فدرریک گام تا رکورد سمپراس

به خودم «گیر» می‌دهم

کد خبر: ۴۹۳۱۹

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۸۸ - ۱۱:۵۶

آقای فدرر! رقابت‌های تنیس آزاد فرانسه از امروز(یکشنبه) آغاز می‌شود. خودتان را پیش از این رقابت و همچنین رقابت‌های ویمبلدون چگونه می‌بینید؟

باور دارم که پس از سال دشوار 2008 دوباره آماده هستم و در مسیر خوبی قرار گرفته‌ام، آن‌هم به این خاطر که بسیار سرحال‌تر و آماده‌تر هستم.

آیا تنها یک پیروزی صرف همانند مادرید می‌تواند همه چیز را تغییر دهد؟

به نوشته وطن امروز، گاهی یک نتیجه موفق کافی است. در تنیس همه‌چیز بسیار سریع می‌آید و می‌رود. من سال‌ها بی‌دلیل به عنوان شماره یک تنیس نمی‌گفتم که هیچ چیز در برتری من روشن و قطعی نیست.

با این حال بسیار روشن است. هرچه باشد شما سال‌ها در دنیای تنیس حرف اول را می‌زدید. اکنون هم تنها مرد شماره دو تنیس جهان هستید و بر همین اساس در ماه‌های اخیر به‌طور پیوسته از بروز بحران درباره شما صحبت می‌شد.

البته این توقع و انتظار بالا را خودم به وجود آورده‌ام. زمانی که سال‌ها شماره یک دنیا باشی و در یک فصل پنج، شش‌بار نتیجه نگیری، مسلم است که در باخت‌های بیشتر صدای همه درمی‌آید و وضعیت اضطراری اعلام می‌شود اما من هیچ‌وقت در بحران گرفتار نبودم. هرگز آرامشم را از دست ندادم و شرایط را با خونسردی زیرنظر داشتم.

واقعا؟ بوریس‌بکر پس از نزولی فاحش و سقوط از صدر دنیا گفته بود تنیس ورزش بی‌رحمی است.
این به طبیعت هرچیز برمی‌گردد،‌ چراکه تو تنها در کنار و خارج قرارداری و نمی‌توانی خودت را مخفی کنی. هیچ‌کس تو را همانند وقتی که در یک تیم فوتبال هستی، درک نمی‌کند. تو می‌توانی در 10 تورنمنت پی‌درپی برنده شوی و همه چیز در این‌ صورت فوق‌العاده و باشکوه است. وقتی که دوبار پی‌درپی ببازی، آن وقت پرسش‌ها از راه می‌رسند. زمانی هم می‌رسد که خودت از خودت این سوال‌ها را می‌پرسی. این چیزی نیست که بتوانی از آن دور باشی و پرهیز کنی.

ورزشکاران بزرگ زیادی پس از آنکه باخت‌های سنگینی را تجربه می‌کنند، آن احساس خوشایند را درک می‌کنند. آیا درباره شما هم این‌طور بود؟‌

پس از رقابت‌های ویمبلدون در سال گذشته این‌گونه بود. مردم به جای آنکه با نادال شادی کنند، بیشتر با هم ابراز همدردی می‌کردند. به نظرم برای او کمی تلخ و ناخوشایند بود. خیلی‌ها به ناگهان دیدند که معلوم نیست فدرر برنده شود. گاهی وقتی می‌بازی، انسان بهتری می‌شوی. اوضاع هم برایت دوستانه‌تر و خوشایند‌تر می‌شود.

گاهی وقت‌ها شنیده می‌شد که فدرر اهل گوش دادن به مشورت و نصیحت نیست. او اصلا نمی‌خواهد به حرف کسی گوش کند.

افراد زیادی هستند که حرف‌های بسیاری هم می‌زنند. هرگز از یک بنای یادبود بالا نمی‌روم و نمی‌گویم که همه‌چیز را می‌دانم و از پس همه‌چیز هم برمی‌آیم. من ضعف‌ها و قوت‌ها را می‌بینم و از آنها هم نتیجه‌گیری می‌کنم. هر روز از خودم سوال و جواب و بازخواست می‌کنم و منتقد جدی خودم هستم، در غیراین صورت هرگز به این همه موفقیت نمی‌رسیدم.

ناظران، اوضاع را این‌طور ارزیابی می‌کردند: دسته بزرگی که سال‌ها فدرر را تعقیب می‌کردند، ‌دیگر به او احترام نمی‌گذارند چراکه او دیگر روحیه شکست‌ناپذیری‌اش را از دست داده است.

هر طور که دوست دارند بگویند اما خودم هیچ وقت احساس نکرده بودم بازی برای حریفانم در مقابل من کار سنگینی برای آنها باشد. تو می‌توانستی از زمین خارج شده و کار ساده‌تری برای خودت انتخاب کنی. یا می‌بازی و آن وقت هیچ اتفاق عجیبی نیفتاده است یا قهرمانی می‌شوی که فدرر را به زانو درمی‌آوری.

شما هنوز هم بسیار باانگیزه به نظر می‌رسید، آن هم در حالی که به همه مقام‌ها و افتخارات دست یافته‌اید. آیا از تنیس گاهی خسته نمی‌شوید؟

من بی‌اندازه عاشق این ورزش هستم. شاید در سال تنها یک روز باشد که فکر کنم بهتر باشد در خانه بمانم. در نوجوانی این‌گونه روزها را زیاد داشتم اما در نهایت پی استعداد خودم رفتم و از شر آن روزهای بیکاری خلاص شدم.

تا چه اندازه به فکر رکوردشکنی در رقابت‌های گرنداسلم هستید. 14 عنوان پیت سمپراس دور از دسترس به نظر می‌رسد. آیا می‌توانید این رکورد را بشکنید؟

چندین سال پیش می‌گفتم، اجازه بدهید اول 10 عنوان قهرمانی را به دست بیاورم آن وقت در این باره حرف می‌زنیم. اکنون در یک قدمی این رکورد هستم و دوست دارم این کار را بکنم. با این حال بیمارگونه این خواسته را پیگیری نمی‌کنم. این حرفی است که درباره من زیاد گفته می‌شود ولی درست نیست. می‌خوانم که فدرر در ویمبلدون یا در اوپن استرالیا می‌بازد چرا که شکستن رکورد سمپراس را در سر دارد. حرف کاملا نادرست و بی‌معنایی است.

شما بزودی پدر خواهیدشد. این موضوع تا چه اندازه در حرفه شما تاثیرگذار خواهد بود؟

روشن است که زندگی‌ام تغییر خواهد کرد. با این حال احساس نمی‌کنم که این موضوع بتواند علاقه من به تنیس را از بین ببرد بلکه کاملا برعکس. تولد فرزندم و زندگی خانوادگی به من نیرو می‌دهد. رویای مشترک من و همسرم همواره این بوده که وقتی هنوز تنیس بازی می‌کنم فرزندانم به دنیا بیایند و اکنون نخستین کودک من در راه است و من از این موضوع بی‌اندازه خوشحالم.

آیا همسر شما هنوز هم به‌طور‌ پیوسته در رقابت‌های شما شرکت می‌کند؟
او این کار را دوست دارد. ما هم برخلاف بسیاری از این امکان برخورداریم. ما یک خانواده تنیس در سفر خواهیم بود. در این لحظه بسیار احساس خوشبختی می‌کنم و این احساس که از زندگی‌ام رضایت دارم الهام‌بخش من است.