نگاه شما: چرا محیط زیستمان را پاک نمی کنیم؟!

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۴۸۲۱۶۳

تاریخ: ۱۹ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۰:۰۳

محمد ماکویی: دانش آموخته "مهندسی بهداشت محیط" هستم و اینکه چرا این "حقیقت" و یا بهتر بگویم این "واقعیت" را بر زبان می اورم ,به این خاطر است که خوانندگان در میانه و یا در پایان مقاله که دستشان به من نمی رسد از خودشان و یا از دیگران سوال بی پاسخ "چه ربطی داشت؟!" را نپرسند!

واقعیت اینکه من در یک شرکت مهندسین مشاور کار می کنم و تا آنجا که برایم مقدور است سعی می کنم در هنگامه کار و در ساعات اداری , کار مردم را وفق فرمایش آقای رییس راه بیندازم!اما اوضاع اسف بار زندگیم دقیقا از آن هنگام آغاز می شود که ساعات کار اداریم تمام شده و راهی منزل می شوم!

از آنجا که اصلا از پیاده روی بدم نمی آید-از شما چه پنهان!خیلی هم خوشم می آید!-سر راه از پارک ساعی عبور می کنم که هم برای من خیلی خوش آب و هواست و هم برای نوجوانان پسر و دختری که بعد از ظهرها اوقات خوشی را برای خودشان!و دوستانشان!رقم می زنند!شاید این خوشی آب و هواست که باعث می شود آنها از آب و هوای خوب نهایت لذت را برده و به اتفاق سیگاری هم دود کنند!

قطعا برایم زیاد سخت نیست که برایشان از سیگار بگویم و از بدی هایش و سمومی که با کشیدنش وارد بدنشان می شود و  بیماری هایی که در نتیجه مصرفش عایدشان می شود!با این حال ترجیح می دهم که دست کم در ساعات غیر اداری و در آن هنگام که در ازای کاری که انجام می دهم, دشتی و عایدیی ندارم,به نظری و گذری اکتفا نمایم!

نوجوانان در "دوران خوش سرکشی" به سر می برند و بنابراین سر و کله زدن با آنها چندان ساده نیست و بلدیت می خواهد!با این حال ترجیح می دهم که رابطه خویشاوندی و دوستی خویش را با کسانی هم که آدم پیدا کرده اند که پول می گیرد و بدون کنترل و وارسی اتومبیل "برگه معاینه فنی" می دهد,کماکان حفظ کرده و ایشان را با سخن گفتن از آلودگی هوا و مسئولیتی که تک تک ما در این باره بر دوش داریم و اینکه چه می شود اگر همه سر هم کلاه بگذاریم,از خود ناراضی نکنم!

اینکه از اینطرف و آنطرف می شونم که برخی از آشنایان و همسایه ها آب باران خانه خود را به سوی فاضلابروهای خانگیشان کشانده اند تا بارندگی و سیلاب کمتر اذیتشان کند و اصلا و ابدا به این نکته توجه ندارند که اگر همه چنین کنند با هر بارندگی شهر را فاضلاب بر می دارد! و در عوض چاه آب خانگی زده اند تا پول آبشان بابت آبیاری گلها و گیاهان زیاد نیاید,حساسیتم را بر می انگیزد و مجابم می کند که در مورد "آب و فاضلاب " نیز همچون "هوا" اقدامی درخور تامل صورت داده و "بی خیال" از کنارشان گذر نمایم!

قطعا "بی خیالی" صورت گرفته به دلیل این نیست که تنها در مواجهه با افرادی که از فرهیختگان و تحصیلکرده های اجتماع هستند و بر نادرستی عملکرد خویش اشراف کامل دارند,زبانم گنگ است و سخنم قاصر و یا انصافا حرفی برای گفتن ندارم!زیرا در اینصورت نمی بایست در شب هنگام ضمن چاق-سلامتی با زباله دزد محله و بدون اینکه او را از بیماری هایی مهلک که در پراکنده کردنشان نقشی اساسی دارد آگاه نمایم, درآمدش را سوال کرده و با مقایسه عایدیش با دستمزد و حقوقی که در شرکت می گیرم,کارش را به صرفه قلمداد نمایم!

با تمامی این احوال خیلی ها به من حق می دهند که به اینگونه رفتار کنم زیرا به جد اعتقاد دارند که اوضاع و احوال محیط زیست کشور ما با "دو کلمه حرف حساب" سامان نمی یابد!

شاید حقیقتا اینگونه باشد!اما اگر اینگونه است دست کم می باید درس "آموزش بهداشت" را از واحدهای درسی دانشجویان "محیط زیست" و "بهداشت محیط" حذف کرد و هزینه صرفه جویی شده ناشی از حذف آن را به یکی از زخمهای زیست محیطی کشورمان-که یکی دو تا هم نیست!زد!زیرا آموزشی که حتی نتواند دوستان و نزدیکان و دور و بری های آدمی را مجاب نماید که به تغییر رفتار غیر بهداشتی خود تن دهند,قطعا با رفتار آدم های دور از بر ما و غریبه ها کوچکترین کاری نخواهد داشت!

جالب است که در حالی در کشور ما دانش آموخته های "بهداشت محیط" و "محیط زیست" به تاسی از رفتاری که در مردم عادی مشاهده می کنند,نسبت به اوضاع و احوال اطرافشان-که محیط زیست نام دارد-بی حساسیت و بی تفاوتند که در کشورهای دیگر-که پیشرفته نام دارند!- مسئولین و متصدیان امور مختلف نه تنها به علت تخریب محیط زیست و آلوده نمودن آن مجبورند به مسئولین و دست اندرکاران زیست محیطی  کشورشان پاسخ بدهند,بلکه خود را از لزوم جوابگویی به پرسش ها و ابهامات زیست محیطی نهادها و تشکل های غیر دولتی و مردمی سرزمینشان نیز در امان نمی بینند!زیرا در این کشورها مردم با الگو گیری از گفته معروف توماس ادیسون که "آنطور زندگی کنید که در هنگام مرگ بتوانید به خود بگویید که من هر آنچه از دستم بر می آمد برای این مردم انجام داده ام!",از تلاش مداوم در جهت سامان دهی محیط زیست و حل و فصل مشکلات و معضلات آن دست بر نمی دارند!

"جرم شناسان" در حیطه کاری خود اثری را به نام "اثر تماشاگر" تعریف کرده اند!بر مبنای این اثر هیچ کدام از تماشاگران ناظر بر وقوع صحنه جرم واکنشی نشان نمی دهند چون منتظرند دیگری یا دیگران پا پیش بگذارند!امروزه در کشور ما رد پای "اثر تماشاگر" در بسیاری از جرایم زیست محیطی و آلودگی های محیط زیست دیده می شود!اثری که حتی کارشناسان و متخصصین محیط زیست را آنچنان به خود مشغول ساخته و سر جایشان نشانده که تا دیگری بلند نشده و کاری کارستان نکند, مانع از برخاستن آنها خواهد گردید!