گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌هاي صبح امروز

کد خبر: ۴۹۴۳۸

تاریخ: ۰۵ خرداد ۱۳۸۸ - ۰۹:۵۶

جام جم
«انتخابات مطلوب» عنوان يادداشت روز روزنامه‌ي جام جم به قلم دكتر علي دارابي است كه در آن مي‌خوانيد:
تا 22 خرداد 88 و برگزاري دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري فرصت بس محدودي مانده است. انتخابات دهم را مي‌توانيم تبديل به يك انتخابات مطلوب نماييم؛ چرا كه از مقدمات لازم برخوردار است كه اهم آن عبارت است از؛

يكم ـ حضور گسترده مردم: انتخابات را بايد مهم‌ترين شاخصه آزادي در كشور و نيز مظهري از اقتدار برشمرد. كانديداها، احزاب و تشكل‌هاي سياسي، رسانه‌ها و مطبوعات، نخبگان حوزه و دانشگاه وظيفه‌اي خطير در ترغيب، اطلاع‌رساني و دعوت مردم براي حضور گسترده در انتخابات دارند. به هر ميزان در انتخابات دهم مردم شركت كنند نشان دهنده همبستگي و اتحاد ملي است. همچنين رئيس جمهور برگزيده با پشتوانه بالاتري به خدمتگزاري مشغول خواهد شد. حضور گسترده نقش مهمي در تهديدزدايي و پاسخ قاطع و كوبنده به دشمنان انقلاب اسلامي خواهد بود. حضور در انتخابات علاوه بر استيفاي حقوق شهروندي از نگاه امام خميني(ره) و رهبري، اداي فريضه و انجام تكليف الهي است و خوشبختانه از هم اكنون نشانه‌هاي مشاركت مردم را در انتخابات شاهديم.

رسالت
«بازي با افكار عمومي نقاد» عنوان سرمقاله‌ي روزنامه‌ي رسالت به قلم صالح اسكندري است كه در آن مي‌خوانيد:
كسي مي‌گفت، سرنوشت تلخ و محتوم دمكراسي ليبرال، ابتذال است و شاهد مثالش راي آوردن امثال جرج بوش لوده، ساركوزي و برلوسكوني بوالهوس، رايس، مركل و ليوني و ديگراني است كه امروز زمام امور را در غرب به دست گرفته اند. وي با مقايسه اولين ميوه‌هاي دمكراسي غرب مثل آبراهام لينكلن، وينستون چرچيل، اتو فون بيسمارك و ... با منتخبين امروز ليبرال دمكراسي در قرن بيست و يكم نتيجه گرفت كه حباب ليبرال دمكراسي تركيده و ابتذال، غرب را فرا گرفته است.‌

باور اين واقعيت كه آخرين ايدئولوژي دنياي غرب با چنين فرجام مشمئز كننده اي روبروست، كمي دشوار است اما در عين حال اين ادعا كه ابتذال در تمام ساحات سياسي، اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي سرنوشت محتوم ليبرال دمكراسي است قابل تامل و تاني است.‌

اعتماد ملي
«نيازي به تحريف و روتوش نيست» عنوان سرمقاله‌ روزنامه اعتماد ملي است كه در آن مي‌خوانيد:
تحريف موسوي و روتوش كروبي هر چند اينك رايج شده و در كوتاه‌مدت مفيد تلقي گرديده است اما عوارض منفي درازمدتي دارد.هر چند از همين ابتدا هم تحريف امري غيراخلاقي و روتوش خطايي سياسي و پراگماتيستي است.

اما تحريف آقاي موسوي توسط برخي احزاب و فعالان اصلاح‌طلب آشكارتر است. ايشان به صراحت خود را نامزد «مستقل» مي‌نامد اما برخي براي حل مشكلات و بن‌بست‌هاي خود پس از كناره‌گيري آقاي خاتمي و به‌جاي اصلاح مسير و برخورد اخلاقي و شفاف و رويكرد استراتژيك مطابق با اصول و راهكارهاي اعلام شده قبلي درباره جامعه ايران و انتخابات پيش روي؛ مصرند آقاي موسوي مستقل را اصلاح‌طلب بنامند و يا گفتمان عدالت‌محور ايشان را به گونه يك گفتمان آزاد و دمكراسي‌محور جلوه دهند. (همين امر منشا پرسشي بود كه براي آقاي دكتر سروش نيز در رابطه با برخي حمايت‌ها از آقاي موسوي پيش آمد.اما پاسخ اين پرسش، فحاشي بود نه توضيحي قانع‌كننده براي وي و ديگران.) اين اصرار تا بدآنجاست كه اين دوستان «اصولی» كه آقاي موسوي بدان اعتقاد دارد را نيز به ميل خود تفسير و در واقع تحريف مي‌كنند. مقايسه اين دو مصاحبه خود گوياست:

جمهوري اسلامي
«انتخابات و فرهنگ صلاح و سداد» عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي است كه در آن مي‌خوانيد:
انتخابات ماهيتي دارد كه بطور طبيعي همواره با التهابات همراه است. اين عارضه از ملزومات همجواري انتخابات با قدرت است.
قدرت جاذبه اي دارد كه افراد را از اصول غافل مي كند. براي رسيدن به قدرت فقط كساني از چارچوب‌هاي شرعي و قانوني خارج نمي شوند كه قدرت را هدف ندانند بلكه از آن به عنوان ابزاري كه مي تواند راه را براي احقاق حقوق مستضعفان و ايستادگي در برابر ستمگران و مستكبران هموار كند به كار مي گيرند.

كساني كه قدرت را هدف نمي دانند به چيزي بالاتر از قدرت فكر مي كنند كه از جنس معني است و با روح انساني سروكار دارد و هر كوير تشنه اي را سيراب مي كند زيرا از جنس آب است نه سراب . اين همانست كه در بيان شهيد مظلوم آيت الله بهشتي انسان را جاودانه تاريخ مي كند و به جائي مي رساند كه بدون اغراق مي تواند ادعا كند كه : «ما شيفتگان خدمتيم نه تشنگان قدرت.»

دنياي اقتصاد
«ماندني‌ها و رفتني‌ها» عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محمد صادق جنان‌صفت است كه در آن مي خوانيد:
آقايان احمدزاده، نعمت‌زاده، نژاد حسينيان، محلوجي، بهزاد نبوي، شافعي و جهانگيري، در 3 دهه گذشته هر كدام به مدت چند سال در منصب بالاترين مقام اجرايي بخش صنعت فعاليت كرده و منشا خدمات دولتي بوده و اكنون جاي خود را به فرد ديگري داده‌اند.

در 3 دهه گذشته ده‌ها نفر ديگر از همتايان اين گروه در مناصب بالاي بازرگاني، اقتصاد، نفت، نيرو، راه و ترابري و كشاورزي نيز حضور داشته‌اند و در‌حال‌حاضر به كسب و كار غيردولتي پرداخته‌اند. طبيعت كار دولتي در جامعه‌اي كه رييس دولت آن با آراي شهروندان انتخاب مي‌شود، همين است و وزيران پرشماري به همراه ده‌ها معاون و مشاور مي‌آيند و مي‌روند. در برابر اين گروه مي‌توان نام‌هاي پرشماري مثل اسدالله عسکراولادي در بازرگاني و محسن خليلي در بخش صنعت را مثال آورد كه هر كدام بيش از نيم قرن است در حوزه كسب و كار خصوصي خود استوار مانده و فعاليت جدي مي‌كنند.

سرمايه
«اعلام ماهانه آمار مطالبات معوق بانک‌ها» عنوان سرمقاله روزنامه سرمايه به قلم احمد حاتمي يزد است كه در آن مي‌خوانيد:
در هفته جاري شمس الدين حسيني وزير اقتصاد در مجلس حاضر شد و به پرسش‌هاي نمايندگان پاسخ داد. اگرچه برخي از نمايندگان مجلس از پاسخ‌هاي ارائه شده وي قانع نشدند اما پاسخ وي درخصوص حجم مطالبات معوق بانک‌ها تامل برانگيز بود. وزير اقتصاد در اين جلسه آمار مطالبات معوق نظام بانکي را آمار درستي ندانست و گفت: «در سال 86 معوقات بانک‌ها 140 هزار ميليارد ريال بود که با پرداخت‌هاي انجام شده 10 هزار ميليارد ريال به آن اضافه و به 150 هزار ميليارد ريال رسيده است.»

پيش از اين محمود بهمني رئيس کل بانک مرکزي آمار مطالبات معوق بانک‌ها را 332 هزار ميليارد ريال اعلام کرد. به نظر مي رسد آمار ارائه شده از سوي وزير اقتصاد و رئيس کل بانک مرکزي گوياي رقم دقيق مطالبات معوق نباشد اما آمار ارائه شده از سوي بانک مرکزي به دليل استناد به آمار ارایه شده توسط بانک‌ها به رقم واقعي مطالبات نزديک تر است. بانک‌ها موظفند آمار مطالبات معوق خود را هرماه به بانک مرکزي اعلام کنند. آمار ارائه شده توسط بانک مرکزي شامل دو دسته مطالبات با نام مطالبات معوق و مطالبات مشکوک الوصول است. مطالبات معوق به مطالباتي گفته مي شود که شش ماه از سررسيدشان گذشته باشد مطالبات مشکوک الوصول نيز مطالباتي هستند که از دوره پرداخت اقساط چند ساله آن گذشته و احتمال سوخت آن وجود دارد.