احیای طبیعی قلب یک موش در آزمایشگاه

دانشمندان دانشگاه مینسوتا امیدوراند در آینده این عمل را بر روی قلب خوک و انسان تکرار کنند، هرچند آن ها می گویند که این کار آسان نخواهد بود.

کد خبر: ۴۹۳۳

تاریخ: ۲۴ دی ۱۳۸۶ - ۱۰:۲۹

دانشمندان دانشگاه مینسوتای آمریکا برای اولین بار موفق شده اند که به طور طبیعی یک قلب موش را در آزمایشگاه تولید و آن را به تپش در آورند.

آن ها این کار را با پیوند سلول های جدید قلبی به داخل یک قلب تقریبا تو خالی شده موش، انجام داده اند.

دوریس تیلور، سرپرست تیم محققان دانشگاه مینسوتا، این اقدام که به گفته وی به داستان های علمی-تخیلی شباهت دارد را مقدمه ای برای ترمیم بافت های قلب انسان در آینده دانسته است.

تیم او ابتدا بخش عمده سلول های ماهیچه ای قلب یک موش آزمایشگاهی را از داخل آن خالی کرد، به طوری که تنها "داربستی" از رگ های خونی و دریچه های قلب در آن باقی مانده بود.

به گفته خانم تیلور، سپس سلول های قلبی جدید در داخل قلب تو خالی کاشته شدند.

او می گوید، سلول های کاشته شده خیلی سریع رشد کردند و چند برابر شدند، به طوری که پس از چهار روز انقباض بافت های ماهیچه ای جدید در قلب قابل روئیت بود.

خانم تیلور می گوید، این قلب در روز هشتم با قدرتی در حد دو درصد قدرت یک قلب عادی موش شروع به تپیدن کرد. تپش این قلب پس از آن که مورد شوک الکتریکی قرار گرفت، شروع شد.

جزئیات کامل تحقیقات پزشکان دانشگاه مینسوتا روز یکشنبه (۱۳ ژانویه) در وب سایت مجله Nature Medicine منتشر شد.

امید پزشکان این است که روزی بتوانند با پیوند سلول های پایه یا "مادر" به بافت های بدن انسان، اندام های حساسی مانند قلب انسان را ترمیم کنند.

سلول های پایه که پس از تشکیل نطفه شکل می گیرند، قابلیت بدل شدن به کلیه بافت های بدن را دارند.

تولید اندام های داخلی بدن از طریق سلول های پایه این مزیت را دارد که اندام پدید آمده از این راه، نسبت به اندام های اهدایی که از بدن افراد دیگر برداشته شده است، شانس بالاتری برای وفق یافتن با سیستم دفاعی بدن شخص دریافت کننده آن را دارد.

سیان هاردینگ که در زمینه ترمیم بافت های قلب در لندن، پایتخت بریتانیا، تحقیق می کند، می گوید احتمالا شیوه آزمایش پزشکان دانشگاه مینسوتا یک پیشرفت واقعی است.

به گفته وی، در آینده این امکان وجود دارد که سلول های قلب انسان در یک قلب توخالی شده خوک که از لحاظ اندازه و کارکرد به قلب انسان شباهت زیادی دارد، کاشته شود تا اندام هایی با قابلیت پیوند به انسان در آن تولید شود.

پیتر ویزبرگ، کارشناس بنیاد قلب بریتانیا، هرچند یافته های پزشکان دانشگاه مینسوتا را مهم دانسته، بر این باور است که شیوه رویاندن قلب موش به راحتی درباره انسان به اجرا در نیست و علم پزشکی تا این مرحله پیشرفته دست کم یک دهه دیگر فاصله دارد.