وقتی "عمو جو" به ملایر رفت

فیلم سینمایی «ایران برگر» در سینما بهمن ملایر در حالی به نمایش درآمد که جمعی از تماشاگران شهرهای استان همجوار که از دیدن این فیلم محروم هستند؛ برای دیدن «ایران برگر» به شهر ملایر آمده بودند.

کد خبر: ۴۹۰۲۳۴

تاریخ: ۲۲ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۲:۵۷

به گزارش ایسنا،فیلم سینمایی «ایران برگر» جدیدترین اثر «مسعود جعفری جوزانی» و با حضور این کارگردان، «محمدهادی کریمی» نویسنده فیلمنامه، «فتح‌الله جعفری جوزانی» تهیه‌کننده و بازیگر، دکتر «علیرضا رضایی» شهردار ملایر و اعضای شورای شهر در سالن سینما بهمن ملایر روی پرده رفت.

«مسعود جعفری جوزانی» کارگردان «ایران برگر» در این مراسم که 20 فروردین ماه برگزار می‌شد،قبل از نمایش فیلم‌اش در سخنانی مطرح کرد: آدم وقتی به زادگاهش برمی‌گردد یک حس رهایی، آزادی و یک احساس آسودگی خاطر به وی دست می‌دهد و دلهره از وی دور می‌شود؛ شاید این خصیصه انسان است. خیلی خوشحالم که از فرزندان ملت بزرگ ایران هستم. ایران گستره عظیمی است و زیبایی ما به این رنگها و به این رنگین کمانی است که در دنیا درست کرده‌ایم.

وی ادامه داد: من فقط آمدم اینجا که بگویم من هم یکی از فرزندان این شهر هستم، افتخار می‌کنم مسئولینی در اینجا به‌سر می‌برند؛ از موقعی که من وارد اینجا شدم همه حرفشان این بوده است که چی ساختیم و چه چیزهای دیگری باید بسازیم تا جوان‌ها بیایند اوقات تفریح و استراحتشان را بیشتر در آنجا سپری کنند. آرزو می‌کنم که در سرزمینم روزی یک نفر بیکار پیدا نشود.

دکتر «علیرضا رضایی» شهردار ملایر نیز در اکران ویژه فیلم سینمایی «ایران برگر» و همچنین مراسم تجلیل از «مسعود جعفری جوزانی» کارگردان این فیلم گفت: افتخار می‌کنیم که آقای «مسعود جعفری جوزانی» در عرصه سینمای کشور جزو افتخارات ملایری‌هاست و همچنین خانواده بزرگوار ایشان از دیگر افتخارات ما محسوب می‌شوند. ما ملایری‌ها دارای پتانسیل‌های خیلی خوبی هستیم؛ در شرایط کنونی که در آن قرار گرفته‌ایم شاهد نقاط قوت و فرصت‌های خوبی هستیم که اگر من مسئول در این قضیه کوتاهی بکنم شاید آیندگان بر من نبخشند.

در بخش دیگری از این برنامه، «مسعود جعفری جوزانی» با تقدیر از «محمود عبدلی» باسابقه‌ترین کارمند سینما بهمن ملایر گفت: این گونه اشخاص، افراد ساکتی هستند که در سکوت خود، یاری‌گر صنعت سینمای ملی ایران هستند؛ آدم‌هایی که عمرشان را می‌گذارند. اینها کسانی هستند که با گذاشتن عمرشان به مردم احترام می‌گذارند تا بدانند که سینما جای قابل احترامی است و می‌آیند که در آن چیزی یاد بگیرند؛ در واقع این افراد کسانی هستند که نادیده گرفته می‌شوند، آنها ما و سینمای ما را ساختند.