ماجراي شنيدني مزايده سكه‌هاي دكتر شهيدي

استاد آن روز در مراسم نتوانستند شرکت کنند. چرايي آن گفتني و درس آموز است که مي‌آوريم. استاد در آن روز با سه تن از شاگردانش که از راه دور مي‌آمدند، در محل لغتنامه دهخدا وعده داشتند که از درس استاد بهره گيرند. چون امکان ارتباط و اطلاع نبود، استاد به هيچ روي خلف وعده را روا ندانستند.

کد خبر: ۴۹۲۰

تاریخ: ۲۳ دی ۱۳۸۶ - ۲۳:۵۱

همزمان با فقدان دكتر سيد جعفر شهيدي، سایت دبيرخانه كتاب سال ولايت ضمن تسليت اين ضايعه به انتشار خاطره‌اي جالب از آن مرحوم پرداخت.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، دكتر مهدوي راد مي‌نويسد:
جامعه علمي پژوهش دانشگاهي و حوزوي ما با چهره متفکر ارجمند و عالم جليل حضرت استاد دکتر سيد جعفر شهيدي آشناست. و نيز اکنون فاضلان، علالمان ما اهل انديشه و فکر و جستجوگران معارف علوي با ترجمه فاخر، ارجمند، زيبا و استادانه وي از نهج البلاغه که بارها نشر يافته است همراهند و آشنا. استاد سالهاي سالها کرسي تدريس را بر عهده داشتند و نيز سالهاي سال قلم زده، و فرايند آن آموزش و پژوهش صدها و صدها چهره علمي است که اکنون خود بر کرسي استادي تکيه دارند. و نيز کتابها و مقاله‌هاي بسياري که همه و همه با استواري، شيوايي، گزيده‌گويي و نقادي (که از جمله ويژگي‌هاي پژوهشي استاد است) افزون بر اينکه فرهنگ مکتوب ما را شکوه بخشيده است، هزاران هزار کسان جستجوگر را سيراب ساخته و به کسان بسيار راه نموده و شيوه پژوهش و نگارش آموخته است.

اين قلم هرگز نمي‌خواهد در اين سطور چهره معنوي و علمي و سلوک فردي و اجتماعي آن استاد فرهيخته را وا گويد. يکي بدان جهت که اين مجال را سزامند و بسنده‌اش نمي‌نگرد و ديگر اينکه توان آن را نيز در خود نمي‌بيند و سه ديگر آنکه از عقاب و خطاب استاد هم ايمن نيست که هرگز رخصت سخن درباره شخصيت و جايگاه علمي و فکري‌اش را نمي‌دهد.

با اين همه همين اندک را هم از باب «مادح خورشيد مداح خود است» مي‌نگرد. نه چيز ديگر. باري، ترجمه استادانه استاد دکتر سيد جعفر شهيدي از نگاه نقادانه و نکته‌ياب داوران کتاب سال ولايت گذشت و بيشترين امتياز را کسب کرد و به عنوان برترين ترجمه به خامه آمده در بيست سال اخير (در فاصله سالهاي 59 تا 79 ) شناخته شد.
بانيان و برگزارکنندگان کتاب سال ولايت 24 سکه بهار آزادي را چونان هديه‌اي براي تجليل و تکريم پديدآورندگان آثار در نظر گرفته بودند که چون استاد نتوانستند در مراسم شرکت کنند (1) خدمتشان فرستاده شد. استاد پس از دو هفته با اصرار فراوان سکه‌ها را بازگرداندند.
اصرار و تاکيد فايده‌اي نداشت، استاد از موارد همگون نيز شخصا استفاده نکرده بودند و به گونه‌اي و در راهي که روا مي‌دانستند «انفاق» کرده بودند. به استاد گفتم پس بفرمايند در چه راهي مصرف شود، نپذيرفتند و فرمودند بانيان مراسم هر تصميمي را بگيرند من حرفي ندارم.

1- ماه رمضان بود، دهه اول آن. در برابر اصرار من فرمودند: در اين زندانها گاه انسانهاي محترم و آبرومندي هستند که به خاطر 50 هزار تومان، صدهزار تومان و... گرفتارند، با مسئولان زندان تماس بگيرند و چند نفر را با پرداخت بهاي اين سکه‌ها براي شب عيد فطر آزاد کنيد، و باز هم تاکيد کردند که اين يک پيشنهاد است و من اصرار ندارم.

شب را در منزل يکي از دوستانم به افطار دعوت بودم، دوست مشترکمان جناب آقاي حاج محمد توسلي از نيکوکاران بازار نيز بايد مي‌بودند. وي اندکي با تاخير آمد، از وي خواستم که در کنار من بنشيند چنان کرد. از تاخيرش پرسيدم، گفت: زندان بودم!! گفتم چرا؟ گفت تني چند از نيک انديشان و نيک کرداران جمع مي‌شوند و با فراهم آوردن امکاناتي زمينه رهايي کساني از زندانيان آبرومند را که به لحاظ «دَين» گرفتار آمده‌اند، فراهم مي‌آورند. از اين حسن اتفاق تکان خوردم و شگفت زده شدم. از پيشنهاد استاد با اين برخورد، چند ساعتي بيش نمي‌گذشت، جريان را وا گفتم. آقاي توسلي گفتند من تلفن مسئول زندان را مي‌دهم و شما هماهنگ کنيد. نپذيرفتم و خواهش کردم خود بپذيرند. نهايت پس از مشورتي که من بايد با پردازنده اصلي اين هديه مي‌کردم، جريان را به حضرت حجت الاسلام و المسلمين حاج سيد جواد شهرستاني گفتم، ايشان فرمودند اين سکه‌ها ملک ايشان است. به هرگونه که صلاح مي‌دانند عمل کنند.

پس از يک هفته شب ميلاد سبط اکبر حضرت امام حسن مجتبي (ع) در افطاري ديگري به آقاي توسلي گفتم که سکه‌ها آماده اس . ايشان گفتند گويا بايد پس از افطار سخنراني کنيد و در اين مجلس اهل خير و نيکي هستند سخن را به گونه‌اي طرح کنيد که بشود از اين جريان بهره بيشتري برده شود. در ضمن سخنراني جنبه‌هاي انساني آموزه امامان (ع) بويژه امام حسن مجتبي(ع) را مطرح کردم و ضمن سخن از سيره آن بزرگواران بر وجهه انساني آن عزيزان تاکيد کردم و جريان سکه‌ها را باز گفتم.

پس از سخنراني آقاي توسلي گفتند، اين سکه‌ها هديه است به پاس ترجمه کلام علوي، مردي بزرگ و استادي برجسته آن را که به واقع به لحاظ انتسابش به مولا متبرک است ايثار کرده است، ما آنها را به «مزايده» مي‌گذاريم ...

سخن را کوتاه کنم. در آن جلسه سکه‌ها به چندين برابر قيمت واقعي آنها در مزايده به فروش رفت و با پول به دست آمده بيست و هشت نفر براي شب عيد فطر با پرداخت ديون آنها به خانه‌شان برگشتند و در کنار خانواده‌شان قرار گرفتند. بدين سان ايثار استاد جليل ما به يمن اخلاص و نيت خيري که داشتند، به فرايندي چندين برابر آنچه استاد بدان مي انديشيد منتهي و دلهاي کسان بسياري شاد شد.

2- استاد آن روز در مراسم نتوانستند شرکت کنند. چرايی آن گفتنی و درس آموز است که می‌آوریم. استاد در آن روز با سه تن از شاگردانش که از راه دور می‌آمدند در محل لغتنامه دهخدا وعده داشتند که از درس استاد بهره گیرند چون امکان ارتباط و اطلاع نبود، استاد به هیچ روی خلف وعده را روا ندانستند و از شرکت در آن مراسم تن زدند. به استاد پیشنهاد کردیم که کسی را به موسسه یادشده در موعد مقرر با وسیله مناسب بفرستیم تا آنها را نیز به مراسم بیاورند که قطعا خرسند خواهند شد. اما استاد نپذیرفت و با همه علاقه و اهتمامی که به شرکت در آن مجمع علمی داشتند، از شرکت در جلسه بدان جهت که یاد شد اعتذار جستند و لمثل هذا فلیعمل العاملون.

در تسليت دبيرخانه كتاب ولايت آمده است:

رادمردي فرزانه از تبار علوي و دلبسته ولاي مولي الموالي، اميرمؤمنان عليه السلام رخت به ديگر سراي کشيد.
دبيرخانه کتاب سال ولايت اينک سوگوار فقدان دانشمند و اديب والامقام استاد فروتن فقيد سعيد دکتر سيد جعفر شهيدي (رضوان الله تعالي عليه) است. آن استاد گرانقدر پشتوانه‌اي علمي براي اين نهاد ديني بود و تا آخرين روزهاي زندگي پربار خود به رغم رنجوري تن، از همراهي پدرانه دريغ نورزيد.
خداوند کريم او را با اوليايش محشور گرداند. این ضایعه اسفناک را به جامعه ديني و علمي و به ارادتمندان و شاگردان و خانواده آن استاد فقيد تسليت مي‌گوييم و از آستان ربوبي براي همگان صبر و ارج مسئلت داريم.
دبيرخانه کتاب سال ولايت