نجف نژاد:

ورزش در دولت نهم، استراتژی مشخصی برای آینده نداشت

کد خبر: ۴۷۴۹۳

تاریخ: ۲۲ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۱۱:۱۲

نماینده مردم بابلسر با بیان اینکه گستردگی وظایف در دو حیطه سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک نیازمند حضور یک مدیر تمام وقت برای هر یک از این دو حوزه است، توصیه کرد علی آبادی از بین این دو مسئولیت یکی را انتخاب کند.

مقداد نجف نژاد در گفتگو با مهر ضمن بیان این مطلب افزود: در ماموریت ها و وظایف هر یک از دو نهاد کمیته ملی المپیک و سازمان تربیت بدنی مسئولیت های سنگین و حساسی برعهده روسای این دو مجموعه اجرایی ورزش قرار گرفته که هر کدام نیاز به برنامه ریزی، سازماندهی، پشتیبانی و تدوین راهکارهای مناسب دارد که انجام این وظایف از سوی یک مدیر هر اندازه توانمند و آگاه به مسائل مدیریتی ساخته نیست.

نجف نژاد تصریح کرد: گستردگی حیطه فعالیت ها در این دو مسئولیت به گونه ای است که حضور مدیری تمام وقت در هر بخش را اجتناب ناپذیر می کند و مدیریت واحد قطعا این دو مجموعه را در بلند مدت با کمبودها و خسارت های برنامه ای و اجرایی روبرو خواهد ساخت.

نماینده مردم بابلسر وعضو فراکسیون ورزش مجلس با بیان اینکه مرور وظایف ریاست سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک انبوهی از مسئولیت ها و امور اجرایی را به علی آبادی تحمیل می کند که وی باید پیش از آنکه لطمه چنین تداخل وظایفی به ورزش وارد شود، از بین این دو مسئولیت یکی را انتخاب کند و هدایت همزمان دو مجموعه به نفع ورزش کشور نخواهد بود.

وی در بخش دیگری از سخنان خود درخصوص عملکرد سازمان تربیت بدنی در طول دوره چهار ساله دولت نهم اظهار داشت: در مجموع عملکرد سازمان در چهار سال گذشته مثبت است. سازمان بویژه در بخش زیر ساخت ها که ورزش کشور با مشکلات عدیده ای در این بخش روبرو است بسیارموفق عمل کرد و با دولت های گذشته با فاصله ای زیاد داشت.

نجف نژاد در عین حال تصریح کرد: البته علیرغم موفقیت سازمان در توسعه فضاهای ورزشی، باید اذعان کرد که ورزش کشور در نتیجه گیری عملکرد موفقی نداشت و استراتژی و سرمایه گذاری مشخصی برای آینده وجود نداشت.

عضو فراکسیون ورزش مجلس با تاکید بر اینکه سازمان تربیت بدنی به عنوان متولی ورزش کشور می بایست برنامه و استراتژی مشخصی برای پشتوانه سازی و حضور قدرتمند در عرصه های جهانی و المپیک داشته باشد، یادآور شد: در دولت نهم علیرغم توجه به زیر ساخت های داخلی، جهت گیری سازمان ورزش در بعد بین المللی مشخص نبود و این در شرایطی بود که اعتبارات بخش ورزش نسبت به سالهای گذدشته رشد چند برابری داشت و حداقل انتظار این بود که ورزش کشور در بعد قهرمانی بتواند موفقیت های سالهای گذشته را تکرار کند که اینگونه نشد.