یک نماینده در گفت‌و‌گو با «تابناک»؛

فساد مانند یک موریانه پایه‌های نظام را می‌خورد!

همان گونه که گفته شد، هیچ کس به تنهایی نمی‌تواند در کشور فساد‌های مالی با این وسعت انجام دهد، مگر آنکه وابستگی در سیستم مدیریتی داشته باشد. اگر دولت حاضر است هزینه کند، کسانی را که در پشت پرده این فساد‌ها بوده‌اند، ‌به قوه قضاییه معرفی کند.

کد خبر: ۴۸۱۱۱۰

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۷:۱۶

دوعصر دوشنبه، معاون اول رئیس‌جمهوری در جلسه ستاد هماهنگی مبارزه با مفاسد اقتصادی با بیان اینکه مبارزه با فساد هزینه دارد و باید پای آن ایستاد، تصریح کرد: وقتی پرونده‌ای نظیر پرونده بابک زنجانی مطرح می‌شود، یا باید در مقابل آن سکوت کنیم و یا بپذیریم، بی‌سابقه‌ترین فساد‌ها رخ داده و با جدیت در مقابل آن بایستیم و حقوق بیت‌المال را باز پس گیریم.

به گزارش «تابناک»، جهانگیری با اشاره به برخی پرونده‌های فساد اقتصادی در سال‌های اخیر خاطرنشان کرده بود، برخی از این اتفاقات در اثر سهل‌انگاری و سوء‌مدیریت رخ داده، ولی علت بروز این مفاسد هر چه ‌باشد، باید با آن برخورد کنیم، زیرا ما به عنوان مسئولین کشور مسئولیت داریم و باید در برابر مردم پاسخگو باشیم.

حال پرسش این است دولت تا چه میزان می‌خواهد این هزینه‌ها را تقبل کند، آیا کسانی که ‌فساد اقتصادی کرده‌اند، ‌در این راه تنها بوده‌اند‌ یا عقبه‌ای داشته‌اند که از آنها در رسیدن به اهدافشان حمایت کرده است؟

محمد‌رضا‌ پور‌ابراهیمی در خصوص این موضوع به تابناک گفت: صحبت ما این است وقتی کسی در حوزّه اقتصادی تخلفی می‌کند، تنها نبوده است. مبازه با فساد این نیست که مجری را بگیرند. حتما باید عقبه آن جریان که متعلق به هر جریان و یا دولت نیز هست مؤاخذه شوند.

این نماینده گفت: در مبارزه با فساد باید کسانی که یک جریان را مدیریت کرده‌اند نیز شامل آن شود. همیشه در یک فساد دست‌هایی ‌پشت پرده هست که آن را مدیریت می‌کند و خواسته یا نا‌خواسته این به برخی ‌جاهای مدیریتی کشور بر‌خواهد گشت‌؛ بنابراین، باید این افراد نیز شناسایی شوند.

این عضو کمیسیون اقتصادی مجلس گفت: مبارزه با فساد، امر بسیار مهمی در شرایط جنگ اقتصادی است. به نظر من، مبارزه با فساد از مبارزه با تحریم ‌مهم‌تر است. اگر با فساد مبارزه نشود، حتی اگر تحریم‌ها هم برداشته شود، فساد مانند یک موریانه پایه‌های نظام را می‌خورد و باعث فرو‌پاشی اقتصاد کشور می‌شود، که این یک چالش بزرگ در نظام جمهوری اسلامی است.

این نماینده گفت: باید این مبارزات جدی باشد؛ اما آنچه ما از خروجی این مبارزات می‌بینیم این است که عزم جدی برای آن نیست و برای آن هم چند‌ دلیل ‌وجود دارد؛ نخست اینکه میزان جریمه در نظر گرفته شده متناسب با جرم واقع شده نیست‌ و باید همسان‌سازی شود تا کسی جرم مرتکب نشود.

نکته بعدی لابی‌های قدرت هستند. این افراد در ارکان مختلف کشور جمع شده و لابی‌گری می‌کنند و به شکلی این کار را مدیریت می‌کنند و به شکلی برخی از این لابی‌های قدرت در عین حال که مبارزه با فساد را علم کرده‌اند، خود مکان فساد می‌شوند که باید همیشه این امکان خطر ‌باشد که همه می‌تواند درگیر فساد شود.

نکته بعدی آنکه به رغم‌ قوانین موجود، بسیاری از قوانین نادیده گرفته می‌شوند، در حال حاضر حدود ۲۰ میلیارد دلار از راه قاچاق وارد کشور می‌شود و این مبلغ به قدری زیاد است که رهبری گفتند، سر آدم را گیج می‌‌کند. اکنون بیش از یک سال است که قوانین آن نوشته شده، ولی هنوز آیین‌نامه‌های اجرایی آن آماده نشده است.

اما پرسش این است که چرا دولت حاضر نیست این قانون را اجرا کند. منظور دولت از معطل کردن این کار چیست و چرا وزارت صنعت و معدن این سامانه را راه‌اندازی نکرده است؟ حال شما مدام داد بزنید فساد... وقتی قوانین اجرا نشود وضع همین خواهد شد.

وی در پایان تأکید کرد: یکی از نکات مهمی که در این باره نیز باید بار دیگر بر آن تأکید کرد میزان هزینه‌ای است که قرار است دولت در این مبارزه بپردازد.‌‌ همان طور که گفته شد، هیچ کس به تنهایی نمی‌تواند در کشور فساد‌های مالی با این وسعت انجام دهد، مگر آنکه وابستگی در سیستم مدیریتی داشته باشد. اگر دولت حاضر است هزینه کند کسانی را که در پشت پرده این فساد‌ها بوده‌اند، ‌به قوه قضاییه معرفی کند.

وی گفت: نمی‌شود ما مجری را هر زمان که بحث فساد مطرح می‌شود، ‌به زندان بیندازیم یا محاکمه کنیم. باید کسانی که در بدنه قدرت هستند و به این افراد کمک کرده‌اند یا این جریان را مدیریت کرده‌اند نیز ‌به پای میز محاکمه بروند. وقتی این کار انجام شد آن موقع می‌توان گفت که دولت حاضر است هزینه کند.