وزیر کشاورزی منتقدان را متهم به زمین‏خواری کرد

این افراد 40 نفر هستند كه با خوردن حق مردم در نظر داشتند 500 هكتار از بهترین اراضی شمیرانات، ‌لواسان و دماوند را از آن خود كنند كه با مخالفت دولت نهم و اقامه دعوی علیه آنها، حال دادشان بر هوا است.

کد خبر: ۴۹۲۸۷

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۳۸۸ - ۱۰:۰۵

روزنامه دولتی ایران خبر داد؛ وزیر جهاد كشاورزی روز گذشته در جمع شورای معاونین وزارت جهاد كشاورزی حضور یافت و صحبت‌هایی كرد كه جزو ناگفته‌های بخش كشاورزی است.

به گزارش گروه سیاسی آفتاب، اسکندی که اظهارات‌اش در صفحه نخست شماره روز دوشنبه ایران منتشر شده است، خطاب به همه كسانی كه دستاوردهای دولت در بخش كشاورزی را به باد انتقاد گرفته‌اند، گفت: «اگر قصد بررسی عملكرد دارید از اعداد و ارقام بگویید و استدلال‌های علمی و منطقی بیاورید چرا كه با كلی‌گویی نمی‌شود شفاف‌سازی كرد. از این رو من از منتقدین دعوت می‌كنم كه با حضور خبرنگاران جلسه‌ای علمی برپا و نقدها مطرح شود».

محمدرضا اسكندری در این نشست گفت: «منتقدینی كه دم از وفور واردات محصولات كشاورزی در دولت نهم می‌زنند همان كسانی هستند كه آزادسازی واردات را به بهانه الحاق به WTO در برنامه چهارم رقم زدند».

به گفته وی بخش كشاورزی در دولت فعلی بیشترین رشد صادرات را داشته است.

اسکندری تصریح كرد: «براساس قانون برنامه چهارم بخش كشاورزی باید در پایان سال 88 به صادرات 2/2 میلیارد دلار می‌رسید در حالی كه دولت از همان سال اول برنامه به این رقم رسید كه این نشان دهنده تولید و بازاریابی مناسب است».

وی تحقق اهداف صادراتی بخش كشاورزی در سال‌های 84، 85 و 86 را به ترتیب 165 درصد، 177 درصد و 196 درصد اعلام كرد و گفت: «این در حالی است كه در سال 87 نیز تنها در 6 ماهه اول توانستیم 73 درصد اهداف صادراتی را محقق كنیم و در پایان سال از مرز 3 میلیارد دلار بگذریم».

وزیر جهاد كشاورزی واردات سیب و مركبات در 4 ساله دولت نهم را 551 هزار تن اعلام كرد و گفت: «این در حالیست كه در این مدت بیش از یک میلیون و 171 هزار تن سیب و مركبات از كشور صادر شده است».

وی همچنین درخصوص انتقادهای منتقدین درخصوص شكر گفت: «دولت قبلی با هدف ایجاد بحران برای دولت نهم حتی یک كیلو گوشت قرمز و شكر در انبارها به جا نگذاشته بود و این در حالیست كه بعضی محصولات باید علاوه بر رفع نیاز داخلی، در انبارها نیز باشد».

اسكندری گفت: «كمبود شكر در ماه مبارک رمضان در سال 84 به حدی بود كه من شخصاً به مدیران كارخانه‌ها برای گرفتن شكر تلفن می‌زدم و این درد دلی است كه قبلاً نگفته بودم».

وی با اشاره به اینكه در سال 85 بالاترین میزان شكر بالغ بر یك میلیون و 350 هزار تن تولید شد، افزود: «در سال 86 متأسفانه كارخانجات، شكر را با كیلویی 560 تومان به دولت و 400 تومان به واسطه‌ها می‌فروختند. در حالی كه باید خودشان آن را توزیع می‌كردند».

وزیر جهاد كشاورزی در این جلسه مهمترین دستاورد دولت نهم در بخش كشاورزی را جلوگیری از زمین‌خواری دست‌اندركاران دولت‌های پیشین یا به اصلاح خودش «ویژه‌خواری» خواند و گفت: «این افراد 40 نفر هستند كه با خوردن حق مردم در نظر داشتند 500 هكتار از بهترین اراضی شمیرانات، ‌لواسان و دماوند را از آن خود كنند كه با مخالفت دولت نهم و اقامه دعوی علیه آنها، حالا دادشان بر هوا است».

وی در پاسخ به این پرسش كه گفته می‌شود شخص شما نیز در خوزستان زمین‌هایی را به برخی افراد واگذار كردید، گفت: «به صراحت می‌گویم كه اسكندری هیچ زمینی را در خوزستان واگذار نكرده، ضمن اینكه اگر پرونده‌ام پاك نبود، نمی‌توانستم به عضویت این دولت درآیم».

وزیر جهاد كشاورزی همچنین در بخش دیگری از این نشست به تشریح تفكرات برنامه‌ریزان برنامه چهارم پرداخت و گفت: «سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی منحله هیچ موقع به انتظاراتی كه از آن می‌رفت عمل نكرد و بیشتر به‌عنوان یك دستگاه مانع و باجگیر مطرح بود كه تفكرات امریكایی را ترویج می‌نمود و می‌توانیم در برنامه چهارم آن را ببینیم».

وی در ادامه به كتاب مبانی قانون برنامه چهارم منتشره از سوی این سازمان اشاره كرد و گفت: «این كتاب مبانی نظری برنامه‌نویسان سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی را نشان می‌دهد كه در حال حاضر می‌توان آنها را در ستادهای انتخاباتی و برنامه‌نویسان انتخاباتی برخی كاندیداهای ریاست جمهوری دید».

وی گفت: «اگر سازمانهای جاسوسی نیز می‌خواستند كتابی علیه جمهوری اسلامی بنویسند، به این خوبی از عهده‌اش بر‌نمی‌آمدند».

وزیر کشاورزی مباحث مطرح شده در این كتاب از جمله اومانیسم، سكولاریسم، پذیرش سلطه و نظریه وابستگی توسعه را از جمله دلایل كافی برای پوشالی خواندن ساختار سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی منحله خواند و نسبت به احیای مجدد آن هشدار داد.

وزیر جهاد كشاورزی همچنین به كم‌كاری‌های دولت‌های قبلی در بحث توسعه آبیاری تحت فشار و انحلال سازمان چای اشاره كرد و گفت: «اگر به مقایسه عملكرد دولت‌ها در بحث توسعه آبیاری تحت فشار بپردازیم، می‌بینیم كه كدام دولت‌ها در حق كشاورزی اجحاف كرده‌اند».

وی گفت: «منتقدین چای كشور همان 4 مافیایی هستند كه در دولت قبلی سازمان چای را منحل و سال‌ها 200 هزار تن چای را در انبارها نگه‌داشتند و این‌همه مشكلات برای چایكاران درست كردند حال آمده‌اند و از چای سنواتی انبارها سخن می‌گویند».

وی اجرای طرح طوبی با انتخاب غلط نهال و برنج را از نمونه‌های كم‌كاری دولت‌های قبلی خواند و گفت: «دولت نهم در بخش كشاورزی خرابكاری‌های دولت‌های قبلی را رفو كرده، حال منتقدین می‌گویند دولت باید جواب خرابكاری‌های قبلی را هم بدهد».

وی همچنین به بیلان منفی آب در بسیاری از دشت‌های كشور اشاره كرد و گفت: «برای رسیدن به علت این اتفاق باید به بررسی اتفاقاتی كه در سال‌های قبل رخ داده بپردازیم».

وی با اشاره به اینكه آبیاری تحت فشار از سال 68 در دستور كار دولت وقت قرار گرفته گفت: «متأسفانه در آن سال‌ها برخی افراد دولتی با ایجاد شركت‌هایی اقدام به واردات وسایل بی‌كیفیت برای آبیاری تحت فشار كردند و آن را به دولت و كشاورزان فروختند كه همین امر باعث بی‌اعتمادی كشاورزان شد و به همین دلیل هنوز كه هنوز است باید برای آن فرهنگ‌سازی كنیم».

وی گفت: «با این سودجویی افراد غیرمتعهد حركتی كه باید به مرور به ترویج روش بهینه مصرف آب تبدیل می‌شد به ضدخودش تبدیل شده و كسانی كه باید به این دلیل محاكمه شوند، در این خصوص مدعی شده‌اند».