تندیس‌های میلیونی که اعتماد مصرف‎‌کننده را می‌بلعد؛

همایش‎های میلیاردی، دکان‌های شش‌دری/ شغل‌هایی که پول پارو می‌کنند!

اعطای تندیس و نشان و لوح زرین و سیمین به تولیدکنندگان، به کاسبی این روزهای برخی خوش سر و زبان‌ها تبدیل شده است، همایش برگزار می‌کنند، اسپانسر می‌گیرند و اگر هم پول بدهی، برند برترت معرفی می‌کنند. اقتصاد بیمار ایران، حتی تندیس‌هایش هم تقلبی است.

کد خبر: ۴۶۹۴۱۵

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۲:۵۲

به گزارش خبرنگار تابناک اقتصادی، نبود رقابت، بلای جان اقتصاد ایران شده است، تولیدکننده یارای رقابت ندارد و مصرف‌کننده هم راهی به جز اعتماد به برندهایی که این روزها با تبلیغات، جای خود را در خانه‌های مردم و سبد خریدهایشان خوش کرده است، ندارد.

همایش‌های میلیاردی برگزار می‌شود که در آن، برخی تولیدکنندگان گردهم می‌آیند و برای برتر شدن هم کف و سوت می‌زنند، عکس یادگاری با مقامات دولتی می‌گیرند، بابت همان عکس‌ها پول می‌دهند، بنرشان می‌کنند و به اصطلاح قدیمی‌ها، قاپ مصرف‌کننده را می‌دزدند.

مصرف‌کننده هم ناچار از نبود کالاهای رقابتی داخلی و خارجی، همین عکس‌ها را باور می‌کند و وای از روزی که بدون تحقیق، اعتمادش را در کف دستش بگذارد و دو دستی تقدیم تولیدکننده‌ای کند که با پرداخت پول، تندیس تقلبی گرفته است.

البته کم نیستند تولیدکنندگانی هم که در بازارهای صادراتی حضور دارند و در همین همایش‌ها معرفی نمی‌شوند، پول نمی‌دهند و قطعا، لوحی هم دریافت نمی‌کنند.

نمونه‌های این همایش‌ها هم کم نیستند، همایش‌هایی که از سوی عده‌ای تحت عنوان بخش خصوصی که نه تولیدکننده هستند و نه خم و چم‌های بازار رقابتی را می‌دانند، بدون نظارت دستگاه‌های متولی، برگزار می‌شوند و متاسفانه، مقامات دولتی نیز به اسم حمایت از تولید، در آن حضور می‌یابند.

حتی در آخرین همایشی که هم که از این دست برای معرفی تولیدکنندگان برگزار شد، کنایه‌های مقامات دولتی و برخی دستگاه‌های نظارتی از جمله سازمان ملی استاندارد را نیز در پی داشت.

نیره پیروزبخت، ابراز بی‌اطلاعی رئیس سازمان استاندارد از نحوه ارزیابی شرکت‌های برگزیده را در پی داشت و او این سئوال را مطرح کرد که مشخص نیست معیار انتخاب این شرکت‌ها چیست؟

البته در این میان، برخی روزهای ملی نیز در تقویم ثبت شده‌اند که از سوی دستگاه‌های متولی، با تعداد عدیده‌ای کارشناس و صاحب نظر، معیارهای مشخص و نیز چارچوب‌های معرفی برندها و افراد برتر، اقدام به معرفی بهترین‌ها می‌کنند.

اما در مقابل، رشد قارچ گونه همایش‌هایی را هم می توان مشاهده کرد که در غیاب نظارت‌های دولتی، اقدام به راه‌اندازی کسب و کاری پررونق کرده اند و پول پارو می‌کنند، بنابراین باید نهادهای نظارتی چارچوب‌های مشخصی را برای برگزاری این همایش‌ها مشخص کنند و مقامات دولتی هم به بهانه حمایت از تولید، در هر همایشی حضور نیابند.