به مسابقات نمی‌رویم چون از «افتضاح دوپینگ» می‌ترسیم

این روز‌ها هم که این فدراسیون با سرپرست اداره می‌شود و مدیریت یکپارچه‌ای ندارد، باید به این مسأله توجه کرد که رشته مدال‌آور وزنه‌برداری با این شیوه ره به‌ جایی نمی‌برد. مدیران این رشته، شاید بتوانند المپیک ریو را با مدال بهداد سلیمی یا کیانوش رستمی پشت ‌سر بگذارند، ولی باید بدانند که برای روزهای بعد از آن، چه در چنته دارند.

کد خبر: ۴۸۸۷۳۴

تاریخ: ۱۷ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۳:۴۶

دو روز دیگر مسابقات وزنه‌برداری قهرمانی نوجوانان جهان در لیما پرو آغاز می‌شود، ولی وزنه‌برداران ایرانی باید در خانه شاهد نمایش رقبای خود باشند. این اتفاق البته در لابلای اخبار وزنه‌برداری ایران در یکی دو سال اخیر، چیز تازه‌ای نیست و یکی دو سالی است  جوانان و نوجوانان به مسابقات جهانی اعزام نمی‌شوند. از سوی دیگر، اعزام تیم‌های ذوب‌آهن و نیروی زمینی به مسابقات جام باشگاه‌های وزنه‌برداری آسیا هم در هاله‌ای از ابهام است و احتمال اینکه آن‌ها هم به مسابقات اعزام نشوند، بالاست.

داستان اما همچنان‌‌ همان داستان همیشگی احتمال دوپینگ است؛ مسأله‌ای که در یکی دو سال اخیر، ضربه جبران ناپذیری به تیم‌های پایه وزنه‌برداری کشورمان وارد کرده است.

به گزارش «تابناک»، دوپینگ در سال‌های اخیر به وزنه‌برداری بیش از هر رشته دیگری ضربه زده و با توجه به مدال‌آور بودن این رشته در المپیک حساسیت‌ها در این زمینه بالاست، ولی به رغم حساسیت بالا به این مسأله در سال‌های گذشته، شاهد بودیم که به جای حل مشکل دوپینگ در وزنه‌برداری، صورت مسإله را کاملا پاک کرده و از اعزام ورزشکاران به مسابقات بین‌المللی سر باز زدیم. نمونه ‌بارزش هم شرایطی است که بر تیم‌های پایه وزنه‌برداری کشورمان حاکم است که اوضاع این تیم‌ها را تقریبا به حالت تعطیل درآورده و زنگ خطر را برای وزنه‌برداری کشورمان به صدا درآورده است، زیرا با توجه به میانگین سنی ورزشکاران حاضر در تیم بزرگسالان، باید نسبت به آینده این رشته از لحاظ پشتوانه‌ها بسیار نگران بود.

هنگامی که فدراسیون وزنه‌برداری با رئیس قبلی اداره می‌شد، اعزام‌های برون‌مرزی نوجوانان در سال ۲۰۱۵ را لغو کرد. تیم ملی نوجوانان مسابقات قهرمانی آسیا را به بهانه دیر اعلام شدن تاریخ رقابت‌ها و مسابقات جهانی را به دلیل بعد مسافت از دست داد تا بعد از محروم شدن چهار ملی‌پوش، همچنین خارج شدن بعضی وزنه‌برداران از رده سنی نوجوانان، وضعیت تیم ملی در این رده کاملا مبهم باشد.

پیشتر از آن هم تیم ملی جوانان ما برای دومین سال پیاپی به مسابقات جهانی اعزام نشد. مسئولان در پی این عدم اعزام‌ها البته مدعی شدند که اردویی برای نوجوانان در نظر گرفته می‌شود و حتی برای حفظ شرایط آمادگی آن‌ها، رقابت‌هایی نیز برای آن‌ها در نظر گرفته می‌شود؛ اما همه می‌دانند که کیفیت مسابقات جهانی و آسیایی کجا و کیفیت رقابت‌های دسته چندم کجا.

اما این همه ماجرا نیست. ترس از دوپینگ در میان وزنه‌برداران به حدی است که اعزام تیم‌های قهرمان لیگ بزرگسالان و جوانان هم حتی در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. در حالی تیم‌های ذوب آهن و نیروی زمینی در لیگ بر‌تر بزرگسالان و جوانان قهرمان شده‌اند و باید در رقابت‌های جام باشگاه‌های آسیا شرکت کنند که فدراسیون برای اعزام آن‌ها تعلل می‌کند.

همچنین هرچند حسن طباطبایی، سرپرست جدید این فدراسیون تغییر زمان مسابقات را علت اختلال در اعزام این تیم می‌داند، مربی تیم ذوب آهن ماجرای تست دوپینگ را عامل اصلی این ماجرا می‌داند. علی جباری در این مورد به  ایسنا گفت: ما اسامی وزنه برداران خود را به فدراسیون اعلام کرده‌ایم و اکنون منتظریم تا مشخص شود فدراسیون تیم را اعزام خواهد کرد یا خیر؟ فدراسیون می‌خواهد از آن‌ها آزمایش بگیرد، ولی با توجه به فرصتی کمی که تا آغاز مسابقات  مانده است، اگر بخواهند الان آزمایش بگیرند، حدود ۲۵ روز زمان می‌برد تا نتایج مشخص شود؛ بنابراین، احتمال دارد تیم به دلیل آزمایش دوپینگ وزنه برداران اعزام نشود.

داود عباسی، مربی تیم نیروی زمینی نیز درباره احتمال اعزام نشدن این تیم به مسابقات جام باشگاه‌های آسیا می‌گوید: متأسفانه فدراسیون نامه‌ای که پیش از تعطیلات عید برای ذوب آهن مبنی بر اعلام اسامی وزنه برداران خود فرستاده، برای ما ارسال نکرده است. زمانی که به فدراسیون رفتم تا دلیل آن را جویا شوم، دلیل خاصی برای این کار نیاوردند. فدراسیون همکاری نمی‌کند که فکر می‌کنم دلیل آن بحث آزمایش دوپینگ وزنه برداران باشد.

با توجه به اینکه تست دوپینگ از ورزشکاران زمان‌بر خواهد و بود نتایج آن پیش از اعزام به رقابت‌های آسیایی اعلام نمی‌شود، فدراسیون وزنه‌برداری نمی‌خواهد ریسک کند و تیمی را که بیم دوپینگی بودن آن می‌رود، به مسابقات اعزام کند. برای همین هم فدراسیون وزنه‌برداری ما از کنفدراسیون آسیایی تقاضا کرده تا مسابقات را به تعویق بیندازد که این پیشنهاد هم با موافقت کنفدراسیون همراه نبوده و احتمال اعزام تیم‌های ایرانی به این مسابقات پایین است.

در پایان باید گفت، در اینکه عدم اعزام تیمی که احتمال حضور ورزشکار دوپینگی در آن وجود دارد، بهتر از اعزام آن است، شکی نیست، ولی فرا‌تر از آن، باید به این مسأله اشاره کرد که وزنه‌برداری در دوران حسین رضازاده، هیچ تدبیری برای حل مشکل دوپینگ انجام نداده و تنها راه حلش عدم اعزام ورزشکاران به مسابقات بین‌المللی بوده است، وگرنه هیچ نظارتی بر مسابقات و اردوهای تیم‌ها نداشته و همین موجب شده تا تیم‌هایی نظیر تیم جوانان در حالی که برایشان کادر فنی جدید انتخاب شده بود، از اعزام به مسابقات جهانی بازمانند.

این روز‌ها هم که این فدراسیون با سرپرست اداره می‌شود و مدیریت یکپارچه‌ای ندارد، باید به این مسأله توجه کرد که رشته مدال‌آور وزنه‌برداری با این شیوه، ره به‌ جایی نمی‌برد. مدیران این رشته، شاید بتوانند المپیک ریو را با مدال بهداد سلیمی یا کیانوش رستمی پشت ‌سر بگذارند، ولی باید بدانند برای روزهای بعد از آن، چه در چنته دارند.