متعدد - که اشاره نمیکنم – انتظاری که مثلآ از یک نجار یا آهنگر و یا مکانیک اتوموبیل (ضمن احترام به این مشاغل ) میرود، همانی نیست که از قشرطراز اول جامعه مانند پزشکان و مهندسان و اساتید دانشگاه و ... میرود و نباید هم چنین باشد. واکنشی که به " در حاشیه " نشان داده شد، حلقه مبهم این معادله است ،همانکه بدرستی اشاره شده.: "اعتباردرونی و واقعی". ما هم بدرستی میپرسیم پس تکلیف اینها چه میشود ؟  این دو.

اتفاقآ از قشر تحصیلکرده و سطح بالای جامعه انتظار میرود که با بالا بردن آستانه تحمل خود، هنرمندان را در انتخاب سوژه برای رسیدن به جامعه ای شاد و خندان یار و یاور باشند. با تحمل پذیری و تساهل از سوی جامعه پزشکی است که میتوان از صنوف مختلف اجتماعی انتظار داشت که یاور هنرمندان جامعه باشند. بقول نویسنده " من هم ..." قرار نیست در این میان هتک حرمتی صورت گیرد ،که نمیگیرد.حرمتها آنجا شکسته میشود که با اعتراضات بیجا،موجبات قطع پخش یک برنامه پربیننده وشاد والبته با محتوای انتقادی را موجب شوند. یادمان باشد که یکی از اقشاری که از شاد بودن جامعه منتفع میشوند همین پزشکان هستند.جامعه شاد کمتر با پزشک و درمان و دارو سرو کار دارد. این سه.

شک نیست که عنصر اصلی تشکیل دهنده رابطه بیمار و پزشک ، گوهر اعتماد است و دیگر هیچ. با تمرکز گروهی اعتراض پزشکان برمردود دانستن سریال مدیری و دستاویز قرار دادن انواع بهانه ها و نامه پراکنی ها ،حتی کمپین و جمع آوری امضاء برای راهپیمائی خیابانی،اگرچه به قطع "درحاشیه" منجر شد اما مهمترین نتیجه ،ترک برداشتن همان گوهر گرانبها بود واین هیچ دستاورد خوبی نیست.بقول این متخصص گرامی زمینه مناسبی برای موازنه مثبت دو سربرد فراهم بود.این چهار

به این واقعیت مسلم ما و شما و جامعه بخوبی واقفیم که درصد کمی از پزشکان با درآمدهای چند ده و چند صد میلیونی و مشاغل جانبی بی ارتباط با دانش پزشکی سروکار دارند. در این میان بسیارند پزشکان انساندوست و گرامی که با خدمت در مناطق محروم و کم امکانات و با حداقل در آمد به خدمت مشغولند. یا در همین تهران بزرگ ، قبله آمال پزشکان پول درآر و کاسب ، پزشکانی نیز هستند که بی سر و صدا  بصورت رایگان در یکی دو روز در هفته ، در مناطق حاشیه ای و کم درآمد خدمت میکنند، اما ..اما مثالی بزنم تا نکته ای بگویم ،جرم یک معلم یا یک ضابط انتظامی یا قضائی یا یک مصلح اجتماعی ماهیتآ متفاوت است.اینهاهستند که مجرم نباشد، اگر خود مجرم شوند که...؟ از اینان انتظار خطا نمیرود.درفلسفه وجودی پزشکان هم هست که یاریگر بیمار باشند، اگر قرار باشد طبیبی دردی باشد بر دردهای او که...؟ یک مکانیک اگر بد باشد ، خودش بد است اما مکانیک دیگر خوب است.چون امکان وجود یک مکانیک بد هست. اما یک پزشک اگر زیر میزی بگیر باشد آنوقت کّل پزشکان زیر میزی بگیر میشوند. زیرا که از جامعه پزشکی انتظار هیچ تخطی نمیرود. این نکته اصلی است که خواهی نخواهی ودرست یا غلط دراذهان عمومی وجود دارد. نمونه های آقای دکترخطی کم نیستند ، اما متاسفانه دیگران کاری میکنند که آنها دیده نشوند. اما بهر حال قابل تحسینند.این پنج.

و بالاخره اینکه ، "من هم مهران مدیری هستم " صدائی است که ازمتن جامعه پزشکی برخاسته و انصافآ از آنرو سخت قابل احترام است که بیش از آنکه نگران جامعه پزشکی کشور از خدشه پذیری"در حاشیه" باشد ، نگران ناامنی فضا برای طنز پردازان و منتقدان و هنرمندان است. این موضعی است که به واقع برای ایشان افتخار آمیز و برای ما محترم است. این طرز تفکر ایکاش که بر کل جامعه پزشکان تسری می یافت. شاید که در آن موقع تکلیف اندک ناطبیبانی هم که در این میان رسوخ کرده اند، با خودشان و دیگران روشن بود. به امید آنروزی نشسته ایم که پزشکان و متخصصان این مرز و بوم بجای سطحی نگری و نگرانی از یک سریال طنز ، انرژی خود را در مسائل اساسی سلامت و درمان متمرکـزکنند.