اوباما از کری خواست با ترفند مذاکرات را ادامه دهد

یک روزنامه آمریکایی به بیان جزئیاتی از کنفرانس ویدئویی «جان کری»، وزیر خارجه و «ارنست مونیز»، وزیر انرژی آمریکا با «باراک اوباما»، رئیس‌جمهور این کشور در روز سه‌شنبه پرداخته است.

کد خبر: ۴۸۷۱۸۵

تاریخ: ۱۳ فروردين ۱۳۹۴ - ۰۹:۰۹

رئیس‌جمهور آمریکا در کنفرانس ویدئویی با وزیر خارجه و وزیر انرژی این کشور از آنها خواسته ضرب‌الاجل از پیش‌تعیین شده را نادیده بگیرند و طوری وانمود کنند که آماده ترک گفت‌وگوها هستند.

به گزارش فارس، یک روزنامه آمریکایی به بیان جزئیاتی از کنفرانس ویدئویی «جان کری»، وزیر خارجه و «ارنست مونیز»، وزیر انرژی آمریکا با «باراک اوباما»، رئیس‌جمهور این کشور در روز سه‌شنبه پرداخته است.

روزنامه نیویورک‌تایمز در آغاز گزارش روز پنجشنبه خود می‌نویسد در صورتی که مذاکره‌کنندگان آمریکایی در نهایت موفق شوند «تفاهم سیاسی» با ایران را به سرانجام برسانند در واقع میوه‌ای را به ثمر رسانده‌اند که بذرهای آن را چند روز پیش‌تر کاشته‌اند.

سه‌شنبه شب در حالی که تنها چند ساعت به انقضای ضرب‌الاجل خودخوانده 31 مارس باقی مانده بود، جان کری و ارنست مونیز وارد چادری بزرگ در لوزان شدند و در کنفرانس ویدئویی با اوباما شرکت کردند.

کری از داخل این چادر که برای اجتناب از جاسوسی و شنود برافراشته شده بود به اوباما گفت هیچ راهی برای پایبندی به ضرب‌الاجل از پیش تعیین‌شده 31 مارس وجود ندارد. وی افزود ایرانی‌ها احتمالاً تحت تأثیر این برداشت که مهلت تعیین شده در واشنگتن حاوی معانی زیاد و در تهران دربرگیرنده معانی اندک است در رایزنی‌ها سخت‌گیرانه عمل می‌کنند.

یک مقام آمریکایی که خواسته نامش فاش نشود به نیویورک‌تایمز گفت: «آنها ضرب‌الاجلی که خودمان تعیین کرده بودیم را به ما برمی‌گرداندند تا ببینند که ما عقب‌نشینی می‌کنیم یا نه.»

دو مقام آمریکایی دیگر می‌گویند اوباما در پاسخ، به کری و مونیز گفته ضرب‌الاجل را نادیده بگیرند و به صراحت بگویند که آماده ترک مذاکرات و پابرجا نگه داشتن تمامی تحریم‌ها علیه ایران هستند و ببینند که آیا این روش، معادلات را تغییر می‌دهد یا خیر.

روزنامه آمریکایی نیویورک‌تایمز می‌نویسد هنوز مشخص نیست که آیا این تغییر تاکتیک در دقیقه 90  قادر خواهد بود ایرانی‌ها را متقاعد کند که دولت اوباما بیشتر از آنها خواستار توافق نیست یا خیر.

نیویورک‌تایمز نوشت: «این نمونه‌ای از رِندی‌هایی (gamesmanship) است که فضای گفت‌وگوهای جاری در اینجا را در بر گرفته است.»