پشت پرده مذاکرات کروش ،کفاشیان و حسنی خو

کد خبر: ۴۹۰۶۸۲

تاریخ: ۲۳ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۷:۲۲

پایان نشست 7 ساعته کارلوس کروش ، علی کفاشیان و وزارت ورزش اینگونه بود:«بگذارید بروم و صحبت کنم.»

به گزارش خبرآنلاین ؛ وقتی جلسه کارلوس کروش با علی کفاشیان و البته رضا حسنی خو به نمایندگی از وزارت ورزش بعد از 7 ساعت تمام شد تقریبا هر سه راضی بودند. آنها که برای شکستن رکورد مذاکرات 5+1 و ظریف باید حداقل 2 ساعت دیگر در دفتر علی کفاشیان می ماندند ، بی خیال این کار شدند و درحالی که اختلاف شان سر 3 نکته اساسی بود ، تصمیم گرفتند بیایند و در آرامش روی نظرات مختلف فکر کنند. کارلوس کروش که روزهای سخت و پرفشاری را در تهران از سوی منتقدان سپری کرده بود و مدام همتایان ایرانی اش او را به چالش می کشیدند ، با پشتوانه علاقمندی مردم به جلسه با نماینده ویژه ای از طرف وزیر رفت که به عنوان کارکتر خوب داستان به این مذاکرات اضافه شده است.

حسنی خو که هر کسی یکبار او را دیده از نقش مثبت و انرژی خوبی که می دهد به نیکی یاد کرده است. حضور حسنی خو در مذاکرات اما دو پیام ویژه داشت . اول اینکه وزیر ورزش بر خلاف عقاید شخصی به دلیل توصیه هایی که از سوی مقامات بالادستی داشته تصمیم گرفته کروش را نگه دارد. کارلوس کروش که پیش شرطش برای ادامه مذاکرات ، طرف نبودن با اسدی دبیرکل فدراسیون بوده است. اسدی که بارها از سوی رئیس فدراسیون فوتبال ، توصیه شده از سوی وزارت ورزش معرفی شده بود. وزارت اما به همین هم اکتفا نکرد و خبرگزاری برنا درست قبل ازآغاز مذاکرات در خبری نوشت:«اسدی منتسب به وزارت ورزش نیست و اگر وزیر تصمیمی برای انتخاب نماینده داشته باشد ، مثل حسنی خو برای کسی حکم می زند.»

اینگونه اولین پیش شرط کارلوس پذیرفته شد و مذاکرات کلید خوردند. مذاکراتی طولانی که در آن کفاشیان بیشتر ایستاده بود و خودش هم مشغول پوئن گرفتن بود. او دیگر آه در بساط ندارد و تحریم ها هم شریان رسیدن پول ها به فدراسیونش را گرفته اند. کفاشیان میلیاردها تومان پول دارد اما توان گرفتنش از فیفا را ندارد. او که بعد از جام جهانی برای تمدید قرارداد کارلوس کروش ناچار شد این بار خودش متعهد به پرداخت کل پول مربی شود ، در این بزنگاه وقتی کارلوس کروش خواسته هایش را می گفت ، خیلی زیرکانه سر تکان می داد و این گفته ها را تائید می کرد. حسنی خو هم که به نمایندگی از متولی دولتی ورزش به جلسه رفته بود در تمام مدت ناچار به چک لیست کردن این خواسته ها بود. خواسته ها البته غیر معقول نبودند . گلایه هایی مثل ماجرای مالیات و محدودیتها برای سرمربری در ورود و خروج از کشور. این شاید تنها خواسته شخصی سرمربی بود. آنچه او در ادامه می گفت همه می توانند سرمایه ای باشند برای فوتبال ملی ایران. اینکه شایسته نیست مثل اتفاقات اتریش ، تیم ملی 5 نفر به 5 نفر به مسافرت فرستاده شود.

اینکه نباید به بازیکن تیم ملی بویند اگر لباست را به کسی بدهی برای بازی لباسی نداری که بازی کنی. اینکه زمین کمپ تیم ملی فوتبال همه جور علفی دارد اما چمن ندارد. این که این قدر سفت است که باید شخم زده شود. زمین آکادمی سال هاست که باید از نو زه کشی شود و خاکبرداری جدید و کاشت چمن نو نیاز دارد. تصمیمی که اگر مسئولیتش به سازمان توسعه و تجهیز آزادی سپرده شود در چند ماه و با پولی به انداه قیمت یک بازیکن لیگ فوتبال یعنی 2 تا 3 میلیارد تومان قابل انجام است.

اینکه ساختمان بدنسازی تیم ملی بعد از 3 سال از مرحله دیوارکشی به سمت تکمیل نهایی پیش برود تا تیم های ملی فوتبال در کمپ اختصاصی شان یک سالن تمرین مناسب ، استخر و دیگر تجهیزات مدرن پزشکی را داشته باشند. آنچه حداقل داشته های یک کمپ ملی باید باشد. و البته بحث هایی مثل استقلال کاری و یافتن راهکاری برای پایان این تنش های داخلی.

کارلوس خواسته هایش را که بیشترشان بر می گشت به بالا بردن ارزش تیم ملی گفت و کفاشیان هم در برابر بیشترشان با نشانه تائید گفت:«او راست می گوید اما خودمان پولی در بساط مان نیست. این ها نیاز به حمایت دولتی دارند.» و نماینده خوش برخورد وزارت ورزش گفت تمام تلاشش را برای فراهم شدن این این امکانات به کار می گیرد. مذاکرات به این دلیل به نتیجه نهایی ختم نشد که او باید این خواسته ها را با وزارت ورزش مطرح می کرد و وزیر ورزش هم که خودش در وزارتخانه با بی پولی مواجه است باید این را به مقامات دیگری ارائه می داد تا شاید برای شان راهکاری بینابینی پیدا شود.

امروز یکشنبه اگر لیست خواسته های کارلوس یا بخشی از آنها با تائید مواجه شوند شاید این بازی بلاتکلیفی تمام شود چون کفاشیان خیلی استادانه خودش را کنار کشیده. حالا هرچه مازیار ناظمی در وبلاگش بنویسد این مذاکرات نیاز به این دارد که کفاشیان رئیسانه تر لیوانی که در دست دارد را بچسبد اما در عمل ماندن کروش را رئیس فدراسیون فوتبال به گردن وزارت ورزش انداخته است و می خواهد از این پس از زیر بار بخشی از فشارهای مالی تیمداری ملی خلاص شود. از امکاناتی مثل لباس ، نوسازی کمپ و بخشی از مطالبات تیم ملی فوتبال بزرگسالان.