پشت پرده اجرایی عمده رویدادهای مستقل سینمایی؛

این گروه از برگزاری همه جشنواره‌ها منتفع می‌شود

باید مراقب بود تا با شکل‌گیری حلقه‌ای بسته از برگزارکنندگان جشنواره‌ها که از یک جشنواره به جشنواره دیگری منتقل می‌شوند، زمینه وقوع تبادلات ناخوشایند فراهم نشود و در پس پرده اتفاقاتی رخ ندهد که بنیان عنوانِ جشنواره‌ مستقل را نیز بر باد دهد؛ اشاراتی که البته بعید است اثربخش باشد، زیرا روند برگزاری از این دست جشنواره‌ها نسبت به گذشته شتاب بیشتری نیز گرفته است.

کد خبر: ۴۷۹۸۳۴

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۷:۱۱

برگزاری وسیع جشنواره‌های سینمایی در داخل کشور سوای نقاط مثبت و منفی متصوره، منتفعین خاص خود را دارد؛ منتفعینی که در میان عوامل برگزاریِ اکثر این رویداد‌ها می‌توان به تناوب شاهد حضورشان بود و در واقع امور اجرایی جشنواره برای گروهی، حکم یک شغلِ نان و آب‌دار را یافته که طبیعتاً در پی توسعه‌اش هستند.

برگزاری وسیع جشنواره‌های سینمایی در کشور، سوای نقاط مثبت و منفی متصوره، منتفعین خاص خود را دارد؛ منتفعینی که در میان عوامل برگزاریِ اکثر این رویداد‌ها می‌توان به تناوب شاهد حضورشان بود و در واقع امور اجرایی جشنواره برای گروهی، حکم یک شغلِ نان و آب‌دار را یافته که طبیعتاً در پی توسعه‌اش هستند.

در این میان، انگیزه‌ها برای برگزاری این جشنواره‌ها نیز روز به روز افزایش می‌یابد و ظاهراً گروهی به سازمان‌های مختلف پیشنهاد می‌دهند در راستای توسعه برنامه‌های فرهنگی شان جشنواره فیلم برگزار کنند و اتفاقاً همین جمع نیز متولی برگزاری شده و امور را به دست می‌گیرند و گاهی دبیری نیز به همین جمع می‌رسد.

در واقع با اندکی تأمل، می‌توان دریافت که دایره برگزارکنندگان این جشنواره‌ها، از ستاد اجرایی تا ستاد خبری، از محدوده خاصی تجاوز نمی‌کند و یک گروه در سال به برگزاری جشنواره‌های مختلف مشغول هستند و از این راه درآمد قابل توجهی کسب می‌کنند، زیرا اساساً چنین کارهای ویژه‌ای، دستمزدهای ویژه‌ای نیز دارد.

در مقابل سازمان‌های مذکور نیز در کارنامه خود از برگزاری یک جشنواره در هر سال سخن به میان آورده‌اند که در ‌‌نهایت حاصلی برای آن سازمان نداشته و در واقع هر ساله، فیلم‌هایی که می‌تواند مرتبط با موضوع فعالیت آن سازمان‌ها باشد، دستچین شده و در این جشنواره‌های موضوعی برای چندمین بار به نمایش درمی‌آید و چنین جشنواره‌هایی، منجر به تشویق فیلمسازان برای تولید فیلم به مقصد این رویداد‌ها با موضوع تخصصی مورد اشاره نشده‌اند.

از این منظر اشاره به چند نکته ضروری است؛ نخست اینکه جشنواره‌ها تا سرحد ممکن خصوصی برگزار شود و اساساً سازمان‌ها وارد چنین فضایی نشوند که با برگزاری جشنواره، برای یک گروه شغل فصلی در هر سال ایجاد نماید؛ اما اگر نهادی نیز به چنین سمت و سویی رفت، سیاست‌گذاری مشخصی برای جشنواره داشته باشد تا حداقل در موضوع مورد اشاره، شاهد گسترش فیلمسازی باشیم و این جشنواره‌ها، باری به هر جهت نباشد.

از سوی دیگر، باید مراقب بود تا با شکل‌گیری حلقه‌ای بسته از برگزارکنندگان جشنواره‌ها که از یک جشنواره به جشنواره دیگری منتقل می‌شوند، زمینه وقوع تبادلات ناخوشایند فراهم نشود و در پس پرده اتفاقاتی رخ ندهد که بنیان عنوانِ جشنواره‌ مستقل را نیز بر باد دهد؛ اشاراتی که البته بعید است اثربخش باشد، زیرا روند برگزاری از این دست جشنواره‌ها نسبت به گذشته شتاب بیشتری نیز گرفته است.