تخریب ساختمان های تاریخی غیرقانونی است

کد خبر: ۴۷۰۶۵۲

تاریخ: ۰۸ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۰:۳۲

رئیس فراکسیون تاریخ و توسعه گردشگری مجلس گفت: در هیچ کجای دنیا کسی ساختمان جدید را به ساختمان تاریخی که دارای ابعاد میراث فرهنگی است ترجیح نمی دهد در حالی که امروز در تهران این موضوع مغفول مانده و برعکس شده است.

جواد هروی در گفت و گو با خانه ملت، با بیان اینکه در هیچ کجای دنیا مرسوم نیست به دلیل تراکم سازی یا پیشبرد اهداف معماری، مباحث فرهنگی خود را به راحتی از بین ببرند تا بتوانند سرمایه گذاری کنند، گفت: سرمایه گذاری که در سالیان گذشته در بحث میراث فرهنگی و ایجاد ساختمان ها یا ابنیه تاریخی شده است دیگر هیچ زمانی برای ما قابل حصول نیست اما یک ساختمان نو را می توان هر جایی ساخت.

نماینده مردم قائنات و زیرکوه در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: تصور نمی کنم امروز در فضای بین المللی کسی ساختمان جدید را به ساختمان تاریخی و دارای بعد میراثی ترجیح دهد لذا کاری که امروز در تهران صورت می گیرد خلاف قانون است.

وی افزود: به هر شکلی بخواهیم عذری بیاوریم که تخریب ابنیه و محوطه های تاریخی یا باستانی خود را منهدم کنیم برخلاف آیین نامه های بین المللی فرهنگی و بر خلاف دستورالعمل های سازمان میراث فرهنگی کشور خودمان است.

هروی ادامه داد: گاهی برخی سخاوتمندانه و با تعارفات نا به جا کارهایی انجام می دهند، صحبت هایی می کنند و دست به تخریب هایی می زنند که با شئون میراث فرهنگی منافات دارد که البته می توان با آن برخورد کرد.

این عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس نهم با تأکید بر اینکه بر اساس دستورالعمل های سازمان میراث فرهنگی می توان این تخلفات را به راحتی مورد پیگیری قرار داد، گفت: در واقع به هیچ عنوان به راحتی نمی توانیم دستور تخریب یک ساختمان تاریخی را بدهیم چنانچه قانون به صراحت اعلام می کند محلی که جزء میراث فرهنگی ثبت شده به هیچ عنوان نباید تخریب شود.

وی در ادامه با بیان اینکه کسانی که در این قضیه ورود پیدا کرده و اقدام به تخریب ابنیه تاریخی داشته باشند به اشد مجازات محکوم می شوند، اذعان داشت: میراث فرهنگی باید تیم کارشناسی کاملا مجرب در نظر بگیرد تا در جایی که به صراحت محدوده های تاریخی را دچار خسارت می شود را پیگیری کند.

رئیس فراکسیون تاریخ و توسعه گردشگری مجلس شورای اسلایم در پایان خاطرنشان کرد: البته گاهی ما سر مکان هایی بحث می کنیم که اصولا ثبت تاریخی نشده اند ولی از طرف دیگر ثبت نشدن یک اثر تاریخی خود مسأله مهم دیگری است که عذر بدتر از گناه محسوب می شود.