روایت هاشمی از‌ مظلومیت ظریف

در مذاکرات جنگ از پشت سر خیالمان راحت بود. خبری از خنجرهای پشت سر نبود. ولی ظریف و تیمش امروز از هر دو طرف می‌خورند.

کد خبر: ۴۶۹۲۴۰

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۳۹۳ - ۰۶:۴۴

این روزها بیش از گذشته نوک پیکان هجمه به سمت ظریف در قامت وزیر امور خارجه نشانه رفته است؛ موفق‌ترین وزیر کابینه که در اوج برنامه‌ریزی برای ملاقات‌های خارجی درجهت دستیابی به نتیجه مطلوب در پرونده هسته‌ای، روز هوای پاک را فراموش نکرده و به‌صورت نمادین با مترو به وزارت خارجه می‌رود. یک روز ادعا می‌کنند چون اتفاقات فرانسه را محکوم نکرده باید عذرخواهی کند و روز دیگر نماینده‌ای که خط و مشی او بر همگان روشن است از پیاده‌روی او با «کری» در ژنو ایراد می‌گیرد و می‌گوید باید در مجلس دلیل این حرکت که آقای نماینده! آن را اشتباه می‌داند توضیح دهد. ظریف اما همان ظریف است و روحیه او قوی است.

در حاشیه این موضوعات تنها لبخند بر چهره می‌آورد چون به خاطر دارد که در اردیبهشت‌ماه، آیت‌ا...‌هاشمی به او گفت: «چون قلب ملّتی با شماست، کارتان در تاریخ، ماندگار است.»

در مذاکرات جنگ خبری از خنجرهای پشت سر نبود

در اردیبهشت‌ماه،  دیپلمات‌های سابق به دیدار رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام رفته بودند. سایت آیت‌ا... ‌هاشمی در این باره نوشت:

محاسن سفیدشان، نشان ازعمری تجربه می‌داد. عمری تجربه در اداره سیاست خارجی. در عبور از پیچ‌های تاریخی دیپلماتیک نظام. اینها هم انقلابی‌‏اند و هم دیپلمات. شاگردان مشی امام. انقلابی در جای خود، دیپلمات هم در جای خود. امام در پای آرمان‌ها، انقلابی بودند و در مقابل مصالح، دیپلمات. اعتدال یعنی همین. نماد اعتدال هم یعنی امام. بزرگترین آزمونش را هم با نوشیدن جام زهر داد. نوشیدن جام زهر، کار بزرگان اعتدال است. جام زهر، تلخی کام ندارد. شیرینی جان دارد. آبرو و اعتبارت را می‌‏دهی، مصلحت مردم‏ را می‌گیری. تعبیرش زهر است. تقدیرش شهد است.

امروز «انقلابی‏‌های دیپلمات» دیروز آمده‌اند. انقلابی‏‌های مصلحت فهم. درست به سبک خود امام. آقای‌ هاشمی در این جلسه از رهبری آن  کارهای بزرگ هم یاد می‌کند. یاد که نه، تجلیل می‏کند. از امام اعتدال. از شخصیتی عالم به زمان. فقیهی واقعی و افقه، باریک‌‏بین و باهوش. با تدبیری بی‌‏نظیر. ناخدای بی‏بدیل انقلاب. در روزهای پرتلاطم. ‌هاشمی از امام(ره) تجلیل می‌کند. تا هم خودش و هم دیپلمات‌ها، از یاد نبرند  ثبت بزرگ‌ترین پیروزی سیاسی نظام در سازمان ملل. با ناخدای اعتدال بود و بس. ‌هاشمی از سیاست خارجی دیروز، نقبی هم به امروز می‌‏زند. مذاکرات هسته‌‏ای را هم شبیه مذاکرات جنگ می‌داند و هم متفاوت. شبیه از بابت تدبیر و عقلانیتش. متفاوت از جهت مخالفانش.

هاشمی می‌گوید: در مذاکرات جنگ از پشت سر خیالمان راحت بود. خبری از خنجرهای پشت سر نبود. ولی ظریف و تیمش امروز از هر دو طرف می‌خورند. تندروهای خارجی به داخلی‏‌ها پاس می‌دهند و بالعکس. بیرونی‏‌ها به دلسنگینی و داخلی‏‌ها به دلواپسی. آن سو ناکامی ‏ظریف را به عقل می‌خواهد. این سو شکست مذاکرات را به جهل. ظریف، انقلابی دیپلماتی است که در دو جبهه می‌جنگد. البته آقای‌ هاشمی حرف آخر را به ظریف، قبلا زده. همین یکی، دو هفته قبل. در دیدار نوروزی با مسئولان وزارت‌خارجه. ‌هاشمی آن روز اینگونه به ظریف اطمینان قلب داد. «چون قلب ملّتی با شماست، کار شما در تاریخ ماندگار است. چون امید مردم به شماست، خداوند یار شماست.» راه عشق ارچه کمینگاه کمانداران است/ هر که دانسته رود، صرفه ز اعدا ببرد!