آلرژی‌های فصلی و چگونگی کنترل آن

کد خبر: ۴۸۹۹۶۰

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۳:۲۷

یک جراح و متخصص گوش، گلو و بینی با بیان اینکه شایع‌ترین عامل ایجاد کننده رینیت آلرژیک سابقه خانوادگی است، تاکید کرد: رینیت آلرژیک فصلی ناشی از آلرژی‌زاهای فصلی مانند گرده‌ها، قارچ‌ها، مایت‌های موجود در گرد و خاک، حیوانات خزدار و فضولات حشرات است که شایع‌ترین محرک‌های رینیت آلرژیک به شمار می‌روند.

به گزارش ایسنا، دکتر بهنام کاظمی با اشاره به اینکه رینیت آلرژیک ممکن است فصلی یا دایمی باشد، گفت: علایم رینیت آلرژیک از فردی به فرد دیگر متغیر است، اما اکثر علایم مربوط به بینی است که در برخی افراد گوش، گلو و حنجره را نیز درگیر می‌کند و حتی ممکن است باعث ایجاد اختلال در خواب شامل تنفس از دهان، بیدار شدن مکرر، خستگی در طول روز و اشکال در انجام کارها شود.

این جراح و متخصص گوش، گلو و بینی تصریح کرد: آبریزش، خارش، گرفتگی، از دست دادن حس بویایی و چشایی از جمله علایم آلرژیک بینی است. همچنین خارش، قرمزی، احساس وجود جسم خارجی در چشم، تورم، کبودی و تیرگی پوست زیر چشم از علایم چشمی این آلرژی است.

کاظمی با بیان اینکه بیماران دچار آلرژی شدید به گرده باید در زمان‌هایی که شمار گرده‌ها بالاست به خصوص اوایل فصل بهار، از بیرون رفتن تا حد ممکن خودداری کنند، تصریح کرد: درمان رینیت مستلزم پرهیز از محرک‌های محیطی و استفاده مناسب از درمان دارویی است که اهمیت پایبندی به درمان به منظور حصول نتایج مثبت را باید به بیماران آموزش داد.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران خاطر نشان کرد: بیماران دچار آلرژی به قارچ‌ها باید با حذف منابع رطوبت، تعویض مواد ‌آلوده و شستن سطوح بدون منفذ با محلول سفیدکننده رقیق، مواجهه خود را با این عوامل کاهش دهند.

وی در ادامه افزود: در صورت آلرژی به مایت‌های موجود در گرد و خاک، بیماران باید رطوبت منزل خود را کنترل کنند، تخت‌خواب را با پوشش‌های ضدمایت گرد و خاک پوشانده، کف منزل را با جارو برقی قوی تمیز و از مواد کنه‌کش استفاده کنند. دوری از هرگونه تماس با حیوانات نیز موثرترین راه پرهیز از محرک‌های حیوانی رینیت آلرژیک است.

این جراح و متخصص گوش، گلو و بینی در پایان یادآور شد: در هنگام انتخاب دارو برای درمان رینیت در زنان باردار، بی‌خطری آنتی‌هیستامین‌های نسل اول و نسل دوم نشان داده شده است که در سه ماهه اول باید از مصرف ضداحتقان‌های خوراکی اجتناب کرد. همچنین ممکن است وضعیت بی‌خطری ضداحتقان‌های موضعی در صورت استفاده کوتاه مدت بهتر باشد، اما حتما باید تحت نظر پزشک معالج باشد.