اعتیاد لای دو انگشت لاک خورده

برخی اعتقاد دارند که خوابگاه ها و خانه های مجردی، محیط هایی هستند که باعث اعتیاد دانشجویان می‌شود. نظارت بر محیط هایی مثل خوابگاه های دانشجویی، نمی‌تواند عاملی برای جلوگیری از اعتیاد باشد. چون فردی که به عنوان ناظر انتخاب می‌شود هم ممکن است خودش به مرور زمان به اعتیاد روی آورد.

کد خبر: ۴۸۰۹۸۹

تاریخ: ۱۴ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۸:۳۶

دود می‌شود تمام جوانی هایی که پدر و مادر برایش زحمت کشیده اند. دچار بحرانی بین بودن و نبودن هستند. نمی‌دانند باید در این مکان، در این زمان، در این فضا بمانند یا پر بکشند به دنیایی که به واسطه استفاده از اعتیاد به ماده ای مخدر -از همان هایی که می‌زنند که چند لحظه روی زمین نباشند و عادت کرده اند به بودنش- به فضا پرتاب شوند. پرتابی از نوع نبودن به دنبال هیچ.

ناگهان اعتیاد زاده می‌شود.

به گزارش ابتکار، می گویند بحران هویت در دوران جوانی از جمله مشکلاتی است که تمام ساختار روانی را به هم می‌زند. بحرانی که تمام آرامش را می‌گیرد و ناگهان اعتیاد زاده می‌شود. این درد خانمان براندازِ خانمانسوز. گذر از جوانی است اما چه راه پرخطری. شخص از مدرسه به دانشگاه وارد می‌شود. دنیایی جدید پر از آدم های جورواجور و ناگهان تعارف سیگار و در نهایت... تعیین مسیر زندگی است برای آنهایی که زمانی پدران و مادران شان، مسیر را برای شان تعیین می‌کردند. حالا این گرایش، عجیب رنگ و لعابی دارد. عجیب می‌کشدش به سمت نابودی. این کشش یعنی عادت به رفتن و نماندن.

آماری که پایین نیست

آمار دقیق نیست و البته پایین هم نیست. ولی چیزی که به خوبی توجه را به خود جلب می‌کند، اعتیاد دانشجویان دختر است که جای نگرانی را برای ستاد مبارزه با مواد مخدر و همچنین وزارت بهداشت باز کرده است. گزارش ها از مصرف مواد صنعتی و روانگردان در میان دانشجویان دختر نسبت به پسر در کشور بیشتر شده است. گروهی از این دانشجویان معتاد اعلام کردند که به آینده امیدی نداشته و اعتماد به نفس کمی دارند و برنامه ریزی برای اوقات فراغت ندارند به همین دلیل به مصرف مواد روی آورده اند.

جذابیتی به نام...

حشیش، تریاک، هروئین و شیشه در بین دانشجویانی که در منازل مجردی زندگی می‌کنند، بیشتر آمار مواد مخدر مصرفی را به خود اختصاص داده است. مطالعات نشان داده است که دور بودن از محیط خانواده و رفتن به شهر دیگر برای تحصیل و استقلال پیدا کردن از خانواده کافی است تا جوان را به سمت و سوی اعتیاد هدایت کند. جذابیت های محیط جدید، می‌تواند خطر اعتیاد را در میان افراد افزایش دهد.

تصوری غلط جایگزین می‌شود

برخی اعتقاد دارند که خوابگاه ها و خانه های مجردی، محیط هایی هستند که باعث اعتیاد دانشجویان می‌شود. نظارت بر محیط هایی مثل خوابگاه های دانشجویی، نمی‌تواند عاملی برای جلوگیری از اعتیاد باشد. چون فردی که به عنوان ناظر انتخاب می‌شود هم ممکن است خودش به مرور زمان به اعتیاد روی آورد. جالب که نه، عجیب است بدانید که گرایش برخی دانشجویان در این دوران، بیشتر به سمت و سوی موادی می‌رود که سطح هوشیاری، یادگیری و پردازش اطلاعات را افزایش می‌دهد و به ناگهان این تصور غلط شکل می‌گیرد که موادی مانند حشیش یا یک بار تجربه، اعتیادآور نیست. بنابراین فرد به این ماده، گرایش بیشتری پیدا می‌کند. اما یک بار، به بار دوم، به بار چندم و بیشتر و بیشتر تبدیل می‌شود. موادی مانند حشیش و ترامادل، گرچه ابتدا تجربیاتی مانند افزایش سطح هشیاری را ایجاد می‌کند اما پس از یک بار مصرف باعث به وجود آوردن پدیده «تحمل» می‌شوند.

اعتیاد در دانشگاه ها بیداد می‌کند

با اینکه به سمت بومی کردن تحصیلات پیش رفته ایم و طرح پایش سوءمصرف مواد مخدر و الکل نیز در میان تمام دانشجویان کشور اجرا می‌شود بدین شکل که تمامی دانشجویان جدیدالورود در دانشگاه های علوم پزشکی پس از ثبت نام باید به این اداره مراجعه کنند و آزمایش های بین‌المللی سلامت روان را بگذرانند اما خبرها گویای افزایش آمار اعتیاد در میان دانشجویان و دانشگاهیان است. برخی از این افراد دچار سوءمصرف مواد مخدر و الکل، دچار اختلالات اعصاب و روان هستند. اینها همان دانشجویان آسیب پذیر یا در معرض خطر به حساب می‌آیند.

دردی که درمان نمی‌شود

اینها در حالی است که رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس، از ابتلای یک میلیون و 300 هزار نفر در جامعه به اعتیاد پرده بر می‌دارد و می‌گوید: حدود 52 درصد مواد مخدر سنتی و 26 درصد شیشه و مواد مخدر صنعتی مصرف می‌کنند. اما این آمار دردی را از دردهای دانشجو یا جوان غیر دانشجوی مبتلا به اعتیاد درمان نمی‌کند. عبدالرضا عزیزی معتقد است: بیش از 70 درصد معتادان قبلا سیگار مصرف می‌کرده اند و اکنون آمار سیگاری ها در کشور 10 الی 13 میلیون نفر است که سالانه بین 3 الی 4 هزار میلیارد تومان صرف خرید سیگار می‌کنند.

عددی بسیار بالا

جالب است بدانید که دو برابر همین مبلغ صرف درمان عوارض مصرف سیگار مانند سرطان ریه می‌شود. پولی که برای سیگار و درمان عوارض ناشی از آن هزینه می‌شود، حدود 10 هزار میلیارد تومان است ضمن آنکه حدود 7 هزار میلیارد تومان برای شیشه مصرف می‌شود و حدود 14 هزار میلیارد تومان برای سایر مواد مخدر. مجموع سالانه این ارقام حدود 30 هزار میلیارد تومان می‌شود؛ حال آنکه هزینه مبارزه با مواد مخدر و یا پیشگیری از اعتیاد را نیز باید به این رقم اضافه کرد که در مجموع عدد بسیار بالایی می‌شود.

پول دود می‌دهیم

عبدالرضا عزیزی ادامه می‌دهد: کل اعتبار عمرانی امسال کشور - اگر محقق شود- حدود 35 هزار میلیارد تومان است و مشاهده می‌شود که تقریبا معادل کل اعتبارات عمرانی در ایران پول برای دود داده می‌شود؛ اعم از مواد مخدر سنتی، سیگار و مواد صنعتی. مواد صنعتی نسبت به سنتی مصرف کننده کمتری در کشور دارد. آنها که تحصیلات بالا دارند کمتر معتاد هستند و آنها که تحصیلات کمتری دارند یا بیسوادند، جامعه آماری بالاتری را تشکیل می‌دهند. وی با پیشنهاد اضافه شدن 10 ریال به قیمت هر نخ سیگار وارداتی در جریان بررسی لایحه بودجه 94 می‌گوید: با توجه به اینکه 65 میلیارد نخ سیگار در کشور مصرف می‌شود، درآمد 65 میلیارد تومانی از این محل حاصل می‌شد که می‌توانست صرف بهداشت، درمان، پیشگیری و آموزش مردم شود.

آماری که تکانت می‌دهد

آمار تکاندهنده اعتیاد در میان دانشجویان دختر و پسر نشان می‌دهد که دختران دانشجو بیشتر به سمت مصرف مواد محرک و دانشجویان پسر به مواد سنگین مثل هرویین و شیشه گرایش پیدا کرده‌اند. در این میان، آمار دانشجویان علوم پزشکی فاصله معناداری با آمار دانشجویان وزارت علوم و دانشگاه آزاد دارد. این آمار هر ساله رشد چشمگیری دارد. وضعیت مصرف موادمخدر در دختران دانشجو و در حوزه مصرف برخی داروها و مواد روانگردان نگران‌کننده است. در دانشجویان پسر به دلیل نشانه‌روی قرص‌های ریتالین و داروهای روانگردان، حجم مصرف مواد محرک کاهش یافته اما گرایش آنها به مصرف مواد سنگین افزایش یافته است.

صدای دردی در گوشه ای

زنگ خطر اجتماعی به صدا درآمده است. زنگ خطری که از یک خانواده تا یک جامعه را تحت الشعاع خود قرار داده است. خوابگاه هایی که امروزه به مکانی برای مصرف مواد مخدر تبدیل شده است. بو و دودهای مواد مخدر را با دود اسپند ترکیب کرده و آن را به خورد هواکش هایی می‌دهند که این روزها به نفس افتاده اند. هیجان و کنجکاوی بیش از پیش جوانان را در معرض ابتلای این مواد افیونی قرار می‌دهد. شهر پر شده از نشئه هایی که در کوچه و خیابان پرسه می‌زنند. حرکات غیر طبیعی از خود به نمایش می‌گذارند. نگاه شان می‌کنیم و زیر لب ناسزا می‌گوییم ولی هیچ گاه نرفته ایم که بپرسیم دردتان چیست که درمان خود را در موادی دیده اید که چند لحظه ای جدای تان کند از دنیای واقعی که از آن فراری هستید. اینجا شهری است پرآشوب که هر لحظه صدای دردی در گوشه اش به گوش می‌رسد.