به مناسبت روزی سیاه برای «استثمار»؛

جای این روز ملی در تقویم جهانی خالی است

اگر قرار باشد از تقویم ملی کشورمان، روزی را برای الگو شدن در جهان و ثبت در تقویم تمامی ملت‌ها برگزینیم، روز ملی شدن صنعت نفت، یکی از گزینه‌های بسیار خوب به شمار می‌آید؛ روزی که در آن، تلاش همه ارکان جامعه ایرانی برای یک هدف ملی به ثمر نشست و برگی زرین در تاریخ مقابله با استثمار ورق خورد تا الگویی ناب پیش روی بسیاری ملت‌ها قرار گیرد.

کد خبر: ۴۸۵۰۸۵

تاریخ: ۲۹ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۷:۳۵

روز انشقاق شرکت ملی نفت ایران و بریتیش پترولیوم از «شرکت نفت انگلیس و ایران»، اگر روز رقم خوردن بزرگ‌ترین انشقاق در شرکت‌های بزرگ جهانی نباشد، دست کم در زمره مهم ترین‌های آن‌ها قرار می‌گیرد؛ هرچند بی‌تکیه بر این نکته هم می‌توان برای بزرگ دانستن روز ملی صنعت نفت ایران در جهان، شاخص‌های مختلف یافت و در بزرگداشتش کوشید.

به گزارش «تابناک»، اگر قرار باشد از تقویم ملی کشورمان روزی را برای الگو شدن در جهان و ثبت در تقویم تمامی ملت‌ها برگزینیم، روز ملی شدن صنعت نفت، یکی از گزینه‌های بسیار خوب به شمار می‌آید؛ روزی که در آن، تلاش همه ارکان جامعه ایرانی برای یک هدف ملی به ثمر نشست و برگی زرین در تاریخ مقابله با استثمار ورق خورد تا الگویی ناب پیش روی بسیاری ملت‌ها قرار گیرد.

اگر روزگاری انگلیسی‌ها توانسته بودند نتیجه تلاش‌ها و فراست امثال دارسی را در جست‌وجوی نفت خام در کشورمان به امتیازی بسیار بزرگ برای خود تبدیل کرده و سالهای سال، همزمان با استخراج منابع زیرزمینی ما، مانع از ادراک این نکته توسط حاکمان وقت کشورمان شوند که نفت جز مایعی سیاه و بدبو، منبع هزار خیر است و لازم نیست برای لایروبی (!) آن، خود را مدیون ایشان بدانیم، زمان آن رسیده بود که ایرانیان بر ثروت ملی خود مسلط شده و اجازه دست درازی بیشتر به آن را ندهند و برای این کار هیچ راهی نبود، جز فریاد این درخواست در سطوح مختلف جامعه.

بر این اساس است که می‌توان به حلقه ارتباطی اعتراض کارگران صنعت نفت، پیوستن مردم به این اعتراض و شکل گیری نهضت نفت، رهبری دکتر مصدق و تلاش دیگر نخبگان برای پیشبرد اهداف این نهضت، پرداختن مجلس ملی به موضوع با قید دو فوریت و تصویب یک ماده واحده در روزهای واپسین سال و سرانجام تصویب این ماده واحده در مجلس سنای وقت در آخرین روز کاری و ملی شدن صنعت نفت در کشورمان پی برد و دریافت چرا استکبار قدرتمند انگلیس یارای مقابله با این حرکت بزرگ را نیافت.

کافی است بدانیم که واکنش انگلیسی‌ها به این ضرر هنگفتی که نصیبشان می‌شد، از روز شکل گیری نخستین اعتراضات، کارشکنی‌های متعدد، تحریک قوای نظامی وقت به مقابله، سرکوب و کشتار معترضان و حتی قشون کشی به منطقه (با اعزام ناوگان جنگی به خلیج فارس) بود تا دریابیم هم صدایی همه ارکان جامعه ایرانی تا چه اندازه در ملی شدن این صنعت مهم در کشورمان با کمترین هزینه‌ها مؤثر بود.

می‌گوییم کمترین هزینه‌ها چون می‌بینیم که خواسته ملت بزرگ ایران در آن ماجرا، تمام و کمال برآورده شد و هیچ چیزی نتوانست در آینده بر آن اثر بگذارد، وگرنه از یاد نبرده‌ایم در این پیروزی بزرگ، خون‌های جوشیده‌ای که بر زمین ریخته شد، تأثیری بسیار بزرگ داشت؛ آنقدر بزرگ که موجب شد، سرسپردگان انگلیس در کشورمان هم نتوانند کاری از پیش برده و همه مسیر، بی‌کمترین تنشی تا پایان پیش رفت.

همین نکات بود که ترس بزرگتری در دل استعمارگران می‌انداخت و مجابشان می‌کرد از هیچ تلاشی برای مقابله با ملی شدن نفت در کشورمان مضایقه نکنند، زیرا خارج شدن نفت ایران از زیر دست انگلیسی‌ها، معنای تلخ بزرگتری برایشان داشت؛ روشن شدن دیگر ملت‌های تحت استعمار که منابع گرانبهای سرزمینشان را به بهانه لایروبی می‌بردند و غارت می‌کردند.

از این روست که پیروزی ملت ایران در تحقق خواسته ملی شدن نفت را باید فرا‌تر از مرزهای جغرافیایی دانست و برای پدیدآورندگان آن تمام قد ایستاد؛ برای همه آنانی که به جهانیان نشان دادند برای مقابله با استثمارگران، همه یک ملت می‌شوند و برای خلع ید بیگانگان از منابعشان، آخرین روز کاری سال را تبدیل به روزی می‌کنند که نه تنها در تقویم ملی جایگاه دارد، که روزی نمونه برای ثبت در تقویم جهانی و بزرگ داشته شدن در تمامی کشورهایی است که چوب استعمار را خورده یا هنوز می‌خورند.