چگونه استرس ناشی از MS را مدیریت کنیم

کد خبر: ۴۹۰۵۸۴

تاریخ: ۲۳ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۱:۴۴

عضو کمیته علمی انجمن MS ایران، گفت: در سیر بیماری گفتن «چرا» فرد را در دام ناامیدی، سرزنش و دنبال مقصر دانستن خود و دیگران می‌اندازد و استرس و افسردگی را تشدید می‌کند، اما کلمه «چگونه» می‌تواند موجب باز شدن راه حل‌ها شود.

به گزارش فارس، حمیدرضا ترابی با اشاره به اهمیت مدیریت در MS، اظهار داشت: بیمار در فاز حاد بیماری نیاز به حمایت اطرافیان، مراقبت، پرستاری صحیح و هدایت درمانی توسط پزشک معالج ضروری دارد، همچنین در مرحله مدیریت درمان و پیشگیری از عود بیماری لازم است بیمار با امید به زندگی و احساس بهبودی برای کنترل بیماری خود اقدام کند تا از پیشرفت بیماری و عود آن به طور نسبی جلوگیری شود.

*علایم همراه را بشناسیم

وی افزود: اختلال در کنترل ادرار، عفونت‌های ادراری، اسپاسم عضلات، گرفتگی، درد اندام‌ها و خواب‌رفتگی آن‌ها جزو علایم همراه هستند که نیاز به پیگیری و درمان‌های ویژه خود را دارند.

عضو کمیته علمی انجمن MS ایران، گفت: مدیریت توانبخشی به ویژه در بیماران مبتلا به MS که مشکلات حرکتی و تعادلی دارند، یکی از مسائل مهم در بهبود حرکت، توانبخشی، فیزیوتراپی، کاردرمانی و آب‌درمانی است.

وی ادامه داد: از بعد اجتماعی نیز مسائل مربوط به شغل، تحصیل، ازدواج، طلاق، بارداری و مسائل ژنتیک باید توسط پزشک معالج، انجمن‌های MS، مددکار اجتماعی و مشاور هدایت و پیگیری شود، همچنین در بحث مدیریت مسائل روحی و روانی فرد مبتلا نیاز به درمان و مشاوره دارد.

*استرس و MS

این نورولوژیست با تاکید بر مدیریت استرس در مبتلایان به MS، تصریح کرد: استرس از جمله مسائل مهم در بیماران مبتلا به MS است. تحقیقات نشان می‌دهد که استرس بر سیستم ایمنی تاثیر می‌گذارد. به طول کلی استرس در بیماران مبتلا به MS  می‌تواند 62.2 درصد و در افراد جامعه 30 درصد موثر است.

وی افزود:‌ در تحقیقی استرس در 100 بیمار مبتلا به MS بررسی شد و این عامل ارتباط معناداری در تشدید علایم MS و عود بیماری داشت، همچنین استرس‌های شدید در شدت و افزایش علایم بیماری موثر است و این موضوع در بررسی 131 بیمار به مدت 10 ماه با حل مشکلات اجتماعی، ایجاد آرامش، ورزش، فعالیت‌های مثبت، مدیریت استرس و حمایت اجتماعی بررسی شد که شانس عود بیماری را کم کرده بود.

*مکانیزم اثر استرس بر بیماران

این متخصص مغز و اعصاب، گفت: استرس با 2 مکانیزم بر سیستم ایمنی بدن تاثیر می‌گذارد. استرس حاد موجب افزایش فعالیت شدید سیستم ایمنی می‌شود و متعاقب آن کاهش عملکرد را در پی خواهد داشت که این موضوع موجب اختلال در تعادل سیستم ایمنی می‌شود، همچنین سلول‌های سیستم ایمنی به ویژه لنفوسیت‌ها برای انواع هورمون‌ها نوروپپتیدها و انتقال دهنده‌های عصب رسانه دارای گیرنده هستند و ارتباط متقابل با سیستم نوروآندوکرینی بدن دارند که در استرس تغییراتی در این سیستم به وجود می‌آید.

*چگونه استرس را مدیریت کنیم

عضو کمیته علمی انجمن MS ایران، اظهار داشت: بیمار نقش مهمی در کنترل استرس ناشی از بیماری دارد بر این اساس لازم است فرد ابتدا نوع و سبک زندگی خود را تغییر دهد و از طرفی حمایت اطرافیان و هدایت پزشک معالج نیز نقش به سزایی در مدیریت استرس ایفا می‌کند.

وی افزود:‌ لازم است در سیر بیماری از کلمه «چرا» استفاده نشود زیرا با گفتن «چرا بیمار شده‌ام» و اینگونه جملات فرد در دام ناامیدی، سرزنش و دنبال مقصر دانستن خود و دیگران می‌گردد که این موضوع استرس و افسردگی را تشدید می‌کند.

وی ادامه داد: این در حالی است که کلمه «چگونه» می‌تواند موجب باز شدن راه حل‌ها برای فرد مبتلا شود. بهتر است مبتلایان با گفتن این که «چگونه می‌توانم بهبودی و سلامتی داشته باشم»، «چگونه می‌توانم درمان شوم» و «چگونه می‌توانم با MS زندگی کنم» افق‌های جدیدی برای خود ترسیم کنند.

*واکنش استرس چه موقع ظاهر می‌شود

این نورولوژیست گفت: به طور کلی هر رفتاری که موجب شود فرد مبتلا از کوره در برود می‌تواند زمینه‌ساز استرس در او شود. استرس تقریبا در تمام کارهایی که می‌خواهیم انجام دهیم وجود دارد اما وقتی در وضعیتی قرار بگیرم که نتوانیم با آن منطبق و سازگار شویم واکنش استرس ظاهر می‌شود و این واکنش موجب عدم کمک به خودمان می‌شود یعنی نه قادریم وضعیت استرس‌زا را تغییر دهیم و نه می‌توانیم خود را از آن خارج سازیم و در واقع راه گریز و چاره‌ای پیدا نخواهیم کرد.

ترابی خاطر نشان کرد: اگر چنین وضعیتی به طور دایم تکرار و سبب شود موارد استرس‌زا را بپذیریم، استرس به عنوان یک «عارضه» مطرح می‌شود که باید آن را جدی بگیریم و در مورد مهار آن اقدام کنیم. قبل از آنکه به راه‌های نامطلوبی مانند مصرف بی‌رویه دارو، سیگار، الکل، مواد مخدر، پرخوری و پرکاری بیش از حد پناه ببریم لازم است هرگاه حس کردیم که از استرس رنج می‌بریم به فکر رهایی از آن باشیم.